Acta Iuris Stetinensis
Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze
Statystyki OpenAlex
Dla całego czasopisma, według OpenAlex.
- Cytowania
- 291
- Publikacje
- 762
- H-index
- 4
- I10-index
- 2
- Średnia cytowań (2 lata)
- 0,03
Pokaż dane w tabeli
| Rok | Publikacje | Cytowania |
|---|---|---|
| 2017 | 56 | 12 |
| 2018 | 47 | 12 |
| 2019 | 55 | 6 |
| 2020 | 38 | 40 |
| 2021 | 76 | 33 |
| 2022 | 87 | 36 |
| 2023 | 67 | 40 |
| 2024 | 85 | 23 |
| 2025 | 58 | 46 |
| 2026 | 45 | 20 |
Dane pobrane:
Co oznaczają te liczby?
Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.
Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.
O chociażby nieumyślnym naruszeniu zasad bezpieczeństwa w ruchu z ar t. 177 § 1 k.k. w aspekcie struktur wypowiedzi dyrektywalnych prawa karnego
DOI: 10.18276/ais.2018.21-14
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2083-4373 |
| Autorzy: |
Łukasz
Buczek
Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego |
| Słowa kluczowe: | zasady bezpieczeństwa wypadek komunikacyjny |
| Data publikacji całości: | 2018 |
| Liczba stron: | 20 (299-318) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
| Liczba pobrań ?: | 1297 |
 
 
| |
Abstrakt
Przedmiotem niniejszego opracowania jest próba wykazania i objaśnienia istotnego znaczenia normatywnego wyrażenia „chociażby nieumyślnie” z art. 177 § 1 kodeksu karnego. W tym celu autor odcinając się częściowo od dotychczas prezentowanych w doktrynie prawa karnego poglądów na ten temat, stara się twórczo wykorzystać koncepcję czynności konwencjonalnych w prawie, wraz z wyróżnioną w niej konwencjonalizacją i formalizacją czynności konwencjonalnych. Aprobata założenia, że przedmiotowo rozumiane normy ostrożności w prawie karnym są warunkiem wstępnym normowania normy sankcjonowanej, prowadzi do uznania konieczności ustalenia chociażby nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu za okoliczność formalizującą pociągnięcie sprawcy danego przestępstwa do odpowiedzialności karnej.
Podgląd PDF
Bibliografia (59)
- Bachrach A., Nowe wytyczne Sądu Najwyższego w sprawach o przestępstwa drogowe, „Państwo i Prawo” 1976, nr 8–9.
- Bielski M., Naruszenie reguł ostrożności czy nadmierna ryzykowność zachowania jako właściwe kryterium prawnokarnego przypisania skutku, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2004, z. 1.
- Bogdan G., w: Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Komentarz do art. 117–277 k.k., red. A. Zoll, Warszawa 2013.
- Buchała K., Przestępstwa i wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji drogowej. Komentarz, Bydgoszcz 1997.
- Budyn-Kulik M., w: Kodeks karny. Komentarz, red. M. Mozgawa, wyd. VII, Warszawa 2015.
- Byczyk M., Normy ostrożności w prawie karnym, Poznań 2016.
- Czepita S., Reguły konstytutywne a zagadnienia prawoznawstwa, Szczecin 1996.
- Czepita S., Formalizacja a konwencjonalizacja działań w prawie, w: Konwencjonalne i formalne aspekty prawa, red. S. Czepita, Szczecin 2006.
- Czepita S., Wronkowska S., Zieliński M., Założenia szkoły poznańsko-szczecińskiej w teorii prawa, „Państwo i Prawo” 2013, z. 2.
- Czepita S., Czynności konwencjonalne i formalne w prawie a proces prawotwórczy i rola Trybunału Konstytucyjnego, „Państwo i Prawo” 2014, nr 12.
- Czepita S., O koncepcji czynności konwencjonalnych w prawie, w: Wykładnia Konstytucji.
- Aktualne problemy i tendencje, red. M. Smolak, Warszawa 2016.
- Dąbrowska-Kardas M., Kardas P., Odpowiedzialność za spowodowanie wypadku komunikacyjnego w świetle regulacji nowego kodeksu karnego z 1997 r., cz. I, „Palestra” 1999, nr 1–2.
- Dąbrowska-Kardas M., Analiza dyrektywalna przepisów części ogólnej kodeksu karnego, Warszawa 2012.
- Giezek J., Okoliczności wpływające na sędziowski wymiar kary, Wrocław 1989.
- Hałas R.G., w: Kodeks karny. Komentarz, red. A. Grześkowiak, K. Wiak, Warszawa 2017.
- Hofmański P., Zabłocki S., Elementy metodyki pracy sędziego w sprawach karnych, Warszawa 2011.
- Janusz-Pohl B., Przyczynek do rozważań o formalnym i konwencjonalnym charakterze procesu karnego, „Ius Novum” 2014, nr 4.
- Janusz-Pohl B., O konstrukcji niedopuszczalności czynności karnoprocesowej, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 2014, z. 4.
- Kardas P., Naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym jako jedna z przesłanek obiektywnego przypisania skutku przestępstwa określonego w art. 177 k.k., „Paragraf na Drodze” 2002, nr 6.
