Uwagi na temat stosowania w polskim porządku prawnym prawa międzynarodowego publicznego i prawa Unii Europejskiej. Zarys problematyki

Niniejszy artykuł ukierunkowany jest na analizę relacji pomiędzy polskim prawem a prawem Unii Europejskiej. Centralną kwestią jest badanie pierwszeństwa norm prawa unijnego w kontekście prawa krajowego. Autor podjął się próby zrozumienia dominującego charakteru obu systemów prawnych, zwracając uwagę na problematykę suwerenności Polski w kontekście integracji z Unią Europejską. Punktem wyjścia dla rozważań autora była analiza postawy polskiego Trybunału Konstytucyjnego wobec organów unijnych, ze szczególnym uwzględnieniem roli Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W tekście podkreślono istotę suwerenności państwa polskiego w kontekście przekazywania kompetencji organów władzy państwowej na rzecz UE, zwłaszcza w obszarze wymiaru sprawiedliwości. Argumentuje się, że taka interakcja nie stanowi naruszenia suwerenności, lecz jest wynikiem przestrzegania przez państwo członkowskie umów międzynarodowych. Autor ukazuje złożoność relacji między prawem krajowym, prawem unijnym a suwerennością państwa polskiego, co może wpływać na percepcję suwerenności w kontekście kształtowania się prawa wewnętrznego w obliczu integracji z UE. Autor stara się rzucić światło na dynamiczne interakcje pomiędzy dwoma systemami prawnymi, zwracając uwagę na zmianę kształtu prawa wewnętrznego Polski w obliczu integracji europejskiej. Ostatecznym celem tekstu jest podjęcie polemiki nad możliwością pogodzenia z jednej strony zasady prymatu Konstytucji Rzeczypospolitej, a z drugiej strony zasady pierwszeństwa prawa unijnego.