Zum Inhalt springen
Acta Politica Polonica

Vorher: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Acta Politica

1/2018 (43)
OpenAlex

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Datensatz in der Datenbank gefunden

Zitate
1
Literaturangaben
9
Zitate nach Jahren
JahrZitate
20211

Daten abgerufen:

Die zuletzt verfügbaren Daten werden angezeigt. Eine Aktualisierung steht aus oder ist fehlgeschlagen.

Quelle ansehen (neuer Tab)

Für die gesamte Zeitschrift, laut OpenAlex.

Zitate
245
Publikationen
252
H-index
5
I10-index
1
Mittlere Zitierhäufigkeit (2 Jahre)
0,44
Erhaltene Zitate nach Jahr
Diagramm der Zeitschriftenzitate. Die genauen Werte stehen in der Tabelle darunter. 2017: 9 2018: 8 2019: 7 2020: 8 2021: 31 2022: 21 2023: 38 2024: 39 2025: 39 2026: 42 2017 2026
Datentabelle anzeigen
Erhaltene Zitate nach Jahr
JahrPublikationenZitate
2017339
2018298
2019177
2020158
20211631
20222121
20231338
20242039
20251939
2026642

Daten abgerufen:

Was bedeuten diese Zahlen?

Publikationen und Zitate umfassen die dieser Zeitschrift zugeordneten OpenAlex-Datensätze. Der H-Index ist die größte Anzahl h von Publikationen mit jeweils mindestens h Zitaten. Der I10-Index zählt Publikationen mit mindestens 10 Zitaten. Das Diagramm zeigt die in einem Jahr erhaltenen Zitate; das laufende Jahr ist unvollständig. Die Abdeckung kann von WNUS und anderen Diensten abweichen.

Der Zweijahresdurchschnitt ist eine OpenAlex-Kennzahl und nicht der Journal Impact Factor von Clarivate.

In OpenAlex ansehen (neuer Tab)
Crossref

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Datensatz in der Datenbank gefunden

Zitate
1

Daten abgerufen:

Die zuletzt verfügbaren Daten werden angezeigt. Eine Aktualisierung steht aus oder ist fehlgeschlagen.

Quelle ansehen (neuer Tab)
Semantic Scholar

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Datensatz in der Datenbank gefunden

Zitate
0
Literaturangaben
0
Von Semantic Scholar hervorgehobene Zitate
0

Daten abgerufen:

Quelle ansehen (neuer Tab)
OpenCitations

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Zitate
1

Daten abgerufen:

Die zuletzt verfügbaren Daten werden angezeigt. Eine Aktualisierung steht aus oder ist fehlgeschlagen.

Zitierende Veröffentlichungen
  1. 10.5604/01.3001.0015.5526 (2021)
Quelle ansehen (neuer Tab)
Google Scholar
In Google Scholar suchen (neuer Tab)

Wzrost liczby zachowań radykalnych w Europie a przyszłość Unii Europejskiej

DOI: 10.18276/ap.2018.43-02
Zitieren

Der Volltext ist verfügbar

ISSN:2451-0432
Autoren: Andrzej Wojtaszak
Uniwersytet Szczeciński, Instytut Politologii i Europeistyki
Schlüsselbegriffe: ekstremizm radykalizm terroryzm polityka migracyjna bezpieczeństwo Unia Europejska
Erscheinungsdatum der Ausgabe / Monografie:2018-03-30
Seitenanzahl:13 (13-25)
OAI-PMH:Metadaten
Klasyfikacja JEL: Z19
Cited-by (Crossref) ?: Aktivieren Sie JavaScript, um Zitationsdaten abzurufen.
CC BY-SA Open Access DOAJ ERIH PLUS Diamond Discovery Hub
QR-Code

