Autobiografia Literatura Kultura Media
Własny pokój, cudzy głos. O twórczości Niny Rydzewskiej w latach 1927-1958
DOI: 10.18276/au.2025.2.25-06
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2353-8694 |
| eISSN: | 2719-4361 |
| Autorzy: |
Patrycja
Megger-Borkowska
Książnica Pomorska im. S. Staszica w Szczecinie |
| Słowa kluczowe: | archiwum biografizm socrealizm PRL poezja uspołeczniona powieść produkcyjna |
| Data wydania numeru / monografii: | 2025 |
| Liczba stron: | 16 (75-90) |
| OAI-PMH: | Metadane |
 
 
| |
Abstrakt
W artykule autorka przybliża postać poetki i pisarki Niny Rydzewskiej (1902-1958). W latach 1928-1930 członkini grupy literackiej Kwadryga. Jej powieść Akwamaryna (1937) została wyróżniona na konkursie marynistycznym im. Jerzego Szareckiego i przetłumaczona na język francuski. Po drugiej wojnie światowej Rydzewska mieszkała w Łodzi (1945-1947), Jeleniej Górze (1947-1952) oraz w Szczecinie (1953-1958). Była autorką socrealistycznej trylogii Ludzie z węgla (1950-1953). Przewodniczyła Szczecińskiemu Oddziałowi Związku Literatów Polskich, pracowała jako redaktorka literacka Polskiego Radia Szczecin. Twórczość Niny Rydzewskiej wyraźnie dzieli się na dwa okresy: przed- i powojenny. Na podstawie dokumentów pochodzących z archiwum literackiego pisarki, autorka analizuje przeobrażenia literackiego języka Niny Rydzewskiej oraz wpływ sytuacji politycznej i osobistej na kształt idiomów w twórczości pisarki.