Regionalne praktyki pamięci niemieckiej w toku przemian. Uwarunkowania, konteksty, odniesienia

Badania nad regionami pełnią istotną rolę, gdyż to właśnie regiony są dzisiaj podstawą identyfikacji tożsamościowych. Na charakterystykę polskich regionów (zwłaszcza tych na Ziemiach Zachodnich i Północnych Polski, ZZiP) wpływ ma m.in. spuścizna postkomunistyczna i konsekwencje braku „otwartej” polityki regionalnej w okresie socjalizmu. Trwające od początków transformacji procesy (w różnym nasileniu), takie jak odzyskiwanie podmiotowości regionów, polegające m.in. na otwarciu się na pluralizację pamięci przeszłości oraz budowaniu kultury lokalnej/regionalnej ze względu na kompetencje wspólnoty regionalnej/lokalnej i jej poszczególnych członków, sprzyjają otwarciu się regionów na wielokulturowość. Może to pozytywnie wpływać na zmianę stosunku do niemieckiego dziedzictwa na ZZiP. Nie oznacza to jednak, że nie powstają tam ruchy, które sprzeciwiają się takiej aktualizacji. Dualizm i dynamika tych opozycyjnych tendencji tworzą dzisiejszą niejednorodną rzeczywistość regionalną na ZZiP.