Analiza i Egzystencja
Motywy egzystencjalne w twórczości filmowej Ingmara Bergmana
DOI: 10.18276/aie.2020.52-02
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1734-9923 |
| eISSN: | 2300-7621 |
| Słowa kluczowe: | egzystencjalizm samotność śmierć człowiek Bóg |
| Data wydania numeru / monografii: | 2020 |
| Liczba stron: | 18 (19-36) |
| OAI-PMH: | Metadane |
 
 
 
| |
Abstrakt
Celem artykułu jest ukazanie egzystencjalnych motywów twórczości filmowej Ingmara Bergmana, jednego z najwybitniejszych reżyserów europejskich. Podkreślamy, że podejmowana przez niego problematyka ogniskuje się wokół takich zagadnień, jak samotność, niepokój, niepewność i przemijalność ludzkiego losu, śmierć, relacja człowieka do Boga czy poszukiwanie sensu życia. W pracy odwołujemy się zarówno do wybranych dzieł filmowych Bergmana (zwłaszcza do Siódmej pieczęci i tzw. „trylogii pionowej”), jak i do rozpoznań filozofów egzystencjalnych. Egzystencjalna interpretacja filmów Bergmana, jak się zdaje, pozwala uznać szwedzkiego reżysera za czołowego twórcę egzystencjalnego, akcentując uniwersalny, ponadczasowy charakter jego obrazów.
Podgląd PDF
Bibliografia (55)
- Bibliografia
- Alexander W. (1974). Devils in the Cathedral: Bergman’s Trilogy. Cinema Journal, 2 (13), s. 23-33.
- Bergman I. (1987). Fanny i Aleksander. Z życia marionetek. Tłum. Z. Łanowski. Warszawa: Czytelnik.
- Bergman I. (1994). Images. My Life in Film. New York: Arcade.
- Bergman I. (1989). The Magic Lantern. An Autobiography. New York: Penguin.
- Bergman I. (1978). Twarzą w twarz. Tłum. Z. Łanowski. Warszawa: Czytelnik.
- Bragg M. (1993). ‘The Seventh Seal’. London: British Film Institute.
- Buber M. (1992). Ja i Ty. Wybór pism filozoficznych. Tłum. J. Doktór. Warszawa: PAX.
- Camus A. (1971a), Mit Syzyfa. W: A. Camus, Eseje. Tłum. J. Guze. Warszawa: PIW.
- Camus A. (1971b). Dwie strony tego samego. W: A. Camus, Eseje. Tłum. J. Guze. Warszawa: PIW.
- Camus A. (2002). Dżuma. Tłum. J. Guze. Warszawa: PIW.
- Camus A. (1998). Śmierć szczęśliwa. Tłum. A. Machowska. Kraków: Znak.
- Cowie P. (1982). Ingmar Bergman. A Critical Biography. New York: Scribner.
- Dostojewski F. (1984). Bracia Karamazow. Tłum. A. Wat. Warszawa: PIW.
- Dostojewski F. (1992). Notatki z podziemia. Gracz. Tłum. G. Karski, W. Broniewski. Londyn-Warszawa: Puls.
- Fredericksen D. (2005). Bergman’s ‘Persona’. Poznań: Adam Mickiewicz University.
- Gado F. (1986). The Passion of Ingmar Bergman. Durham: Duke University Press.
- Gervais M. (1999). Ingmar Bergman. Magician and Prophet. Montreal: McGill-Queen’s University Press.
- Heidegger M. (2010). Bycie i czas. Tłum. B. Baran. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
- Hubner L. (2007). The Films of Ingmar Bergman. Illusions of Light and Darkness, New York: Palgrave Macmillan.
- Jaspers K. (1919). Psychologie der Weltanschauungen. Berlin: Springer.
- Jaspers K. (1978). Sytuacje graniczne. Tłum. M. Skwieciński. W: R. Rudziński, Jaspers (s. 186-242). Warszawa: Wiedza Powszechna.
- Jaspers K. (1998). Wprowadzenie do filozofii. Tłum. A. Wołkowicz. Wrocław: Siedmioróg.
- Kalin J. (2003). The Films of Ingmar Bergman. Cambridge: Cambridge University Press.
- Kierkegaard S. (1982). Bojaźń i drżenie. Choroba na śmierć. Tłum. J. Iwaszkiewicz. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
- Kinder M., The Penetrating Dream Style of Ingmar Bergman. W: V. Petrić (red.), Film and Dreams. An Approach to Bergman (s. 57-73). New York: Redgrave.
- Kwiatkowski A. (1986). Film skandynawski. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe.
- Lévinas E. (2002). Całość i nieskończoność. Tłum. M. Kowalska. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
- Livingston P. (2009). Cinema, Philosophy, Bergman. On Film as Philosophy. Oxford: Oxford University Press.
- Macnab G. (2009). Ingmar Bergman. The Life and Films of the Last Great European Director. London, New York: I.B. Taurus.
- Marcel G. (1984). Homo viator. Wstęp do metafizyki nadziei. Tłum. P. Lubicz. Warszawa: PAX.
- Michaels L. (2000) (red.). Ingmar Bergman’s ‘Persona’. Cambridge: Cambridge University Press.
- Pamerleau W.C. (2009). Existentialist Cinema. New York: Palgrave Macmillan.
- Pascal B. (2002). Myśli. Tłum. T. Żeleński (Boy). Warszawa: PAX.
- Płażewski J. (1986). Historia filmu dla każdego (1895-1980). Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe.
- Sartre J.P. (2007). Byt i nicość. Zarys ontologii fenomenologicznej. Tłum. J. Kiełbasa i in. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa.
- Sartre J.P. (1998). Egzystencjalizm jest humanizmem. Tłum. J. Krajewski. Warszawa: Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza.
- Simon J. (1972). Ingmar Bergman Directs. New York: Harcourt Brace Jovanovich.
- Singer I. (2007). Ingmar Bergman, Cinematic Philosopher. Reflections on His Creativity. Cambridge, London: The MIT Press.
- Steene B. (1972). ‘The Seventh Seal’: Film as Doomsday Metaphor. W: B. Steene (red.), Focus on ‘The Seventh Seal’ (s. 1-9). Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
- Stubbs J.C. (1975). ‘The Seventh Seal’. The Journal of Aesthetic Education, 2 (9), s. 62-76.
- Szczepański T. (2007). Zwierciadło Bergmana. Gdańsk: Wydawnictwo Słowo/Obraz Terytoria.
- Szestow L. (1983). Apoteoza nieoczywistości. Próba myślenia adogmatycznego. Tłum. N. Karsov, S. Szechter. Londyn: Kontra.
- Szestow L. (2003). Na szalach Hioba. Duchowe wędrówki. Tłum. J. Chmielewski. Warszawa: Fundacja Aletheia.
- Vermilye J. (2002). Ingmar Bergman. His Life and Films. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company.
- Wood R. (2013). Ingmar Bergman. New Edition. Detroit: Wayne State University Press.
- Young B. (2015). The Persona of Ingmar Bergman: Conquering Demons through Film. Lanham, Maryland: Rowman & Littlefield.
- Filmografia
- Bergman I. (1963). Goście Wieczerzy Pańskiej.
- Bergman I. (1961). Jak w zwierciadle.
- Bergman I. (1963). Milczenie.
- Bergman I. (1957). Siódma pieczęć.
- Bergman I. (1952). Wakacje z Moniką.
- Bergman I. (1953). Wieczór kuglarzy.
- Bergman I. (1949). Więzienie.