Zum Inhalt springen

Acta Iuris Stetinensis

Acta Iuris Stetinensis

Vorher: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze

1/2018 (21)
OpenAlex

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Datensatz in der Datenbank gefunden

Zitate
0
Literaturangaben
0

Daten abgerufen:

Die zuletzt verfügbaren Daten werden angezeigt. Eine Aktualisierung steht aus oder ist fehlgeschlagen.

Quelle ansehen (neuer Tab)

Für die gesamte Zeitschrift, laut OpenAlex.

Zitate
280
Publikationen
752
H-index
5
I10-index
2
Mittlere Zitierhäufigkeit (2 Jahre)
0,05
Erhaltene Zitate nach Jahr
Diagramm der Zeitschriftenzitate. Die genauen Werte stehen in der Tabelle darunter. 2017: 12 2018: 12 2019: 6 2020: 13 2021: 27 2022: 28 2023: 38 2024: 24 2025: 60 2026: 37 2017 2026
Datentabelle anzeigen
Erhaltene Zitate nach Jahr
JahrPublikationenZitate
20175412
20184712
2019546
20203713
20217627
20228728
20236738
20248524
20255860
20264537

Daten abgerufen:

Was bedeuten diese Zahlen?

Publikationen und Zitate umfassen die dieser Zeitschrift zugeordneten OpenAlex-Datensätze. Der H-Index ist die größte Anzahl h von Publikationen mit jeweils mindestens h Zitaten. Der I10-Index zählt Publikationen mit mindestens 10 Zitaten. Das Diagramm zeigt die in einem Jahr erhaltenen Zitate; das laufende Jahr ist unvollständig. Die Abdeckung kann von WNUS und anderen Diensten abweichen.

Der Zweijahresdurchschnitt ist eine OpenAlex-Kennzahl und nicht der Journal Impact Factor von Clarivate.

In OpenAlex ansehen (neuer Tab)
OpenCitations

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Zitate
0

Daten abgerufen:

Die zuletzt verfügbaren Daten werden angezeigt. Eine Aktualisierung steht aus oder ist fehlgeschlagen.

Quelle ansehen (neuer Tab)
DOAJ

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Datensatz in der Datenbank gefunden

Daten abgerufen:

Quelle ansehen (neuer Tab)
Google Scholar

Wykorzystanie wariografu (poligrafu) w celu określenia strony podmiotowej sprawcy czynu zabronionego

DOI: 10.18276/ais.2018.21-16
Zitieren

Der Volltext ist verfügbar

Abstract

Artykuł 199a kodeksu postępowania karnego określa przesłanki wykorzystania badania wariograficznego na oskarżonym sensu largo. W referacie skupiono się na przedstawieniu możliwości wykorzystania badania wariograficznego, któremu podlega oskarżony, w celu określenia jego strony podmiotowej wobec popełnionego przez niego przedmiotowo pojmowanego zachowania się opisanego w przepisie określąjacym znamiona tego czynu. Określono warunki przystąpienia do wymienionego wyżej badania oraz jego ewentualne efekty w odniesieniu do strony podmiotowej badanego.
PDF-Vorschau

PDF öffnen

Bibliographie

  1. Boratyńska K.T., w: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, red. A. Sakowicz, wyd. 6, Warszawa 2015.
  2. Cempura A., Kasolik A., Widacki J., w: Badania poligraficzne w Polsce, red. J. Widacki, Kraków 2014.
  3. Gołaszewski M., Badania poligraficzne w polskim procesie karnym po Postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2015 r., „Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego” 2015, nr 13 (7).
  4. Gołaszewski M., Normy prawne i standardy branżowe w zakresie badań poligraficznych w wybranych krajach (Podsumowanie I Międzynarodowego Sympozjum Poligraferów, Emów 21–24 czerwca 2010), „Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego” 2010, nr 3.
  5. Gołaszewski M., Propozycje rozwiązań w celu istotnego zmniejszenia recydywy wśród sprawców przestępstw przeciwko wolności seksualnej – włączenie okresowych badań psychofizjologicznych (poligraficznych / wariograficznych) do terapii i dozoru osób z zaburzeniami preferencji seksualnych, www.ptbp.org.pl (dostęp 28.06.2017).
  6. Hofmański P., Waltoś S., Proces karny. Zarys systemu, wyd. 13, Warszawa 2016.
  7. Koper R., Badanie świadka w aspekcie jego ochrony w procesie karnym, wyd. 1, Warszawa 2015.
  8. Leszczyńska A., Użyteczność badań poligraficznych w terapii i kontroli osób skazanych za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej, „Seksuologia Polska” 2013, t. 11, nr 2.
  9. Widacki J., Szuba-Boroń A., Badania poligraficzne w procesie karnym w świetle postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. I KZP 25/14, „Prokuratura i Prawo” 2016, nr 2.
  10. Ziembiński Z., Logika praktyczna, wyd. 26, Warszawa 1998.
  11. Zieliński M., Wykładnia prawa. Zasady – reguły – wskazówki, wyd. 7 uzupełnione, Warszawa 2017.
  12. Postanowienie SN z 29 stycznia 2015 r., sygn. I KZP 25/14, OSNKW 2015, nr 5, poz. 38.