Przejdź do treści

Acta Iuris Stetinensis

Acta Iuris Stetinensis

Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze

3/2024 (49)
OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
292
Publikacje
762
H-index
4
I10-index
2
Średnia cytowań (2 lata)
0,03
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 12 2018: 12 2019: 6 2020: 40 2021: 33 2022: 36 2023: 40 2024: 23 2025: 46 2026: 21 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
20175612
20184712
2019556
20203840
20217633
20228736
20236740
20248523
20255846
20264521

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
Google Scholar

Christian criticism of pagan religious and magical practices in Etymologiae of Isidore of Seville – an outline


(Chrześcijańska krytyka pogańskich praktyk religijnych i magicznych w „Etymologiach” Izydora z Sewilli – zarys problematyki)
DOI: 10.18276/ais.2024.49-06
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Najbardziej znanym dziełem Izydora z Sewilli były Etymologie. Dzieło zawierało wiele zagadnień odzwierciedlających antyczną wiedzę dostosowaną do zmieniających się realiów ówczesnego świata. Zdefiniowane tam pojęcia zostały pogrupowane w dwudziestu księgach, które z kolei podzielono na rozdziały. Definicje poszczególnych magicznych profesji ujęto w księdze VIII zatytułowanej O Kościele i sektach w rozdziale dziewiątym (O magach). Można było tam odnaleźć wyjaśnienia takich terminów jak: magowie, nekromanci, hydromanci, divini, incantatores, harioli, astrologowie, sortilegi, salisatores, haruspikowie, augurowie czy pythonissae. Zdaniem Izydora magiczne profesje łączyło jedno: wszystkie były powiązane z działalnością demonów. Główny problem badawczy artykułu został sformułowany w brzmieniu: w jakim zakresie w „Etymologiach” Izydora z Sewilli można mówić o spójnej i konsekwentnej chrześcijańskiej krytyce pogańskich praktyk religijnych oraz magicznych? Celem artykułu zatem jest ukazanie chrześcijańskiej krytyki pogańskich praktyk religijnych i magicznych w najsłynniejszym dziele Sewilczyka. Zastosowano metody: historyczną, porównawczą i filologiczną.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (29)
  1. Dębiński A., Problematyka prawna w «Divinae Institutiones Laktancjusza», “Roczniki Nauk Prawnych” 1997, No. 7, pp. 139–151.
  2. Dębiński A., Wiedza o prawie w ujęciu Izydora z Sewilli, “Studia Prawnicze KUL” 2022, No. 1, pp. 125–141.
  3. Dębiński A., Jońca M., Słowo wprowadzenia, in: A. Dębiński, M. Jońca (eds.), Izydor z Sewilli. O prawach, Lublin 2021.
  4. Díaz y Díaz M.C., Introducción general, in: J. Oroz Reta, M.-A. Marcos Casquero (eds.), San Isidoro de Sevilla, Etimologías. Edición bilingüe, texto latino, versión española y notas, Madrid 2004, pp. 1–258.
  5. Drączkowski F., pp.v. Izydor z Sewilli, in: Encyklopedia Katolicka, Vol. VII, Lublin 1997.
  6. Fontaine J., Cohérence et originalité de l’étymologie isidorienne, in: F. Rodríguez, J. Iturriaga, (eds.), Homenaje a Eleuterio Elorduy S.J., Bilbao 1978, pp. 142–144.
  7. Fontaine J., Isidore de Seville et la culture classique dans l’Espagne wisigothique, Paris 1959.
  8. Fontaine J., Isidore de Séville. Genèse et originalité de la culture hispanique au temps de Wisigoths, Turnhout 2001.
  9. Fontaine J., Cazier P., Qui a chasse de Carthaginoise Severianus et les siens? Observations sur l’histoire familiale d’Isidore de Séville, w: Estudios en homenaje a Don Claudio Sánchez Albornoz en sus 90 años, Vol. 1, M. del Carmen Carlé (ed.), Buenos Aires
