Przejdź do treści

Acta Iuris Stetinensis

Acta Iuris Stetinensis

Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze

3/2024 (49)
Statystyki OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
291
Publikacje
762
H-index
4
I10-index
2
Średnia cytowań (2 lata)
0,03
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 12 2018: 12 2019: 6 2020: 40 2021: 33 2022: 36 2023: 40 2024: 23 2025: 46 2026: 20 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
20175612
20184712
2019556
20203840
20217633
20228736
20236740
20248523
20255846
20264520

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)

Isidore of Seville and his “codification” of law (etym. 5.1-27)


(Izydor z Sewilli i jego „kodyfikacja” prawa (etym. 5.1-27))
DOI: 10.18276/ais.2024.49-02
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

W pierwszej części rozdziału V Etymologii Izydor z Sewilli zebrał i omówił najważniejsze zagadnienia odnoszące się do prawa i sprawiedliwości. Jej analiza prowadzi współczesnego prawnika do zaskakującego wniosku: narracja nie jest typowa dla starożytnych traktatów językoznawczych, lecz dla współczesnych kodyfikacji prawnych. W przeciwieństwie do rozwlekłych i kazuistycznych wywodów jurystów antycznych oraz średniowiecznych, hasła Izydora mają charakter zwięzły, ogólny i abstrakcyjny. Przykładając do Etymologii współczesne szablony techniki legislacyjnej, można uznać Izydora z Sewilli za jednego z prekursorów nowoczesnych kodyfikatorów prawa. On sam, mimo osiągniętego efektu, oczywiście nie myślał sobie w tych kategoriach.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (38)
  1. Adamczewski K., Chrześcijaństwo Gaiusa – jeszcze kilka uwag, “Łódzkie Studia Teologiczne” 2018, No. 27(2).
  2. Álvarez Cora E., Qualis erit lex: La naturaleza jurίdica de la ley visigótica, “Anuario de Historia del Derecho Español” 1996, No. 66.
  3. Andrés Santos F.J., Derecho y jurisprudencia en las fuentes de Isidoro de Sevilla, “Antiquité Tardive. Revue Internationale d’Histoire et d’Archéologie (IVe–VIIe siècle)” 2015, No. 23.
  4. Babusiaux U., Funktionen der Etymologie in der juristischen Literatur, “Fundamina” 2014, No. 20(1).
  5. Barney S.A., Lewis W.J., Beach J.A., Berghof O. (eds.), The Etymologies of Isidore of Seville, Cambridge 2006.
  6. Bashir S., “Law” in the Medieval Christianity as Understood from the Etymologies of Isidore of Seville, “International Journal of Arts and Commerce” 2015, No. 4(2).
  7. Biavaschi P., La ‘Christiana societas’ nei lemmi giuridici delle Etymologiae di Isidoro, “Index” 2013, No. 41.
  8. Bono F., Isidoro storico della legislazione romana. Una lettura di Orig. 5.1 De auctoribus legum, “IURA” 2016, No. 64.
  9. Brehaut E., An Encyclopedist Of The Dark Ages: Isidore Of Seville, London 1912.
  10. Burczak K., Quinque compilationes antiquae przykładem systematyki oraz współpracy ustawodawcy, sądów i uniwersytetu, Lublin 2020.
  11. Caenegem R.C. van, An Historical Introduction to Private Law, Cambridge 2003.
  12. Ceci L., Le etimologie dei giureconsulti romani, Torino 1892.
  13. Churruca J. de, Las Fuentes de la definición de codicilo en San Isidoro de Sevilla, “Anuario de Historia del Derecho Español” 1964, No. 34.
