Wymogi konstytucyjne określone w art. 50 ust. 1 TUE – możliwe procedury podjęcia decyzji o wystąpieniu z Unii Europejskiej w państwach członkowskich

W literaturze traktującej o procedurze wystąpienia państwa członkowskiego z Unii Europejskiej przede wszystkim analizowane są kolejne etapy całego procesu na poziomie unijnym. Rzadko badacze odnoszą się do wewnętrznych (krajowych) procedur związanych z podjęciem decyzji o wystąpieniu z UE. Zgodnie z ust. 1 art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej, stanowiącym podstawę prawną wystąpienia państwa członkowskiego z UE, „Każde Państwo Członkowskie może, zgodnie ze swoimi wymogami konstytucyjnymi, podjąć decyzję o wystąpieniu z Unii”. Sformułowanie „wymogi konstytucyjne” nastręczyło licznych problemów natury interpretacyjnej w procesie brexitu. Niniejszy artykuł traktuje zatem o prawdopodobnej procedurze podjęcia decyzji o wystąpieniu z Unii Europejskiej we wszystkich państwach członkowskich. W ramach badań dokonano analizy przepisów krajowych odnoszących się do członkostwa w UE oraz ogólnie w organizacjach międzynarodowych. Choć w żadnym państwie członkowskim, nie licząc Polski, nie uregulowano bezpośrednio procedury podjęcia decyzji o wystąpieniu z UE, to w systemach prawnych wszystkich państw członkowskich ujęte są postanowienia dotyczące ratyfikacji i wypowiadania umów międzynarodowych.