Przejdź do treści

Annales Neophilologiarum

Annales Neophilologiarum

« Une Nuit » d’Elie Wiesel – un exemple de la narration de guerre dans la littérature française au regard de la psychologie culturelle de Jérôme Bruner


(Noc Elie Wiesela – jako przykład narracji wojennej w literaturze francuskiej w ujęciu psychologii kulturowej Jérôme Brunera)
DOI: 10.18276/an.2017.11-12
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Psychologia kulturowa, której jednym z ważniejszych przedstawicieli jest Jérôme Bruner zakłada pełną aktywność człowieka w tworzenie otaczającej go kultury. Ten konstruktywistyczny aspekt teorii psychologicznej nakłada na człowieka odpowiedzialność zarówno w wymiarze duchowym jak i materialnym za przekazywanie kolejnym pokoleniom dokonań kulturowych, ale też za tworzenie relacji międzyludzkich, który taki przekaz czynią możliwym. Pamięć staje się zatem kluczowym elementem działania i oddziaływania człowieka, która warunkuje powtarzalność nabytych modeli zachowań, ale także pozwala przekazać legat słowa, który może uchronić kolejne pokolenia przed błędami przeszłości. Przykładem może być powieść ‘Noc” Eliego Wiesela z 1958 r., w której pisarz, zgodnie ze swoim obowiązkiem głoszenia pamięci, opisuje przeżycia obozowe, po to by człowiek uczył się tworzyć kulturę wolną od przemocy.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (15)
  1. Britt-Mari, Barth, « Présentation générale : l'émergence d'une psychologie culturelle et les processus d'éducation ». Revue française de pédagogie, Psychologie de l'éducation : Nouvelles approches américaines 111 (1995) : 5-9. Consulté le 27.04.2018. www.persee.fr/doc/rfp_0556-7807_1995_num_111_1_2536
  2. Bruner, Jérôme. « Meyerson aujourd’hui », In : Pour une psychologie historique, réd. François Parot, 203. Paris : Presses Universitaires de France, 1996.
  3. Bruner, Jérôme. Culture et mode de penser. Paris : Retz, 2008.
  4. Chartier, Robert. « Lire Meyerson aujourd’hui », In : Pour une psychologie historique, réd. François Parot, 233. Paris : Presses Universitaires de France, 1996.
  5. Davis, Colin, « Littérature de l’holocauste et éthique de la lecture », Éthique et littérature, Volume 31, n° 3, (1999). Consulté le 27.04.2018. www. id.erudit.org/iderudit/501245ar.
  6. Faure, Edgar, Ce que je crois, Paris : Ed. Grasset, 1968.
  7. Finkielkraut, Alain. La mémoire vaine. Du crime contre l’humanité. Paris : Gallimard Folio, 1989).
  8. Hutchins, Edwin. Cognition in the wild. New York: MIT Press, 1995.
  9. Jankélévitch, Vladimir. L’imprescriptible. Paris : Seuil, 1986.
  10. Meyerson, Ignace. Les fonctions psychologiques et les œuvres. Paris : Bibliothèque de L’Evolution de l’Humanité, 1995.
  11. Semprun, Jorge, Wiesel Elie. Se taire est impossible. Clamecy : Fayard, 2016.
  12. Toadec. Bertrand. La psychologie est culturelle, Le développement cognitif est-il culturel ? Paris : Belin Sup, 2007.
  13. Valéry, Paul. « La crise de l’esprit », in Variété I. Paris : Gallimard, Coll. Idées, 1978.
  14. Vidal-Naquet, Pierre, « Qui sont les assassins de la mémoire? (Notes) » in : Réflexions sur le génocide. Les juifs, la mémoire et le présent, tome III. Consulté le 27.04.2018. http://www.anti-rev.org/textes/VidalNaquet95a.
  15. Wiesel, Elie. La Nuit. Paris : Ed. des Minuits, 2007.