Abstract

Artykuł porusza problem zagrożenia, jakie powoduje w krajach UE działalność różnorakich ruchów i organizacji ekstremistycznych. Niektóre z nich są radykalnie religijne, co częściowo wynika z zaangażowania państw europejskich w konflikty na Bliskim Wschodzie. Radykalizacja postaw wielu grup islamistów żyjących w Unii wiąże się z ideą odwetu, głoszoną przez przywódców organizacji terrorystycznych (np. Al-Kaidy lub tzw. Państwa Islamskiego, IS). Problemem jest również ekstremizm ruchów i organizacji separatystycznych i etnonacjonalistycznych. Pomimo osłabienia (zawieszenia działalności) ETA lub IRA wciąż pojawiają się roszczenia niepodległościowe. Spore znaczenie mają separatyzmy korsykański czy prowansalski, a o niezależności mówi się również w Katalonii i Szkocji. Nie można też pominąć ekstremistów o poglądach lewacko-anarchistycznych czy radykalnie prawicowych. UE szuka rozwiązań i podejmuje różne inicjatywy mające minimalizować zagrożenie. Powstają strategie, deklaracje, programy, tworzone są kolejne instytucje. Istotne jest, by w obliczu radykalizacji postaw ekstremalnych państwa członkowskie UE ściśle ze sobą współpracowały.