  14. Churruca J. de, Las Instituciones de Gayo en San Isidoro de Sevilla, Bilbao 1975.
  15. Churruca J. de, Presupuestos para el estudio de las fuentes juridicas de Isidoro de Sevilla, “Anuario de Historia del Derecho Español” 1973, No. 43.
  16. Dirksen H.E., Über die durch Isidor von Sevilla benutzten Quellen des römischen Rechts, in: H.E. Dirksen, Hinterlassene Schriften, Vol. I, Leipzig 1871.
  17. Donato G. di, Echi gaiani in Isidoro di Siviglia, “Iuris Antiqui Historia” 2018, No. 10.
  18. García Gallo A., San Isidoro, jurista, in: M.C. Díaz y Díaz (ed.), Isidoriana. Estudios sobre San Isidoro de Sevilla en el XIV centenario de su nacimiento, León 1961.
  19. Jońca M., Prawo rzymskie. Mirabilia, Warszawa 2020.
  20. Jońca M., Zimmermann R., Język jest kluczem do poznania kultury, “Zeszyty Prawnicze” 2022, No. 23(2).
  21. Kaser M., Zur juristischen Terminologie der Römer, in: B. Albanese et al. (eds.), Studi in Onore di Biondo Biondi, Vol. I, Milano 1965.
  22. Korporowicz Ł., Pośrednie wykorzystanie prawa rzymskiego w tzw. Traktacie o prawie (S. Th. I–II, qq. 90–97) św. Tomasza z Akwinu, “Studia Prawno-Ekonomiczne” 2017, No. 103.
  23. Krynicka T., Izydor z Sewilli, Kraków 2007.
  24. Lemosse M., Technique juridique et culture romaine selon Isidore de Séville, “Revue historique de droit français et étranger” 2001, No. 79.
  25. Leonhardt J., Latin. Story of a World Language, Cambridge, Massachusetts–London 2013.
  26. Martini R., Pietrini S., Cognizioni giuridiche nel libro V delle Etymologiae di Isidoro di Siviglia, in: G. Bassanelli Sommariva, S. Tarozzi (eds.), Ravenna capitale. Uno sguardo
  27. ad Occidente. Romani e Goti. Isidoro di Siviglia, Santarcangelo di Romagna 2012.
  28. Mentxaka R., Algunas consideraciones sobre los crimina, en particular contra el estado, en las Etimologías de Isidoro (Et. 5, 26), “Tijdschrift voor Rechtsgeschiedenis” 1997, No. 65.
  29. Mentxaka R., Delitos contra la moral sexual en las “Etimologías” de Isidoro, “Labeo” 1998, No. 44(1).
  30. Sacher A., s.v. personae-res-actiones, in: A. Dębiński, M. Jońca (eds.), Leksykon tradycji rzymskiego prawa prywatnego. Podstawowe pojęcia, Warszawa 2016. Sacher A., Systematyka kodeksu prawa kanonicznego z 1917 roku, “Prawo Kanoniczne” 2020, No. 63(4).
  31. Salmonowicz S., Wizerunek kodeksu: Constitutio Criminalis Carolina (1532 e.), in: S. Salmonowicz, Studia z historii prawa (XVI–XX wiek), Bydgoszcz 2010.
  32. Seelmann K., Theologie und Jurisprudenz an der Schwelle zur Moderne. Die Geburt des neuzeitlichen Naturrechts in der iberischen Spätscholastik, Baden–Baden 1997.
  33. Stella Maranca Ph., Jurisprudentiae Romanae reliquias quae Isidori Hispalensis episcopi etymologiarum libris continentur adnotationibus instruxit, Lanciano 1927.
  34. Stroh W., Łacina umarła, niech żyje łacina! Mała historia wielkiego języka, Poznań 2013.
  35. Świrgoń-Skok R., Prawo spadkowe w systematyce “Instytucji” Gaiusa, “Łódzkie Studia Teologiczne” 2018, No. 27(2).
  36. Tucci R. di, S. Isidoro di Siviglia e la scienza del diritto Romano nei suoi tempi, Cagliari 1927.
  37. Vinogradoff P., Roman Law in Medieval Europe, London 1909.
  38. Zalewski B., Historyczne znaczenie definicji ‘ius gentium’ św. Izydora z Sewilli, “Zeszyty Prawnicze” 2022, No. 22(2).