Przejdź do treści

Acta Iuris Stetinensis

Acta Iuris Stetinensis

Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze

4/2022 (40)
Statystyki OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
292
Publikacje
762
H-index
4
I10-index
2
Średnia cytowań (2 lata)
0,03
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 12 2018: 12 2019: 6 2020: 40 2021: 33 2022: 36 2023: 40 2024: 23 2025: 46 2026: 21 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
20175612
20184712
2019556
20203840
20217633
20228736
20236740
20248523
20255846
20264521

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)

Klauzula generalna dobrych obyczajów jako jedna z przesłanek wykonywania czynności zawodowych przez radcę prawnego

DOI: 10.18276/ais.2022.40-06
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Dobre obyczaje to konstrukcja normatywna klauzuli generalnej, która stanowi istotne zagadnienie z perspektywy Kodeksu etyki radcy prawnego i problematyki wykonywania zawodu radcy prawnego. Odsyłają one do niedookreślonych kryteriów i ocen pozaprawnych. Choć ze swej natury jest to nieostre i kontekstowe pojęcie, to odgrywa jednak istotną rolę w kształtowaniu właściwych postaw etycznych radcy prawnego. Obowiązek odkodowania dobrego obyczaju spoczywa na okręgowych sądach dyscyplinarnych, Wyższym Sądzie Dyscyplinarnym i na Rzeczniku Dyscyplinarnym. Czynności zawodowe podejmowane przez radcę prawnego niejednokrotnie prowadzą do pytań, w jaki sposób powinien on zachować się w konkretnej sytuacji. Głównym celem artykułu jest analiza klauzuli generalnej dobrych obyczajów w ujęciu teoretycznym i praktycznym w kontekście wykonywania czynności zawodowych przez radcę prawnego. W opracowaniu wykorzystano metody badawcze adekwatne do przyjętych założeń badawczych, tj. metodę analizy terminologiczno-pojęciowej, analizy formalno-dogmatycznej i analizy uzasadnień orzeczeń sądowych.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (29)
  1. Arystoteles, Etyka nikomachejska, Warszawa 1982.
  2. Cetnarowicz M., Zasady współżycia społecznego a dobre obyczaje, „Ius Novum” 2007.
  3. Dźwigała G., Art. 32, w: T. Scheffler (red.), Kodeks Etyki Radcy Prawnego. Komentarz, Warszawa 2017.
  4. Górski M., Art. 6, w: M. Król (red.), Etyka adwokacka i radcowska, Komentarz, orzecznictwo i kazusy, Warszawa 2016.
  5. Janiszewska B., O potrzebie zmiany klauzuli zasad współżycia społecznego, „Studia Cywilistyczne” 1965, t. VI.
  6. Justyński T., Nadużycie prawa w polskim prawie cywilnym, Kraków 2000.
  7. Kopaczyński-Pieczniak K., Dobre obyczaje i zasady współżycia społecznego w prawie spółek handlowych, „Annales UMCS” 2016, vol. LXIII, nr 2.
  8. Leszczynski L., Maroń G., Zasady prawa i generalne klauzule odsyłające w operatywnej wykładni prawa, „Annales UMCS, Sectio G” 2013, vol. 60, nr 2.
  9. Leszczyński L., Dobre obyczaje zamiast zasad współżycia społecznego, „Rzeczpospolita” 1998, nr 25.
  10. Leszczyński L., Generalne klauzule odsyłające – ujęcie teoretycznoprawne, „Annales UMCS” 2016, vol. 63, nr 2.
  11. Leszczyński L., Maroń G., Pojęcie i treść zasad prawa i generalnych klauzul odsyłających. Uwagi prawnoporównawcze, „Annales UMCS, Sectio G” 2013, vol. 6, nr 1.
  12. Leszczyński L., Praworządne stosowanie prawa a klauzule generalne, „Państwo i Prawo” 1989, z. 11.
  13. Leszczyński L., Stosowanie generalnych klauzul odsyłających, Kraków 2001.
  14. Leszczyński L., Tworzenie generalnych klauzul odsyłających, Lublin 2000.
  15. Leszczyński L., Zmiany w prawie a klauzule generalne, „Annales UMCS” 1987, vol. 34.
  16. Maroń G., Wstęp do prawoznawstwa, Rzeszów 2011.
  17. Radwański Z., Zieliński M., Uwagi de lege ferenda o klauzulach słusznościowych w prawie prywatnym, „Przegląd Legislacyjny” 2001, nr 2.
  18. Safjan M., Klauzule generalne w prawie cywilnym (przyczynek do dyskusji), „Państwo i Prawo” 1990, z. 11.
  19. Scheffler T., Sobutka J., Art. 6, w: T. Scheffler (red.), Kodeks Etyki Radcy Prawnego. Komentarz, Warszawa 2017.
  20. Stankiewicz R., O istocie zawodu radcy prawnego, „Przegląd Prawa i Administracji” 2020, nr 123.
  21. Stelmachowski A., Klauzule generalne w prawie cywilnym, „Państwo i Prawo” 1965, z. 1.
  22. Stoga K., w: A. Bereza (red.), Zawód radcy prawnego. Historia i zasady jego wykonywania, Warszawa 2015.
  23. Szymczak M. (red.), Słownik języka polskiego PWN, A–K, Warszawa 1990.
  24. Szymczak M. (red.), Słownik języka polskiego PWN, L–P, Warszawa 1990.
  25. Trubalski A., Samorządy zawód zaufania publicznego na przykładzie samorządu radców prawnych. Perspektywa konstytucyjnoprawna, „Studia Iuridica Lublinensia” 2014, nr 21.
  26. Wronkowska S., Ziembiński Z., Zarys teorii prawa, Poznań 2001.
  27. Wróblewski J., Przepisy odsyłające, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego” 1964, z. 35.
  28. Żurawik A., Dobre obyczaje a zwyczaje, zasady współżycia społecznego i dobra wiara: ujęcie teoretyczne, „Kwartalnik Prawa Publicznego” 2007, nr 7/4.
  29. Żurawik A., Klauzula generalna „dobrych obyczajów” – ujęcie teoretyczne, „Ruch Prawniczy i Ekonomiczny i Socjologiczny” 2009, z. 1.