Przejdź do treści

Annales Neophilologiarum

Annales Neophilologiarum
12 (2018)

Jednostki leksykalne z zakresu bibliotekoznawstwa w Uniwersalnym słowniku języka polskiego pod red. Stanisława Dubisza

DOI: 10.18276/an.2018.12-02
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:1734-4557
eISSN:2353-2823
Autorzy: Lidia Lewicka ORCID
Uniwersytet Szczeciński
Słowa kluczowe: bibliotekoznawstwo jednostka leksykalna kwalifikator wyraz wyrażenie
Data wydania numeru / monografii:2018
Liczba stron:13 (13-25)
OAI-PMH:Metadane
Cited-by (Crossref) ?: Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań.
CC BY-SA Open Access CEEOL
Kod QR

Abstrakt

Celem artykułu była analiza wyrazów i wyrażeń z zakresu bibliotekoznawstwa zawartych w Uniwersalnym słowniku języka polskiego pod red. Stanisława Dubisza. Interesuje mnie przede wszystkim to, które z nich opatrzone są w tym zbiorze kwalifikatorem bibliot.[ekoznawstwo, bibliotekoznawczy] oraz czy zawarte są w nim inne jednostki leksykalne charakterystyczne dla wskazanej dyscypliny naukowej, a sygnowane odmiennymi kwalifikatorami lub nieopatrzone żadnym z nich.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (14)
  1. Bańko, M. (red.) (2000). Inny słownik języka polskiego. T. 1: A–Ó. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Czapnik G., Gruszka, Z. (oprac.), Tadeusiewicz, H. (współpr.) (2011). Podręczny słownik bibliotekarza. Warszawa: SBP.
  3. Doroszewski, W. (red.) (1958). Słownik języka polskiego. T. 1: A–Ć. Warszawa: PAN.
  4. Dubisz, S. (red.) (2003). Uniwersalny słownik języka polskiego. T. 1–4. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Dunaj, B. (red.) (1996). Słownik współczesnego języka polskiego. Warszawa: Wilga.
  6. Karłowicz, J., Kryński, A.A., Niedźwiedzki, W. (red.) (1900–1927). Słownik języka polskiego. T. I–VIII. Warszawa. Pobrano z: http://leksykografia.uw.edu.pl/slowniki/35/slownikjezyka-polskiego-warszawa-1900-1927 (7.04.2018).
  7. Knapiusz, G. (Knapski; Gregorius Cnapius) (1621). Thesaurus polono-latino-graecus seu promptuarium lingua Latinae et Graece [...]. Cracoviae [Kraków]: F. Caesario. Pobrane z: http://www.leksykografia.uw.edu.pl/slowniki/39/thesaurus-polono-latino-graecus-krakow- 1621 (7.04.2018).
  8. Linde, S. B. (1807–1814). Słownik języka polskiego. Warszawa. Pobrano z: http://www.leksykografia.uw.edu.pl/slowniki/37/slownik-jezyka-polskiego-warszawa-1807-1814 (7.04.2018).
  9. Mączyński, J. (Ioannes Maczińsky) (1564). Lexicon Latino Polonicum ex optimis Latinae linguae Scriptoribus concinnantum [...]. [Konigsberg]: Typographus Ioannes Daubmannus, Regiomonti Borussiae. Pobrano z: http://www.leksykografia.uw.edu.pl/slowniki/40/lexicon-latino-polonicum-konigsberg-1564 (7.04.2018).
  10. Słownik języka polskiego, obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych; nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł; nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincij; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą; do podręcznego użytku wypracowany przez Aleksandra Zdanowicza, Michała Bohusza Szyszkę, Januarego Filipowicza, Walerjana Tomaszewicza, Florjana Czepielińskiego i Wincentego Korotyńskiego, z udziałem Bronisława Trentowskiego. Wydany staraniem i kosztem Maurycego Orgelbranda. Wilno 1861.
  11. Troc, M.A. (1764). Nowy dykcjonarz, to jest mownik polsko-niemiecko-francuski z przydatkiem przysłow potocznych, przestrog gramatycznych, lekarskich, matematycznych, fortyfikacyjnych, żeglaskich, łowczych i inszym naukom przyzwoitych wyrazow. T. 3. Lipsk. Pobrano z: http://www.leksykografia.uw.edu.pl/slowniki/38/nowy-dykcjonarz-to-jestmownik- polsko-niemiecko-francuski-lipsk-1764 (7.04.2018).
  12. Walczak, B. (1988). Kwalifikatory w słownikach języka polskiego. W: M. Basaj (red.), Wokół języka. Rozprawy i studia poświęcone pamięci profesora Mieczysława Szymczaka (s. 413–422). Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
  13. Żbikowska-Migoń, A., Skalska-Zlat, M. (red.) (2017). Encyklopedia książki. T. 1. Eseje A–J. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  14. Żmigrodzki, P. (red.) (2018). Wielki słownik języka polskiego. Pobrano z: http://wsjp.pl/ (4.04.2018).