
Acta Iuris Stetinensis
Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze
Klauzula generalna dobrych obyczajów jako jedna z przesłanek wykonywania czynności zawodowych przez radcę prawnego
DOI: 10.18276/ais.2022.40-06
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2083-4373 |
| eISSN: | 2545-3181 |
| Autorzy: |
Angelika
Koman-Bednarczyk
Lubelska Akademia WSEI |
| Redakcja: |
Redaktor tomu / Volume Editor:
Kamil
Dąbrowski
Uniwersytet Szczeciński (Polska) / University of Szczecin (Poland) |
| Słowa kluczowe: | dobre obyczaje klauzula generalna etyka zawodowa radca prawny |
| Data publikacji całości: | 2022 |
| Liczba stron: | 14 (87-100) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
| Liczba pobrań ?: | 1176 |
Abstrakt
Dobre obyczaje to konstrukcja normatywna klauzuli generalnej, która stanowi istotne zagadnienie z perspektywy Kodeksu etyki radcy prawnego i problematyki wykonywania zawodu radcy prawnego. Odsyłają one do niedookreślonych kryteriów i ocen pozaprawnych. Choć ze swej natury jest to nieostre i kontekstowe pojęcie, to odgrywa jednak istotną rolę w kształtowaniu właściwych postaw etycznych radcy prawnego. Obowiązek odkodowania dobrego obyczaju spoczywa na okręgowych sądach dyscyplinarnych, Wyższym Sądzie Dyscyplinarnym i na Rzeczniku Dyscyplinarnym. Czynności zawodowe podejmowane przez radcę prawnego niejednokrotnie prowadzą do pytań, w jaki sposób powinien on zachować się w konkretnej sytuacji. Głównym celem artykułu jest analiza klauzuli generalnej dobrych obyczajów w ujęciu teoretycznym i praktycznym w kontekście wykonywania czynności zawodowych przez radcę prawnego. W opracowaniu wykorzystano metody badawcze adekwatne do przyjętych założeń badawczych, tj. metodę analizy terminologiczno-pojęciowej, analizy formalno-dogmatycznej i analizy uzasadnień orzeczeń sądowych.
Podgląd PDF
Bibliografia (29)
- Arystoteles, Etyka nikomachejska, Warszawa 1982.
- Cetnarowicz M., Zasady współżycia społecznego a dobre obyczaje, „Ius Novum” 2007.
- Dźwigała G., Art. 32, w: T. Scheffler (red.), Kodeks Etyki Radcy Prawnego. Komentarz, Warszawa 2017.
- Górski M., Art. 6, w: M. Król (red.), Etyka adwokacka i radcowska, Komentarz, orzecznictwo i kazusy, Warszawa 2016.
- Janiszewska B., O potrzebie zmiany klauzuli zasad współżycia społecznego, „Studia Cywilistyczne” 1965, t. VI.
- Justyński T., Nadużycie prawa w polskim prawie cywilnym, Kraków 2000.
- Kopaczyński-Pieczniak K., Dobre obyczaje i zasady współżycia społecznego w prawie spółek handlowych, „Annales UMCS” 2016, vol. LXIII, nr 2.
- Leszczynski L., Maroń G., Zasady prawa i generalne klauzule odsyłające w operatywnej wykładni prawa, „Annales UMCS, Sectio G” 2013, vol. 60, nr 2.
- Leszczyński L., Dobre obyczaje zamiast zasad współżycia społecznego, „Rzeczpospolita” 1998, nr 25.
- Leszczyński L., Generalne klauzule odsyłające – ujęcie teoretycznoprawne, „Annales UMCS” 2016, vol. 63, nr 2.
- Leszczyński L., Maroń G., Pojęcie i treść zasad prawa i generalnych klauzul odsyłających. Uwagi prawnoporównawcze, „Annales UMCS, Sectio G” 2013, vol. 6, nr 1.
- Leszczyński L., Praworządne stosowanie prawa a klauzule generalne, „Państwo i Prawo” 1989, z. 11.
- Leszczyński L., Stosowanie generalnych klauzul odsyłających, Kraków 2001.
- Leszczyński L., Tworzenie generalnych klauzul odsyłających, Lublin 2000.
- Leszczyński L., Zmiany w prawie a klauzule generalne, „Annales UMCS” 1987, vol. 34.
- Maroń G., Wstęp do prawoznawstwa, Rzeszów 2011.
- Radwański Z., Zieliński M., Uwagi de lege ferenda o klauzulach słusznościowych w prawie prywatnym, „Przegląd Legislacyjny” 2001, nr 2.
- Safjan M., Klauzule generalne w prawie cywilnym (przyczynek do dyskusji), „Państwo i Prawo” 1990, z. 11.
- Scheffler T., Sobutka J., Art. 6, w: T. Scheffler (red.), Kodeks Etyki Radcy Prawnego. Komentarz, Warszawa 2017.
- Stankiewicz R., O istocie zawodu radcy prawnego, „Przegląd Prawa i Administracji” 2020, nr 123.
- Stelmachowski A., Klauzule generalne w prawie cywilnym, „Państwo i Prawo” 1965, z. 1.
- Stoga K., w: A. Bereza (red.), Zawód radcy prawnego. Historia i zasady jego wykonywania, Warszawa 2015.
- Szymczak M. (red.), Słownik języka polskiego PWN, A–K, Warszawa 1990.
- Szymczak M. (red.), Słownik języka polskiego PWN, L–P, Warszawa 1990.
- Trubalski A., Samorządy zawód zaufania publicznego na przykładzie samorządu radców prawnych. Perspektywa konstytucyjnoprawna, „Studia Iuridica Lublinensia” 2014, nr 21.
- Wronkowska S., Ziembiński Z., Zarys teorii prawa, Poznań 2001.
- Wróblewski J., Przepisy odsyłające, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego” 1964, z. 35.
- Żurawik A., Dobre obyczaje a zwyczaje, zasady współżycia społecznego i dobra wiara: ujęcie teoretyczne, „Kwartalnik Prawa Publicznego” 2007, nr 7/4.
- Żurawik A., Klauzula generalna „dobrych obyczajów” – ujęcie teoretyczne, „Ruch Prawniczy i Ekonomiczny i Socjologiczny” 2009, z. 1.





