
Acta Iuris Stetinensis
Ранее: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Szczecinie z dnia 12 października 2022 r. (I SA/Sz 416/22)
DOI: 10.18276/ais.2024.48-11
Цитировать
Полный текст доступен
| ISSN: | 2083-4373 |
| eISSN: | 2545-3181 |
| Редакция: |
Redaktor tomu / Volume Editor:
Ewelina
Cała-Wacinkiewicz
Uniwersytet Szczeciński (Polska) / University of Szczecin (Poland) |
| Дата публикации всего выпуска: | 2024-06 |
| Количество страниц: | 19 (217-235) |
| OAI-PMH: | Метаданные |
| Cited-by (Crossref) ?: | Включите JavaScript для получения данных о цитировании. |
| Загрузки ?: | 507 |
Абстракт
Nie ulega wątpliwości, że celem postępowania karnegoskarbowego jest doprowadzenie do usankcjonowania zachowania podatnika, z którym ustawodawca wiąże określoną karę. Oznacza to, że postępowanie takie wszczyna się celem udowodnienia popełnienia zarzucanych czynów / dopuszczenia się określonego zaniechania i doprowadzenia do ukarania podatnika przez sąd karny. W sytuacji, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego następuje jedynie z zamiarem następczego zastosowania art. 70c O.p., a w efekcie zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, tylko w celu udaremnienia przedawnienia tego zobowiązania, organ podatkowy w istocie nie respektuje zasady z art. 121 § 1 O.p. – zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie podatnika do organów podatkowych oraz zasadę dobrej administracji. Wszczęcie takiego postępowania wyłącznie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego może niweczyć zaufanie podatników do organów podatkowych.




