Polityka społeczna UE w aspekcie koordynacji zabezpieczenia społecznego ze szczególnym uwzględnieniem Polski

Współczesne społeczeństwa europejskie funkcjonują w sformalizowanych systemach opieki społecznej, które w poszczególnych państwach kształtowały się na przestrzeniostatnich dwóch stuleci. Instytucje świadczeń materialnych w ramach polityki społecznej na kontynencie europejskim mają długą historię i są przedmiotem rozwijającychsię badań. Państwa europejskie zbudowały systemy zabezpieczenia społecznego w szerokim zakresie dopiero w XX wieku. Systemy te są wypadkową różnych uwarunkowań historycznych, ekonomicznych, demograficznych oraz kulturowych. W Unii Europejskiej, mimo prowadzonych działań koordynacyjnych w zakresie regulacji prawnych, istnieją różnice w jakości systemów, różnorodnych świadczeń i wysokości środków finansowych. Ważną cechą koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w Unii Europejskiej jest wymiana informacji między władzami w Brukseli a państwami członkowskimi. Władze państw mają informować partnerów o zmianach w ustawodawstwiei działaniach administracyjnych. Przepisy dotyczące koordynacji systemu zabezpieczenia społecznego Unii Europejskiej muszą być przestrzegane przez władze i organyadministracyjne, instytucje zabezpieczenia społecznego i sądy państw członkowskich. W wypadku sprzeczności przepisów prawa krajowego z przepisami Unii Europejskiej,pierwszeństwo mają przepisy Unii Europejskiej. Polityka społeczna Unii Europejskiej dotycząca koordynacji zabezpieczenia społecznego należy do ważnych przedsięwzięć,wskazuje państwom europejskim kierunki rozwoju. Podejmowane kroki mają na celu poprawę standardów świadczeń, szczególnie w państwach, których systemy zabezpieczenia społecznego wymagają działań reformatorskich.