Świadczenie pracy poza miejscem jej stałego wykonywania – uwagi na tle ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19

Celem niniejszego artykułu naukowego była eksploracja wątpliwości powstałych po przyjęciu przez prawodawcę nowej instytucji prawa pracy – polecenia wykonywania pracy poza miejscem jej stałego świadczenia – zawartej w ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19. Najpierw szczegółowej analizie poddano konstrukcję powyższego polecenia, następnie szczegółowo przeanalizowano wybrane zagadnienia problemowe, które ujawniły się w praktyce jej stosowania. Powyższy cel zrealizowano, posługując się wybranymi aktami normatywnymi oraz posiłkowo literaturą przedmiotu. W konkluzjach stwierdzono, że w związku z poleceniem pracy zdalnej na pracodawcach ciążą szczególne obowiązki w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, które trzeba rozpatrywać z uwzględnieniem RODO. Zwrócono też uwagę na fakt, że krytycznym problemem w kontekście bhp i pracy zdalnej są wypadki przy pracy. Poruszono także kwestię zaburzeń w obszarze work-life balance. Wykazano również, że kwestią czasu jest zaimplementowanie do Kodeksu pracy instytucji polecenia wykonywania pracy poza miejscem jej stałego wykonywania.