Potrzeby edukacji dla bezpieczeństwa społeczności lokalnej – aspekt aksjologiczny, psychologiczny oraz wybrane akty normatywne

Każda jednostka powinna zdobyć umiejętność przewidywania i unikania zagrożeń, a także nauczyć się, jak radzić sobie w sytuacjach niebezpiecznych i kryzysowych, m.in. przez ich właściwy osąd oraz ocenę swoich możliwości. Problemem jest dokonanie przełomu w dostrzeganiu zagrożeń, a także odpowiednie edukowanie społeczeństwa i przygotowanie do życia. Konieczna jest zmiana sposobu myślenia na temat potencjalnych zagrożeń zarówno w wymiarze globalnych, jak i w sferze lokalnej. Nie do przecenienia jest właściwa edukacja, wpisująca się w realizację podstawowej potrzeby człowieka - poczucia bezpieczeństwa. Celem artykułu jest próba uporządkowania wiedzy w zakresie edukacji dla bezpieczeństwa, uwzględniając jej aksjologiczne i psychologiczne aspekty, jak również kontekst prawny.