Przejdź do treści
Analiza i Egzystencja
49 (2020)
OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
237
Publikacje
481
H-index
6
I10-index
2
Średnia cytowań (2 lata)
0,17
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 4 2018: 13 2019: 12 2020: 17 2021: 27 2022: 31 2023: 31 2024: 33 2025: 36 2026: 19 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017254
20182313
20192312
20202017
20212127
20222631
20232531
20242633
20252536
20262019

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
Google Scholar

Dutch protocol from Groningen (the so-called Groningen Protocol). The problem of deliberate causing of death in newborns (“neonatal euthanasia”)

DOI: 10.18276/aie.2020.49-03
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Problem eutanazji w państwach, w których ta procedura jest legalna dotyczy pacjentów zdolnych do podejmowania decyzji o swojej śmierci. Wyrażenie zgody na medycznie wspomagane przyspieszenie śmierci jest kluczowe. Inaczej natomiast wygląda sytuacja w przypadku osób, które nie mają zdolności do podejmowania decyzji, takim są np. pacjenci psychicznie chorzy, niepełnosprawni intelektualnie, pozbawieni świadomości czy bardzo małe dzieci. W Holandii zostały przyjęte wytyczne dotyczące niemowląt, które są dotknięte nieuleczalną chorobą, tzw. Protokół z Groningen. Zapisy tego protokołu dotyczą zarówno rezygnacji z terapii, jak i czynnego przerwania życia w postaci celowego spowodowania śmierci (eutanazji neonatalnej). Należy zaznaczyć, że dokument ten nie jest wiążącym aktem prawnym. Powstają wątpliwości czy zapisy protokołu to jedynie dozwolona rezygnacja z terapii czy też przyzwolenie na zabójstwo, które przy liberalnej polityce holenderskiej może pozostać bezkarne. Pozostaje otwarte pytanie czy mamy do czynienia z aktem miłosierdzia w postaci przerwania cierpień nieuleczalnie chorych pacjentów czy też jest to wygodny pretekst do pozbycia się nieuleczalnie chorych dzieci pod pozorem niskiej jakości ich życia
Podgląd PDF

Otwórz PDF