Acta Iuris Stetinensis
Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze
Obstrukcja parlamentarna – wybrane zagadnienia prawne i polityczne na historycznym tle
DOI: 10.18276/ais.2022.38-02
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2083-4373 |
| eISSN: | 2545-3181 |
| Autorzy: |
Michał
Bartoszewicz
Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy im. Jana Długosza w Częstochowie |
| Słowa kluczowe: | parlament obstrukcja właściwa obstrukcja niewłaściwa przyczyny obstrukcji parlamentarnej |
| Data wydania numeru / monografii: | 2022 |
| Liczba stron: | 14 (27-40) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Liczba pobrań ?: | 1289 |
 
 
 
| |
Abstrakt
W parlamentach, w których ścierają się różne polityczne racje, z reguły nie sposób wykluczyć działań prowadzonych w celu opóźnienia lub uniemożliwienia podjęcia decyzji w postępowaniu ustawodawczym, niekiedy w innych głosowaniach związanych choćby z funkcją kreacyjną. Celem artykułu było zbadanie zarówno zgodnych z regulaminami parlamentarnymi form blokowania czy opóźniania prac, jak i takich, które naruszają wewnątrzparlamentarne regulacje.
W niniejszym artykule przeprowadzono analizę formalno-dogmatyczną, wzbogaconą o analizę przypadków, posiłkowo wykorzystano także metodę porównawczą i historyczną. W opracowaniu nawiązano do praktyki parlamentarnej wybranych państw z uwzględnieniem kontekstu historycznego oraz scharakteryzowano najczęściej stosowane formy obstrukcji parlamentarnej ze szczególnym uwzględnieniem polskiego Sejmu. Reakcją na skłonność opozycji do obstrukcji są zmiany w regulaminach parlamentarnych, które mają uczynić ją mniej prawdopodobną. Nie można jednak całkowicie wykluczyć omawianych praktyk bez narażenia na szwank mandatu wolnego przedstawiciela, uniwersalnego charakteru reprezentacji i związanej z tym niezależności.
Podgląd PDF
Bibliografia (16)
- Bardach J., Dzieje Sejmu Polskiego, Warszawa 1997.
- Chmielewska M., Sejm elekcyjny Michała Korybuta Wiśniowieckiego 1669 roku, Warszawa 2006.
- Czajowski J., Senat Rzeczypospolitej Polskiej pierwszej kadencji 1922–1927. Pozycja prawnokonstytucyjna i praktyka ustrojowa, Warszawa 1999.
- Davidson R.H., Proces tworzenia polityki w „dwóch Kongresach”, w: R.H. Davidson, J. Oleszek, Kongres i kongresmeni, Warszawa 1994.
- Garlicki A., Uwaga 7 do art. 104, w: L. Garlicki (red.), Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, t. II, Warszawa 2001.
- Jagielski M., Stany Zjednoczone, w: E. Zwierzchowski (red.), Opozycja parlamentarna, Warszawa 2000.
- Nizinkiewicz J., Boże Narodzenie posłów PO i Nowoczesnej w parlamencie, „Rzeczpospolita” z 27 grudnia 2016 r.
- Orłowski W., Obstrukcja parlamentarna, w: W. Skrzydło, M. Chmaj (red.), Encyklopedia politologii. T. 2. Ustroje państwowe, Kraków 2000.
- Pawłowski S., Obstrukcja parlamentarna jako forma walki politycznej opozycji, „Przegląd Sejmowy” 2003, nr 4.
- Silk P., Walters R., Jak działa Parlament brytyjski, Warszawa 1994.
- Skrzydło W., Republika Francuska, w: E. Zwierzchowski (red.), Opozycja parlamentarna, Warszawa 2000.
- Uziębło P., Uwagi do art. 1, w: K. Grajewski, J. Stelina, P. Uziębło, Komentarz do ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, Warszawa 2014.
- Winczorek P., Sposób na obstrukcję, „Rzeczpospolita”, z 16 listopada 1999 r.
- Wójtowicz K., Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, w: E. Zwierzchowski (red.), Opozycja parlamentarna, Warszawa 2000.
- Zakrzewski J.A., Sejmiki Wielkiego Księstwa Litewskiego XVI–XVIII w. – ustrój i funkcjonowanie: sejmik trocki, Warszawa 2000.
- Zięba A., Wieciech T., Parlament Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Warszawa 2014.