PDF

PDF herunterladen
PDF-Vorschau

PDF öffnen

Bibliographie (58)
  1. Adamczuk, M. (2011). Rodzimy terroryzm jako zjawisko zagrażające bezpieczeństwu w Europie. Bezpieczeństwo Narodowe, 1 (17), 61–80.
  2. Antoń, P. (2015). Unia Europejska wobec zbrojnego wymiaru skrajnego fundamentalizmu islamskiego. Eryda, 1 (1), 122–139.
  3. Bukowski, S.Z. (2010). Terroryzm europejski. Geneza i współczesne zagrożenia. Słupsk: Akademia Pomorska.
  4. Chojnicka, K., Jaskólski, M. (red.) (2012). Słownik historii doktryn politycznych. T.5: R–Ś. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.
  5. Declaration by ETA (2011). 8 January. Pobrane z: http://gara.naiz.eus/agiriak/110108_declaration.pdf (24.08.2017).
  6. Ebbig, P., Fiedler, R., Wejkszner, A., Wojciechowski, S. (2007). Leksykon współczesnych organizacji terrorystycznych. Poznań: Wydawnictwo Instytut Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.
  7. Europol (2011). TE-SAT 2011. EU Terrorism Situation and Trend Report. Pobrane z: https://www.europol.europa.eu/activities-services/main-reports/te-sat-2011-eu-terrorism-situation-and-trend-report (21.08.2017).
  8. Europol (2012). TE-SAT 2011. EU Terrorism Situation and Trend Report. Pobrane z: https://www.europol.europa.eu/activities-services/main-reports/te-sat-2012-eu-terrorism-situation-and-trend-report (22.08.2017).
  9. Europol (2013). TE-SAT 2013. EU Terrorism Situation and Trend Report. Pobrane z: https://www.europol.europa.eu/activities-services/main-reports/te-sat-2013-eu-terrorism-situation-and-trend-report (22.08.2017).
  10. Europol (2014). TE-SAT 2014. EU Terrorism Situation and Trend Report. Pobrane z: https://www.europol.europa.eu/activities-services/main-reports/te-sat-2014-eu-terrorism-situation-and-trend-report (25.08.2017).
  11. Europol (2015). TE-SAT 2015. EU Terrorism Situation and Trend Report. Pobrane z: https://www.europol.europa.eu/activities-services/main-reports/european-union-terrorism-situation-and-trend-report-2015 (27.08.2017).
  12. Europol (2016). TE-SAT 2016. EU Terrorism Situation and Trend Report. Pobrane z: https://www.europol.europa.eu/activities-services/main-reports/european-union-terrorism-situation-and-trend-report-te-sat-2016 (27.08.2017).
  13. Europol (2017). TE-SAT 2017. EU Terrorism Situation and Trend Report. Pobrane z: https://www.europol.europa.eu/activities-services/main-reports/eu-terrorism-situation-and-trend-report-te-sat-2017 (30.08.2017).
  14. Glossar der Verfassungsschutzbehörden. (2009). Köln: Bundesamt für Verfassunsschutz.
  15. Górka-Winter, B. (2004). Plan Unii Europejskiej zwalczania terroryzmu (25 marca 2004 r.). Biuletyn PISM, 13 (201), 1093–1095.
  16. Graaf de, B. (2011). Evaluating Counterterrorism Performance. A Comparative Study. New York: Routledge Taylor & Francis Group.
  17. IEP (2014). Institute for Economics and Peace. Global Terrorism Index 2014. Measuring and Understanding the Impact of Terrorism. Pobrane z: http://economicsandpeace.org/wp-content/uploads/2015/06/Global-Terrorism-Index--Report-2014.pdf (22.11.2017).
  18. IEP (2015). Institute for Economics and Peace. Global Terrorism Index 2015. Measuring and Understanding the Impact of Terrorism. Pobrane z: http://economicsandpeace.org/wp-content/uploads/2015/11/Global-Terrorism-Index-2015.pdf (22.11.2017).
  19. IEP (2016). Institute for Economics and Peace. Global Terrorism Index 2016. Measuring and Understanding the Impact of Terrorism. Pobrane z: http://economicsandpeace.org/wp-content/uploads/2016/11/Global-Terrorism-Index--2016.2.pdf (22.11.2017).
  20. Izak, K. (2011). Zagrożenie terroryzmem i ekstremizmem w Europie na podstawie wybranych przykładów. Teraźniejszość, prognoza ewolucji i kierunki rozwoju. Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego, 3 (5), 116–148.
  21. Izak, K. (2014). Leksykon organizacji i ruchów islamistycznych. Warszawa: ABW. COS im. gen. Stefana Roweckiego „Grota”.
  22. Karolczak, K. (1995). Encyklopedia terroryzmu. Warszawa: Spar.
  23. Kasprowicz, D. (2017). Populistyczna radykalna prawica jako obszar badawczy. Kraków: Instytut Dziennikarstwa, Mediów i Komunikacji Społecznej UJ.
  24. Komisja Europejska (2010). Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady. Unijna polityka przeciwdziałania terroryzmowi: najważniejsze osiągnięcia i nadchodzące wyzwania z 20.07.2010. COM/2010/386 final. Pobrane z: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX%3A52010DC0386 (26.07.2017).
  25. Komisja Europejska (2014). Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów. Zapobieganie radykalizacji prowadzącej do terroryzmu i brutalnego ekstremizmu: Wzmocnienie działań UE z 15.01.2014. COM/2013/0941 final. Pobrane z: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:52013DC0941 (26.07.2017).
  26. Kopaliński, W. (2007). Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem. Cz. II: od M (mir) do Ż. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnicze „Rzeczpospolita”.
