Przejdź do treści

Acta Iuris Stetinensis

Acta Iuris Stetinensis

Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze

3/2023 (44)
OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
280
Publikacje
752
H-index
5
I10-index
2
Średnia cytowań (2 lata)
0,05
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 12 2018: 12 2019: 6 2020: 13 2021: 27 2022: 28 2023: 38 2024: 24 2025: 60 2026: 37 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
20175412
20184712
2019546
20203713
20217627
20228728
20236738
20248524
20255860
20264537

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
Google Scholar

Czy warto wprowadzić zakaz negatywnej kampanii wyborczej

DOI: 10.18276/ais.2023.44-07
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Współcześnie kampania negatywna jest stałym elementem życia politycznego. Prowadzi oto często do sytuacji, w których nieprawdziwe czy zmanipulowane informacje przesądzają o wyniku wyborów. W efekcie niektóre państwa zdecydowały się na znaczące ograniczenie możliwości prowadzenia kampanii negatywnych, czego przykładem są unormowania japońskie czy francuskie. Rodzi to pytanie, czy podobne zakazy warto byłoby wprowadzić w Polsce. Za ich wprowadzeniem przemawia chociażby chęć wzrostu merytorycznego poziomu kampanii wyborczej czy też większe zapewnienie realizacji zasady równości szans wyborczych. Znacznie więcej argumentów przemawia jednak przeciwko rzeczonemu zakazowi. Przede wszystkim byłoby to znaczące ograniczenie zasady wolności słowa, a co za tym idzie, ograniczenie transparentności polityki czy też zapewnienia faktycznej rywalizacji pomiędzy stronnictwami politycznymi.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (26)
  1. Curini L., Negative campaigning in no-cabinet alternation systems: Ideological closeness and blames of corruption in Italy and Japan using party manifesto data, „Japanese Journal of Political Science” 2011, vol. 12, nr 3.
  2. Devlin P.L., Campaign commercials, w: A.A. Berger (red.), Television in society, Abingdon 2017.
  3. Haselmayer M., Negative campaigning and its consequences: a review and a look ahead, „French Politics” 2019, vol. 17, nr 3.
  4. Heawood J., Pseudo-public political speech: Democratic implications of the Cambridge Analytica scandal, “Information Polity” 2018, vol. 23, nr 4.
  5. Jamieson K.H., Waldman P., Sherr S., Eliminate the negative? Categories of analysis for political advertisements, w: J.A. Thurber, C.J. Nelson, D.A. Dulio (red.), Crowded Airwaves, Washington 2000.
  6. Kardaś J., Polityczne public relations podczas kampanii wyborczych w III RP, „Refleksje” 2015, nr 12.
  7. King J.D., Mcconnell J.B., The effect of negative campaign advertising on vote choice: The mediating influence of gender, „Social Science Quarterly” 2003, vol. 84, nr 4.
  8. Kolasiński M.K., Zasady ochrony dóbr osobistych w prawie wyborczym po weryfikacji w kampaniach 2005 i 2006 roku – uwagi de lege lata i de lege ferenda, w: A. Sokala, Z. Witkowski (red.), Przemiany prawa wyborczego – doświadczenia nowych demokracji. Republika Czeska, Republika Słowacka, Republika Ukraińska, Rzeczpospolita Polska, Bydgoszcz 2007.
  9. Lau R.R., Rovner I.B., Negative campaigning, „Annual Review of Political Science” 2009, vol. 12.
  10. Łukowiak D., Między wolnością słowa a zasadą równości biernego prawa wyborczego. Ramy prawne systemu finansowania kampanii wyborczych w świetle I poprawki do Konstytucji USA, „Studia Iuridica” 2018, nr 72.
  11. Mayer W.G., In defense of negative campaigning, „Political Science Quarterly” 1996, vol. 111, nr 3.
  12. Miklaszewska J., Wolność słowa a zjawisko propagandy, „Civitas. Studia z Filozofii Polityki” 2016, nr 18.
  13. Newmark M.R., The Murchison Letter Incident, „The Quarterly: Historical Society of Southern California” 1945, vol. 27, nr 1.
  14. Noremberg D., Kampania negatywna, czy nieistniejący „czarny” PR, jako metody dyskredytowania przeciwnika politycznego, „Środkowoeuropejskie Studia Polityczne” 2012, nr 2.
  15. Nyblade B., Reed S.R., Who cheats? Who loots? Political competition and corruption in Japan, 1947–1993, „American Journal of Political Science” 2008, vol. 52, nr 4.
  16. Papathanassopoulos S., Election Campaigning in the Television Age: The Case of Contemporary Greece, „Political Communication” 2000, vol. 17, nr 1.
  17. Rakowska-Trela A., Kampania wyborcza w regulacji prawnej i w praktyce, Łódź 2015.
  18. Romański M., Postprawda a manipulacja medialna: media w służbie polityki, „Media, Kultura, Komunikacja Społeczna” 2018, nr 3(14).
  19. Sobczak J., Czy wolność słowa i wolność prasy są rzeczywiście potrzebne społeczeństwu i państwu?, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 2018, nr 1.
  20. Surlin S.H., Gordon T.F., How Values Affect Attitudes toward Direct Reference Political Advertising, „Journalism Quarterly” 1977, vol. 54, nr 1.
  21. Tak J., Political advertising in Japan, South Korea, and Taiwan, w: L.L. Kaid, C. Hoiltz-Bach (red.), The Sage handbook of political advertising, Thousand Oaks 2006.
  22. Turska-Kawa A., Determinanty chwiejności wyborczej, Katowice 2015.
  23. Uziębło P., Kampania wyborcza: reguły fair play czy raczej wszystkie chwyty dozwolone, w: J. Szymanek (red.), Niedemokratyczne wymiary demokratycznych wyborów, Warszawa 2016.
  24. Walter A.S., Negative Campaigning in Western Europe: Similar or Different?, „Political Studies” 2014, vol. 62, nr 1.
  25. Wojciechowski Ł., Procedura wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej – doświadczenia z kampanii wyborczej 2011, Lublin 2016.
  26. Żmigrodzki M., Wojciechowski Ł., Polityczna reklama negatywna w Polsce, „Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Ekonomii i Innowacji. Seria: Administracja” 2011, nr 1.