Analiza i Egzystencja
Pierwszy paragraf siódmej księgi Etyki eudemejskiej (EE 7.1, 1234b18-1235b12) – wprowadzenie, przekład i komentarz
DOI: 10.18276/aie.2015.31-03
Цитировать
Полный текст доступен
| ISSN: | 1734-9923 |
| eISSN: | 2300-7621 |
| Авторы: |
Maciej
Smolak
Uniwersytet Jagielloński |
| Ключевые слова: | centrum decyzyjne, cnota/doskonałość, człowiek najwyższej próby, dane, dusza, przyjaciel, przyjaźń, oznaki przyjaźni, sprawiedliwość |
| Дата издания выпуска / монографии: | 2015 |
| Количество страниц: | 27 (37-63) |
| OAI-PMH: | Метаданные |
 
  
 
| |
Абстракт
The Introduction is devoted to the survey of the relation between The Eudemian Ethics and The Nicomachean Ethics from the point of the consideration on the friendship. The analysis is undertaken on the background of the study focused on the elaboration typology of the friendship, and the solution of the problem of intrapersonal friendship. The Introduction also contains the short presentation of the Aristotle’s research method, described by him as the natural way of the study, the aim of which is to know the first principles. The Commentary includes comments which do not relate to The Nicomachean Ethics, and refers mainly to the content of the other parts of the Eudemian Ethics.
Просмотр PDF
Библиография (31)
- Aristoteles (1949), Ethicorum Aristotelis ad Nichomachum, S. Thomae Aquinatis, Cura et studio, Taurini: Marietti.
- Arystoteles (1956), Etyka nikomachejska, tłum. D. Gromska, Warszawa: PWN. Aristoteles (1956), Nikomachische Ethik, übersetzt von F. Dirlmeier, Berlin:
- Akademie-Verlag.
- Aristote (1959), Éthique à Nicomaque, traduction avec introduction par J. Tricot, Paris: Librairie Philosophique J. Vrin.
- Aristote (1959), L’Éthique à Nicomaque, t. II commentaire par R.A. Gauthier et J.Y. Jolif, partie 1 et 2, Louvain: Publications Universitaires.
- Aristoteles (1960), Aristotelis Opera ex recognition I. Bekkeri, edition altera quam curavit O. Gigon, Berolini.
- Aristotle (2002), The Nicomachean Ethics, translated by Ch. Rowe, commentary by S. Broadie, Oxford University Press.
- Aristotele (2012), Etica Eudemea, Introduzione, traduzione e note di M. Zanatta, Milano.
- Bostock D. (2000), Aristotle’s Ethics, New York–Oxford: University Press.
- Broadie S. (1991), Ethics with Aristotle, New York–Oxford: Oxford University Press.
- Cooper J.M.C. (1986), Reason and Human Good in Aristotle, Indianapolis: Hackett Publishing Company.
- Diels H. (1964), Die Fragmente der Vorsokratiker, Zürich–Berlin: Elfte Au age Herausgegeben von W. Kranz.
- Eurypides (2007), Fenicjanki, [w:] Tragedie, t. 3, tłum. J. Łanowski, Warszawa: Pruszyński i S-ka.
- Eurypides (2007), Orestes, [w:] Tragedie, t. 3, tłum. J. Łanowski, Warszawa: Pru- szyński i S-ka.
- Hezjod (1952), Prace i dnie, tłum. W. Steffen, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
- Homer (1984), Iliada, tłum. I. Wieniewski, Kraków: Wydawnictwo Literackie. Homer (2004), Odyseja, tłum. L. Siemieński, Wrocław: Ossolineum.
- Irwin T.H. (1988), Aristotle’s First Principles, New York: Oxford Clarendon Press.
- Jaeger W. (1923), Aristoteles. Grundlegung einen Geschichte seiner Entwicklung, Berlin: Weidmann.
- Kenny A. (1978), The Aristotelian Ethics, Oxford: Clarendon Press.
- Ksenofont (1967), Wspomnienia o Sokratesie, [w:] Pisma sokratyczne, tłum.
- L. Joachimowicz, Warszawa: PWN.
- Lear G.R. (2006), Aristotle on Moral Virtue and Fine, [w:] R. Kraut, The Blackwell Guide to Aristotle’s Nicomachean Ethics, red. R. Kraut, Blackwell Publishing Ltd., s. 276–304.
- Nauck A. (1856), Tragicorum Graecorum Fragmenta, Leipzig: B.G. Teubner.
- Pakaluk M. (2005), Aristotle’s Nicomachean Ethics, Cambridge University Press.
- Politis V. (1993), The Primacy of Self-Love in the Nicomachean Ethics, „Oxford Studies in Ancient Philosophy” 11, s. 153–174.
- Price A.W. (1989), Love and Friendship in Plato and Aristotle, Oxford University Press.
- Schleiermacher F. (1835), Über die ethischen Werks des Aristoteles, Berlin: Dritter Band.
- Smolak M. (2013), Przyjaźń w świetle etyki Arystotelesa, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
- Spengel L. (1941), Über die unter den Namen des Aristoteles erhaltenen ethischen Schriften, Munich: Abahandl, Der Bayer, Akademie 3.
- Stern-Gillet S. (1995), Aristotle’s Philosophy of Friendship, Albany: SUNY Press.
- Whiting J. (1996), Self-love and Authoritative Virtue, [w:] S. Engstrom, J. Whiting, Aristotle, Kant, and the Stoics. Rethinking Happiness and Duty, Cambridge University Press, s. 162–199.