Analiza i Egzystencja
Statystyki OpenAlex
Dla całego czasopisma, według OpenAlex.
- Cytowania
- 223
- Publikacje
- 315
- H-index
- 6
- I10-index
- 3
- Średnia cytowań (2 lata)
- 0,17
Pokaż dane w tabeli
| Rok | Publikacje | Cytowania |
|---|---|---|
| 2017 | 25 | 0 |
| 2018 | 23 | 14 |
| 2019 | 23 | 27 |
| 2020 | 20 | 11 |
| 2021 | 21 | 24 |
| 2022 | 26 | 30 |
| 2023 | 25 | 27 |
| 2024 | 26 | 32 |
| 2025 | 25 | 35 |
| 2026 | 20 | 19 |
Dane pobrane:
Co oznaczają te liczby?
Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.
Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.
O t’agathon, czyli o dobru. Na podstawie Etyki nikomachejskiej I 1 1094a 1–3 w interpretacji Sebastiana Petrycego z Pilzna
DOI: 10.18276/aie.2023.64-04
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1734-9923 |
| eISSN: | 2300-7621 |
| Autorzy: |
Maciej
Smolak
Uniwersytet Jagielloński |
| Słowa kluczowe: | Arystoteles dobro Etyka nikomachejska Sebastian Petrycy z Pilzna |
| Data publikacji całości: | 2023 |
| Liczba stron: | 22 (69-90) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
 
 
 
| |
Abstrakt
Arystoteles otwiera pierwszy rozdział pierwszej księgi Etyki nikomachejskiej słowami: „Każda sztuka i każde badanie, ale podobnie każde zarówno działanie jak i przedsięwzięcie, wydają się zmierzać do jakiegoś dobra. Dlatego słusznie dobro zdefiniowali jako to, do czego wszystko zmierza”. Celem artykułu jest wskazanie na trudności kryjące się w przytoczonej wypowiedzi Arystotelesa oraz przedstawienie ich rozwiązania w oparciu o jej tłumaczenie oraz komentarz autorstwa Sebastiana Petrycego z Pilzna.
Podgląd PDF
Bibliografia (24)
- Aristote (1959). L’Éthique à Nicomaque. Komentarz R.A. Gauthier, J.Y. Jolif. T. 2, cz. 1. Louvain: Publications Universitaries.
- Aristoteles (1549). Aristotelis Stagiritae Moralium Nicomachiorum libri decem ab Iacobo Lodoico Strebao et Io. Bernardo Feliciano a graeco in latinum conuersi. Eiusdem Strebaei in tres priores Aristotelis libros Ethicon Nikomacheion Commentaria. Tłum. z greki na łacinę Jan Bernard Felicjanus. Komentarz do ksiąg I–III Jacobus Lodoicus Strebaeus. Paris: Michel de Vascosan.
- Aristoteles (1892). Commentaria in Aristotelem Graeca, Eustratii et Michaelis et anonyma i Ethica Nicomachea commentaria. T. XX. Berlin: Gustav Heylbut.
- Aristoteles (1960). Nicomachische Ethik. Tłum i komentarz F. Dirlmeier. Berlin: Akademie-Verlag.
- Aristotle (1999). The Nicomachean Ethics. Wprowadzenie, tłum. I komentarz T.H. Irwin. Wyd. 2. Indianapolis: Hackett Publishing Company.
- Aristotle (2002). Nicomachean Ethics. Tłum. i wprowadzenie historyczne Ch. Rowe. Wprowadzenie filozoficzne i komentarz S. Broadie. Oxford: Oxford University
- Press.
- Aristotle (2009). The Nicomachean Ethics. Tłum. D. Ross. Wprowadzenie i przypisy L. Brown. New York: Oxford University Press.
- Aristotle (2014). Nicomachean Ethics. Wprowadzenie, tłum. i komentarz C.D.C. Reeve. Indianapolis: Hackett Publishing Company.
- Arystoteles (1956). Etyka nikomachejska. Tłum. wstęp i komentarz D. Gromska. Warszawa: PWN.
- Arystoteles (2011). Etyka nikomachejska. Tłum. i komentarz Sebastian Petrycy z Pilzna. Warszawa: Hachette.
- Aspazjusz (1889). Commentaria in Aristotelem Graeca. T. XIX, cz. 1: Aspasius in Ethica Nicomachea. Berlin: Gustav Heylbut.
- Broadie, S. (1991). Ethics with Aristotle. Oxford: Oxford University Press.
- Lawrence, G. (2006). Human Good and Human Function. W: R. Kraut (red.), The Blackwell Guide to Aristotle’s Ethics (s. 37–75). Malden–Oxford–Carlton: Blackwell Publishing.
- Pakaluk, M. (2005). Aristotle’s Nicomachean Ethics. Cambridge: Cambridge University Press.
- Rapp, Ch. (2009). Nicomachean Ethics VII. 13–14 (1154a 21): Pleasure and Eudaimonia. W: C. Natali (red.), Aristotle’s Nicomachean Ethics, Book VII. New York: Oxford University Press.
- Sebastian Petrycy z Pilzna (1956). Pisma wybrane. T. 1. Warszawa: PWN
- Skowroński, L. (2014). Arystoteles o celu życia. Ku nowej interpretacji Etyki nikomachejskiej. Lubicz: Wydawnictwo Rolewski.
- Smolak, M. (2018a). Etymology and Meaning of προαίρεσις in Aristotle’s Ethics. Aither, 20, 90–109.
- Smolak, M. (2018b). O proairesis u Arystotelesa w interpretacji Sebastiana Petrycego z Pilzna. W 400-setną rocznicę wydania Etyki nikomachejskiej w tłumaczeniu i z komentarzem Sebastiana Petrycego z Pilzna. Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej, 63, 327–348.
- Smolak, M. (2021). Peri hēdonēs, czyli o przyjemności w Etyce nikomachejskiej (VII 11–14) Arystotelesa. Studium egzegetyczne. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
- Wąsik, W. (1923–1935). Sebastian Petrycy z Pilzna i epoka (Ze studiów nad dziejami filozofii w Polsce i recepcją Arystotelesa). Zeszyty I–III. Warszawa: Wydawnictwo Kasy im. Mianowskiego.
- Wesoły, M. (2016). Księga Δ Metafizyki Arystotelesa ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΟΣΑΧΩΣ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ Η ΚΑΤΑ ΠΡΟΣΘΕΣΙΝ. O wyrażeniach wielorako orzekanych, czyli podług przydawki. Peitho – Examina Antiqua, 1 (7), 87–121.
- Żarnowski, M. (2010). Sebastiana Petrycego z Pilzna przestrogi i przydatki do filozofii przystojności ludzkiej. Studia Philosophica Wratislaviensia, 5 (3), 115–136.