Przejdź do treści

Acta Iuris Stetinensis

Acta Iuris Stetinensis

Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze

4/2016 (16)
Statystyki OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
292
Publikacje
762
H-index
4
I10-index
2
Średnia cytowań (2 lata)
0,03
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 12 2018: 12 2019: 6 2020: 40 2021: 33 2022: 36 2023: 40 2024: 23 2025: 46 2026: 21 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
20175612
20184712
2019556
20203840
20217633
20228736
20236740
20248523
20255846
20264521

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)

Porozumienia procesowe – alternatywa czy dominanta w postępowaniu karnym?

DOI: 10.18276/ais.2016.16-06
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Niniejszy artykuł przedstawia rozwój porozumień procesowych w polskim postępowaniu karnym. Ukazuje kolejne liczne nowelizacje przepisów regulujących instytucje skazania bez rozprawy i dobrowolnego poddania się karze. Artykuł stanowi też próbę oceny obecnego znaczenia porozumień procesowych w polskim wymiarze sprawiedliwości. W artykule zaakcentowane więc zostały zalety konsensualizmu, ale naświetlono w nim także możliwe koszty i zagrożenia z nim związane.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (25)
  1. Artymiak G., Sprawność procesu karnego z perspektywy form i trybów postępowania w kontekście porozumień procesowych – uwagi de lege lata i de lege ferenda,w: Ocena funkcjonowania porozumień procesowych w praktyce wymiaru sprawiedliwości,red. C. Kulesza, wyd. 1, Warszawa 2009.
  2. Bieńkowska B.T., Kontradyktoryjność postępowania przed sądem I instancji w nowym k.p.k., „Prokuratura i Prawo” 1997, nr 12.
  3. Grajewski J., Steinborn S., w: Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz do art. 1-424, red. L. Paprzycki, wyd. 3, Warszawa 2013.
  4. Hofmański P., Zmiany w kodeksie postępowania karnego w świetle poglądów sędziów i prokuratorów, „Państwo i Prawo” 2006, nr 1.
  5. Jankowski M., Ważny A., Instytucja dobrowolnego poddania się karze (art. 387 k.p.k.) i skazania bez rozprawy (art. 335 k.p.k.) w świetle praktyki. Rezultaty badań ogólnopolskich, w: Prawo w działaniu, red. A. Siemaszko, wyd. 1, Warszawa 2008.
  6. Jasiński W., Porozumienia procesowe w znowelizowanym kodeksie postępowania karnego, „Prokuratura i Prawo” 2014, nr 10.
  7. Karaźniewicz J., Wpływ porozumień procesowych na realizację celów postępowania karnego, w: Przyszłość polskiego prawa karnego. Alternatywne reakcje na przestępstwo, red. S. Pikulski, W. Cieślak, M. Romańczuk-Grądzka, wyd. 1, Olsztyn 2015.
  8. Kardas P., Konsensualne sposoby rozstrzygania w świetle nowelizacji kodeksu postępowania karnego z dnia 10 stycznia 2003 r., „Prokuratura i Prawo” 2004, nr 1.
  9. Kruk E., Porozumienia procesowe i konsensualizm w świetle art. 335 i 387 k.p.k., w: Ocena funkcjonowania porozumień procesowych w praktyce wymiaru sprawiedliwości, red. C. Kulesza, wyd. 1, Warszawa 2009.43 P. Kardas, Konsensualne…., s. 40. 44 Ibidem. Porozumienia procesowe – alternatywa czy dominanta w postępowaniu karnym? 91
  10. Kruk E., Wyrok skazujący sądu pierwszej instancji w trybie art. 335 K.P.K., wyd. 1, Kraków 2005.
  11. Paluszkiewicz H., Pierwszoinstancyjne wyrokowanie merytoryczne poza rozprawą w polskim procesie karnym, wyd. 1, Warszawa 2008.
  12. Pawelec S., Od wniosku o skazanie bez rozprawy do negocjowania wyroków. Czy zmierzamy w stronę plea baragaining?, w: Ocena funkcjonowania porozumień procesowych w praktyce wymiaru sprawiedliwości, red. C. Kulesza, wyd. 1, Warszawa 2009.
  13. Steinborn S., Porozumienia w polskim procesie karnym, wyd. 1, Kraków 2005.
  14. Waltoś S., Nowe instytucje w kodeksie postępowania karnego z 1997 r., „Państwo i Prawo”1997, nr 8.
  15. Waltoś S., „Porozumienia” w polskim procesie karnym de lege lata i de lege ferenda
  16. (Próba oceny dopuszczalności), „Państwo i Prawo” 1992, nr 7.
  17. Waltoś S., Wizja procesu karnego XXI wieku, w: Postępowanie karne w XXI wieku, red. P. Kruszyński, wyd. 1, Warszawa 2002.
  18. Ważny A., Co dalej z porozumieniami procesowymi – przyczynek do dyskusji, w: Ocena funkcjonowania porozumień procesowych w praktyce wymiaru sprawiedliwości, red. C. Kulesza, wyd. 1, Warszawa 2009.
  19. Zbrojewska M., Dobrowolne poddanie się karze w kodeksie postępowania karnego, wyd. 1, Białystok 2002.
  20. Wyrok SN z 22.08.2001 r., sygn. III KKN 372/99, LEX nr 52007.
  21. Wyrok SN z 17.04.2011 r., sygn. IV KK 91/11, LEX nr 794518.
  22. Ustawa z 10 stycznia 2003 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego, ustawy Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania karnego, ustawy o świadku koronnym oraz ustawy o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2003 r., nr 17, poz. 155).
  23. Ustawa z 27 września 2013 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 1247).
  24. Ustawa z 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 396).
  25. Ustawa z 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 437).