Polski samorząd województwa po Traktacie Lizbońskim – analiza politologiczna i prawna

Artykuł podejmuje próbę opisu ustrojowej pozycji i aktywności polskiego samorządu województwa w ramach struktur państwowych, jak i Unii Europejskiej. W celu właściwego wyjaśnienia skali tego zjawiska wykorzystane jest podejście komparatystyczne, w szczególności powszechnie wykorzystywany ilościowy indeks mierzący poziom decentralizacji – indeks RAI. Podstawową konkluzją artykułu jest stwierdzenie, że reforma samorządowa z lat 1997–1999 stworzyła województwo jako podmiot istotny w sprawowaniu władzy publicznej i względnie niezależny, także w porównaniu wobec innych państw Unii Europejskiej. Największą słabość polskiego samorządu województwa stanowi dualizm administracji na szczeblu wojewódzkim oraz w szczególności brak realnego wpływu na działania władz państwowych w zakresie realizowania zadań, które pośrednio lub bezpośrednio wpływają na sytuację społeczności regionalnych. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na fakt, że polskie województwo stało się w wymiarze ekonomicznym jak i politycznym jednym z najważniejszych beneficjentów procesu integracji europejskiej, co wiąże się głównie z realizacją polityki spójności. Choć Unia Europejska jest nadal bez wątpienia organizacją państw, to traktat lizboński należy uznać za kolejny drobny krok w zwiększaniu roli regionów w systemie politycznym Unii Europejskiej.