  10. 1983, pp. 349–400 (reprint in: J. Fontaine, Tradition et l’actualité chez Isidore de Séville, London 1988).
  11. Garcia Gallo A., San Isidoro jurista, in: M.C. Díaz y Díaz (ed.), Isidoriana, Estudios sobre San Isidoro de Sevilla en el XIV Centenario de su nacimiento, León 1961, pp. 133–141.
  12. Hernando Cuadrado L.A., La gramática en las «Etymologiae» de San Isidoro, “Miscelánea Comillas. Revista de Ciencias Humanas y Sociales” 2013, Vol. 71, 139, pp. 327–349.
  13. Introduction, in: S.A. Barney, W.J. Lewis, J.A. Beach, O. Berghof (eds. and transl.), The Etymologies of Isidore of Seville, Cambridge 2006.
  14. Jońca M., Przestępstwo znieważenia grobu w rzymskim prawie karnym, Lublin 2013.
  15. Klingshirn W.E., Inventing the sortilegus: Lot Divination and Cultural Identity in Italy, Rome, and the Provinces, in: C.E. Schultz, Paul B. Harvey Jr. (eds.), Religion in Republican Italy, “Yale Classical Studies” Cambridge, 2006, No. 3, pp. 137–161.
  16. Klingshirn W.E., Isidore of Seville’s Taxonomy of Magicians and Diviners, “Traditio” 2003, No. 58, pp. 59–90.
  17. Криницына Е.С., Исидор Севильский как правовед: от римского права к латинскому богословию, “Вестник РГГУ. Серия История. Филология. Культурология. Востоковедение” 2011, Vol. 14, pp. 208–228 (Krinicyna E.S., Isidor Sewilskij kak prawowied: ot rimskogo k łatinskomu bogosłowiju, “Wiestnik RGGU. Serija Istorija. Fiłołogija. Kulturologija Wostokowiedienije” 2011, Vol. 14, pp. 208–228).
  18. Krynicka T., Izydor z Sewilli, Kraków 2007.
  19. Ledzińska A., Gramatyka wobec sztuk wyzwolonych w pismach Izydora z Sewilli. Origo et fundamentum liberalium litterarum, Kraków 2014.
  20. Riché P., Education and Culture in the Barbarian West: Sixth through Eighth Centuries. Columbia 1976, trans. by J.J. Contreni from Education et culture dans l’Occident barbare, 6e–8e siècle, Paris 1962.
  21. Марей А.В., Колдовство в законодательстве Поздней Империи, „Вестник древней истории” 2012, № 2, pp. 166–175 (Mariej A.W., Kołdowstwo w zakonodatielstwie Pozdniej Impierii, “Wiestnik driewniej istorii” 2012, No. 2, pp. 166–175).
  22. Salij J. (ed.), Św. Tomasz z Akwinu, Ewangelia Ojców Kościoła, Poznań 2001.
  23. Schmidt R., “Origines” oder “Etymologiae”? Die Bezeichnung der Enzyklopädie des Isidor von Sevilla in den Handschriften des Mittelalters, in: A. Hofmeister, U. Scheil (eds.),
  24. Festschrift für Adolf Hofmeister zum 70. Geburtstage am 9. August 1953 dargebracht von seinen Schülern, Freunden und Fachgenossen, Halle 1955, pp. 223–232.
  25. Smoliński P., Izydor z Sewilli, in: A. Maryniarczyk et al. (eds.), Powszechna encyklopedia filozofii, Vol. 5, Lublin 2002.
  26. Starowieyski M., Obraz literatury klasycznej pogańskiej w dziełach Izydora z Sewilli. Part II. Literatura rzymska, “Meander” 1975, No. 30, pp. 19–35.
  27. Уколова В.И., Античное наследие и культура раннего Средневековья (конец V – середина VII века), Москва 1989 (Ukołowa W.I., Anticznoje nasledie i kultura ranniego Sriedniewiekowia (koniec V – sieriedina VII wieka), Moscow 1989).
  28. Wygralak P., Stanowisko Kościoła wobec idolatrii i magii na terenach Galii i Hiszpanii w późnej starożytności chrześcijańskiej (VI–VII w.), Poznań 2011.
  29. Wypustek A., Magia antyczna, Wrocław 2001.