Religious instruction in Polish public schools in light of universal and European standards

Opracowanie poświęcone jest analizie regulacji prawnych na poziomie krajowym (Polska), orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego oraz praktyk organów administracji rządowej i samorządowej w sprawach związanych z edukacją publiczną, postrzeganych z punktu widzenia uniwersalnych i europejskich standardów chroniących wolność sumienia i religii. Autor uzasadnia twierdzenie, że standardy ustanowione przez polski Trybunał Konstytucyjny w tym zakresie zasadniczo różnią się od standardów wypracowanych w orzecznictwie Komitetu Praw Człowieka ONZ oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Prowadzi to do tolerowania powtarzających się naruszeń zasady bezstronności światopoglądowej władz publicznych. Zasada ta, deklarowana w art. 25 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jest naruszana zarówno przez ustawodawstwo państwowe dotyczące sfery religii, jak i przez stronnicze praktyki administracji oświatowej. Szczególnie nienormalna jest bierność organów publicznych zobowiązanych do nadzorowania edukacji/nauczania religii oraz ich obojętność wobec bezprawnych działań podmiotu zainteresowanego ideologiczną dominacją nad sektorem edukacji. Autor wyraża przekonanie, że powinna nastąpić zasadnicza zmiana podejścia polskiego ustawodawcy, zwłaszcza w zakresie roli i zadań podmiotów państwowych w ochronie wolności sumienia i religii w działalności edukacyjnej szkół publicznych. Gwarantowałoby to filozoficzną i religijną neutralność edukacji w szkołach państwowych.