- Kardas P., Zbieg przepisów ustawy w prawie karnym. Analiza teoretyczna, Warszawa 2011.
- Kochanowski J., Przestępstwa i wykroczenia drogowe. Komentarz, Warszawa 1991.
- Komenda Główna Policji Biuro Ruchu Drogowego, Wypadki drogowe w Polsce w 2016 roku, Warszawa 2017, http://statystyka.policja.pl/st/ruch-drogowy/76562,Wypadki-drogowe-raporty-roczne.html (dostęp 30.06.2017).
- Konopka P., „Rażące naruszenie zasad bezpieczeństwa” pojęciem pomocniczym dla przypisania skutku w art. 177 k.k., „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2010, z. 3.
- Kowalewska-Łukuć M., Zamiar ewentualny w świetle psychologii, Poznań 2015.
- Lachowski J., w: Kodeks karny. Komentarz, red. V. Konarska-Wrzosek, Warszawa 2016.
- Melezini M., „Ustawowy” a „sądowy” wymiar kary, w: Nauka o karze. Sądowy wymiar kary. System Prawa Karnego Tom 5, red. T. Kaczmarek, Warszawa 2017.
- Nowak L., Performatywy a język prawny i prawniczy, „Etyka” 1968, t. 3.
- Nowak L., Wronkowska S., Zieliński M., Ziembiński Z., Czynności konwencjonalne w prawie, „Studia Prawnicze” 1972, z. 33.
- Pohl Ł., Norma sankcjonowana w prawie karnym jako przykład normy prawnej nie będącej normą postępowania, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 2006, z. 1.
- Pohl Ł., Struktura normy sankcjonowanej w prawie karnym, Poznań 2007.
- Pohl Ł., Prawo karne. Wykład części ogólnej, Warszawa 2015.
- Razowski T., w: Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, red. J. Giezek, Warszawa 2014.
- Stefański R.A., Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym w projekcie kodeksu karnego, „Problemy Praworządności” 1990, nr 8–9.
- Stefański R.A., Wypadek w komunikacji jako przestępstwo w nowym kodeksie karnym, „Prokuratura i Prawo” 1998, z. 10.
- Stefański R.A., w: Kodeks karny. Komentarz, red. O. Górniok, Warszawa 2006.
- Stefański R.A., Glosa do wyroku SN z dnia 10 lipca 2008 r., II KK 37/08, „Prokuratura i Prawo” 2009, z. 7.
- Stefański R.A., w: Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz do artykułów 117–221.
- Tom I, red. A. Wąsek, R. Zawłocki, wyd. 4, Warszawa 2010.
- Stefański R.A., Przestępstwa przeciwko państwu i dobrom zbiorowym. System Prawa Karnego Tom 8, red. L. Gardocki, wyd. 1, Warszawa 2013.
- Stefański R.A., Kodeks karny. Komentarz, red. R.A. Stefański, wyd. 3, Warszawa 2017.
- Szeleszczuk D., w: Kodeks karny. Część szczególna. Tom I. Komentarz do artykułów 117–221, red. M. Królikowski, R. Zawłocki, wyd. 4, Warszawa 2017.
- Tarapata S., Dobro prawne w strukturze przestępstwa. Analiza teoretyczna i dogmatyczna, Warszawa 2016.
- Wieczorkiewicz-Kita J., Zagadnienie wyrokowania w procesie karnym w świetle koncepcji czynności konwencjonalnych, w: Konwencjonalne i formalne aspekty prawa,
- red. S. Czepita, Szczecin 2006,
- Wieczorkiewicz-Kita J., Konwencjonalny i formalny charakter procesu karnego, Szczecin 2009 (nieopublikowana rozprawa doktorska).
- Wieczorkiewicz-Kita J., O konwencjonalnych i formalnych aspektach procesu karnego, w: W poszukiwaniu dobra wspólnego. Księga jubileuszowa Profesora Macieja Zielińskiego, red. A. Choduń, S. Czepita, Szczecin 2010.
- Wolter W., Czynnik psychiczny w istocie przestępstwa, Kraków 1924.
- Zieliński M., Interpretacja jako proces dekodowania tekstu prawnego, Poznań 1972.
- Zieliński M., Wykładnia prawa. Zasady – reguły – wskazówki, Warszawa 2017.
- Ziembiński Z., Przepis prawny a norma prawna, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny” 1960, z. 1.
- Ziembiński Z., Ujęcia modelowe, w: Z. Ziembiński, M. Zieliński, Dyrektywy i sposób ich wypowiadania, Warszawa 1992.
- Ustawa z dnia 19 kwietnia 1969 r. Kodeks karny (Dz.U. nr 13, poz. 94 z późn. zm.).
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. nr 88, poz. 553 z późn. zm.).
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz.U. nr 89, poz. 555 z późn. zm.).
- Uchwała SN z 28 lutego 1975 r., sygn. V KZP 2/74, OSNKW 1975, nr 3–4, poz. 33.
- Wyrok SN z 19 października 1976 r., Rw 273/76, OSNKW 1976, nr 12, poz. 153.
- Postanowienie SN z 29 kwietnia 1997 r., sygn. V KKN 255/96, Legalis nr 31076.
- Wyrok SN z 10 lipca 2008 r., sygn. II KK 37/08, Legalis nr 118472.