Przejdź do treści

Acta Iuris Stetinensis

Acta Iuris Stetinensis

Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze

Udział tłumacza w polskiej procedurze karnej – trudności i wyzwania

DOI: 10.18276/ais.2025.53-06
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Chociaż językiem urzędowym przed organami wymiaru sprawiedliwości jest język polski, w związku z dynamicznym rozwojem stosunków międzynarodowych i nasileniem ruchów migracyjnych coraz częściej w postępowaniach przed polskimi sądami, w tym w postępowaniu karnym, udział biorą cudzoziemcy, którzy nie posługują się językiem polskim w stopniu wystarczającym, aby uczestniczyć w czynnościach w nim prowadzonych. Zarówno porozumiewanie się z tymi osobami, jak i korzystanie z dokumentów sporządzonych w innych językach wymagają udziału tłumacza, który stał się już pewną rutyną, a który służyć ma zagwarantowaniu prawa do rzetelnego procesu. Celem niniejszego opracowania było przybliżenie przepisów regulujących pozycję tłumacza, jako pomocnika organów procesowych i oskarżonego, oraz zasygnalizowanie kwestii problematycznych napotykanych przez tłumaczy w praktyce dokonywania przekładów w polskiej procedurze karnej.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (13)
  1. Długosz J., Prawo do udziału tłumacza jako jedna z przesłanek rzetelnego procesu karnego, „Investigationes Linguisticae” 2009, vol. 17, s. 100–107.
  2. Gruszecka D., w: J. Skorupka (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2023.
  3. Hofmański P., Prawo do udziału tłumacza jako jeden z warunków uczciwego procesu, w: E. Pływaczewski (red.), Przestępczość cudzoziemców. Nowe wyzwanie dla teorii i praktyki, Szczytno 1995, s. 51–62.
  4. Hofmański P., Prawo do udziału tłumacza w postępowaniu karnym, w: A.J. Szwarc (red.), Przestępczość przygraniczna. Postępowanie karne przeciwko cudzoziemcom w Polsce, Poznań 2000, s. 148–156.
  5. Nagao H., Sprawa z Melbourne: niewłaściwe tłumaczenie przyczyną oskarżenia o niepopełnione przestępstwa, tłum. Z. Rybińska, „Lingua Legis” 2005, nr 13, s. 3–7.
  6. Nowikowski I., Uwagi o zasadzie rzetelnego procesu karnego (kwestie wybrane), w: J. Skorupka (red.), Rzetelny proces karny. Księga jubileuszowa Profesor Zofii Świdy, Warszawa 2009, s. 45–56.
  7. Olesiuk-Okomska M., Wpływ regulacji Unii Europejskiej na udział tłumacza w polskiej procedurze karnej, w: I. Sepioło-Jankowska (red.), Reforma prawa karnego, Warszawa 2015, s. 506–516.
  8. Rogacka-Rzewnicka M., Znaczenie niepisanych reguł postępowania dla tworzenia podstaw rzetelnego procesu karnego, w: J. Skorupka (red.), Rzetelny proces karny. Księga jubileuszowa Profesor Zofii Świdy, Warszawa 2009, s. 92–106.
  9. Rogalski M., Res iudicata i zakaz ne bis in idem jako gwarancje rzetelnego procesu, w: J. Skorupka (red.), Rzetelny proces karny. Księga jubileuszowa Profesor Zofii Świdy, Warszawa 2009, s. 168–180.
  10. Skrętowicz E., Z problematyki rzetelnego procesu karnego, w: J. Skorupka (red.), Rzetelny proces karny. Księga jubileuszowa Profesor Zofii Świdy, Warszawa 2009, s. 21–27.
  11. Stachowiak S., Uprawnienie pokrzywdzonego do korzystania z pomocy tłumacza w polskim procesie karnym, „Prokuratura i Prawo” 2000, nr 12, s. 7–14. Stefański R.A., Udział tłumacza w postępowaniu karnym jako przejaw rzetelnego procesu karnego, w: J. Skorupka (red.), Rzetelny proces karny. Księga jubileuszowa Profesor Zofii Świdy, Warszawa 2009, s. 360–392.
  12. Wiliński P., Pojęcie rzetelnego procesu karnego, w: A. Gerecka-Żołyńska, P. Górecki, H. Paluszkiewicz, P. Wiliński (red.), Skargowy model procesu karnego. Księga ofiarowana Profesorowi Stanisławowi Stachowiakowi, Warszawa 2008, s. 399–410.
  13. Wiliński P., Zasada prawa do obrony w polskim procesie karnym, Kraków 2006.