Przejdź do treści
Analiza i Egzystencja

Znaczenie koncepcji tożsamości narracyjnej na tle Jürgena Habermasa tezy o kolonizacji świata życia przez system (Identity Problem and the Loss of the Communication Skills)

DOI: 10.18276/aie.2019.46-03
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Głównym celem artykułu jest wydobycie znaczenia koncepcji tożsamości narracyjnej ujawniające się w świetle Habermasa filozofii społecznej, a w szczególności tezy o kolonizacji świata życia przez system. W perspektywie tej sama pluralizacja, zwielokrotnienie dyskursów w świecie nowoczesnym i ponowoczesnym nie stanowi jeszcze zagrożenia dla tożsamości. Destrukcyjne dla konstytuowania się tożsamości osobowej jest raczej szczególnego rodzaju ujednolicenie sfery komunikacji, a tym samym osłabienie zdolności narracyjnych koniecznych do wykształcenia się podmiotowości.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (21)
  1. Arendt, H. (2000). Kondycja ludzka. Tłum. A. Łagodzka. Warszawa: Fundacja Aletheia.
  2. Bauman, Z. (2000). Ponowoczesność jako źródło cierpień. Warszawa: Wydawnictwo Sic!
  3. Cohen, J., Arato, A. (1992). Civil Society and Political Theory. Cambridge (MA): MIT Press.
  4. Gallagher, S. (2015). Self and Narrative. W: J. Malpas, H.H. Gander (red.), The Routledge Companion to Hermeneutics (s. 403–414). London–New York: Routledge.
  5. Fleming, T. (2009). Habermas o społeczeństwie obywatelskim, świecie życia i systemie: odkrywanie społecznego wymiaru teorii transformatywnej. Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja, 1 (45), 29–46.
  6. Habermas, J. (2002). Teoria działania komunikacyjnego. T. 2. Tłum. A.M. Kaniowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  7. Heidegger, M. (2009). Podstawowe problemy fenomenologii. Tłum. B. Baran. Warszawa: Fundacja Aletheia.
  8. Hume, D. (2005). Traktat o naturze ludzkiej. Tłum. C. Znamierowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  9. Kant, I. (1984). Krytyka praktycznego rozumu. Tłum. J. Gałecki. Warszawa: PWN.
  10. Kierkegaard, S. (1972). Bojaźń i drżenie. Tłum. J. Iwaszkiewicz. Warszawa: PWN.
  11. Lyotard, J.-F. (1997). Kondycja ponowoczesna. Tłum. M. Kowalska, J. Migasiński. Warszawa: Fundacja Aletheia.
  12. MacIntyre, A. (1996). Dziedzictwo cnoty. Tłum. A. Chmielewski. Warszawa: PWN.
  13. Marquard, O. (1994). Rozstanie z filozofią pierwszych zasad. Tłum. K. Krzemieniowa. Warszawa: Oficyna Naukowa.
  14. Mettrie, J.O. (1984). Człowiek-maszyna. Tłum. S. Rudniański. Warszawa: PWN.
  15. Reut, M. (2010). Narracja i tożsamość. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskiej Szkoły Wyższej Edukacji TWP.
  16. Ricoeur, P. (2003). O sobie samym jako innym. Tłum. B. Chełstowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  17. Rorty, R. (1996). Przygodność, ironia, solidarność. Tłum. W.J. Popowski. Warszawa: Wydawnictwo Spacja.
  18. Rosen, S. (1998). Hermeneutyka jako polityka. Tłum. P. Maciejko. Warszawa: Wydawnictwo Aletheia.
  19. Rousseau, J.J. (2009). Umowa społeczna. Tłum. A. Peretiatkowicz. Kęty: Wydawnictwo Marek Derewecki.
  20. Taylor, Ch. (2001). Źródła podmiotowości. Narodziny tożsamości nowoczesnej. Tłum. M. Gruszczyński, O. Latek, A. Lipszyc, A. Michalak, A. Rostkowska, M. Rychter, Ł. Sommer. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  21. Taylor, Ch. (1996). Etyka autentyczności. Tłum. A. Pawelec. Kraków: Znak.