  27. Kushner, H.W. (2003). Encyclopedia of Terrorism. London–New Delhi: Thousand Oaks.
  28. List of designated terrorist groups (2014). Pobrane z: https:// howlingpixel.com/wiki/ List_ of_designated_ terrorist_groups (26.08.2017).
  29. Moroska-Bonkiewicz, A. (2013). Organizacje skrajne we współczesnej Europie. Ogólna charakterystyka. Warszawa: Otwarta Rzeczpospolita.
  30. Mudde, C. (2006). Politischer Extremismus und Radikalismus in Westeuropa – Typologie und Bestandsaufnahme. W: U. Backes, E. Jesse (red.), Gefährdungen der Freiheit. Extremistische Ideologien im Vergleich, (s. 87–104). Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht.
  31. O’Brien, B. (2001). IRA. Warszawa: Wiedza Powszechna.
  32. Oleksiewicz, I. (2013). Polityka antyterrorystyczna Unii Europejskiej. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
  33. Posłuszna, E. (2013a). Single-issue Terrorism. Special Interest. Warszawa: Youround Publishing.
  34. Posłuszna, E. (2013b). Terroryzm anarchistyczny – istota, taktyka, organizacja. Bezpieczeństwo Narodowe, 4 (28), 99–120.
  35. Rada UE (2002). Decyzja ramowa Rady 2002/475/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 w sprawie zwalczania terroryzmu. Dz.Urz. UE L 164/3 z 22.06.2002, rozdz. 19, t. 6, s. 18–22.
  36. Rada UE (2004). Declaration on combating terrorism, 7906/04. 29 March. Pobrane z: http://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-7906-2004-INIT/en/pdf (24.08.2017).
  37. Rada UE (2005a). Program haski: wzmocnienie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w Unii Europejskiej. Dz.Urz. UE C 53/1 z 3.03.2005, 1–14.
  38. Rada UE (2005b). Strategia UE w dziedzinie walki z terroryzmem. Zapobieganie, ochrona, ściganie, reagowanie, 14469/4/05 REV 4. (20 30 listopada05). Pobrane z: http://register.consilium.europa.eu/doc/srv?f=ST+14469+2005+REV+4&l=pl (22.06.2017).
  39. Rada UE (2008). Decyzja ramowa Rady 2008/919/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 zmieniająca decyzję ramową 2002/475/WSiSW w sprawie zwalczania terroryzmu. Dz.Urz. UE L 330/21 z 9.12.2008, rozdz. 19, t. 16, s. 145–147.
  40. Rada UE (2009). Europejska Strategia Bezpieczeństwa. Bezpieczna Europa w lepszym świecie. Luksemburg: Urząd Publikacji Unii Europejskiej.
  41. Rada UE (2010). Program sztokholmski – otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli. Dz.Urz. UE C 115/1 z 4.05.2010, 1–38.
  42. Rada UE (2013). Council conclusions calling for an update of the EU Strategy for Combating Radicalisation and Recruitment to Terrorism. 6–7 June. Pobrane z: https://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/jha/137397.pdf (27.07.2017).
  43. Rusinek, A. (2012). Nurt radykalny wśród społeczności muzułmańskich w wybranych państwach Unii Europejskiej. Warszawa: Uniwersytet Warszawski.
  44. Scruton, R. (2002). Słownik myśli politycznej. Poznań: Zysk i S-ka.
  45. Sekretariat Generalny Rady (2010). Strategia bezpieczeństwa wewnętrznego Unii Europejskiej. Dążąc do europejskiego modelu bezpieczeństwa. Luksemburg: Urząd Publikacji Unii Europejskiej.
  46. Sirseloudi, M. (2011). Understanding Radicalization in Europe. Clusters and Narratives. W: S. Ekici (red.), Counter Terrorism in Diverse Communities (s. 9–15). Amsterdam: IOS Press.
  47. Sobol, E. (red.) (2002). Słownik wyrazów obcych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  48. Szlachter, D. (2006). Walka z terroryzmem w Unii Europejskiej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
  49. Tokarczyk, R. (2003/2004). Rozważania nad pojęciem ekstremizmu. Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio G. 50/51, 253–280.
  50. Tokarczyk, R. (2004). Teoretyczna a praktyczna istota współczesnego ekstremizmu politycznego. W: E. Olszewski (red.), Doktryny i ruchy współczesnego ekstremizmu politycznego (s. 13–37). Lublin: Wydawnictwo UMCS.
  51. Tomasiewicz, J. (2000). Terroryzm na tle przemocy politycznej. (Zarys encyklopedyczny). Katowice: Apis.
  52. Townshend, Ch. (2017). Terroryzm. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
  53. Wejkszner, A. (2014). Ewolucja zagrożenia dżihadystycznego w Europie. Przegląd Strategiczny, 7, 225–236.
  54. Wojnicz, L. (2011). Polityka Unii Europejskiej wobec terroryzmu. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
  55. Zasieczna B., Zasieczny A. (red.) (2004). Encyklopedia terroryzmu. Warszawa: Bellona, Muza.
  56. Zięba, A. (2011). Niemcy i Polska wobec problemu terroryzmu. Analiza porównawcza. Studia Politologiczne, 3 (34), 126–152.
  57. Zięba, A. (2014). Terroryzm w Unii Europejskiej na początku XXI wieku. Wnioski dla Polski. W: K. Czornik, M. Lakomy, (red.) Dylematy polityki bezpieczeństwa Polski na początku drugiej dekady XXI wieku (s. 241–261).
  58. Katowice: Wydawnictwo Regionalnego Ośrodka Debaty Międzynarodowej w Katowicach.