Orchidea – studium o posthumanistycznej (inter)płciowości i seksualności

GRAŻYNA GAJEWSKA

doi:10.18276/au.2019.2.13-13

Autobiografia Literatura Kultura Media

OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania: 129
Publikacje: 323
H-index: 5
I10-index: 0
Średnia cytowań (2 lata): 0,04

Cytowania w poszczególnych latach

Pokaż dane w tabeli

Cytowania w poszczególnych latach
Rok	Publikacje	Cytowania
2017	32	3
2018	26	0
2019	30	4
2020	31	9
2021	30	17
2022	25	17
2023	34	27
2024	27	16
2025	29	23
2026	0	12

Dane pobrane: 03.11.2026

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex

Google Scholar

Znajdź w Google Scholar

Orchidea – studium o posthumanistycznej (inter)płciowości i seksualności

DOI: 10.18276/au.2019.2.13-13

Cytuj

Opis bibliograficzny

GRAŻYNA GAJEWSKA. (2019). Orchidea – studium o posthumanistycznej (inter)płciowości i seksualności. Autobiografia Literatura Kultura Media. nr 2 (13) 2019. 131-145. https://doi.org/10.18276/au.2019.2.13-13

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:	2353-8694
Autorzy:	GRAŻYNA GAJEWSKA Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Słowa kluczowe:	płeć biologiczna/kulturowa interpłciowość posthumanistyczna seksualność film autobiograficzny
Data wydania numeru / monografii:	2019
Liczba stron:	15 (131-145)
OAI-PMH:	Metadane

Abstrakt

Autorka analizuje autobiograficzny film Orchids. My Intersex Adventure australijskiej reżyserki, która urodziła się jako osoba interpłciowa. Tekst rozpoczyna wyjaśnieniem symboliki orchidei, która pojawia się zarówno w tytule, jak i w wielu ujęciach filmu Phoebe Hart. Film i teksty krytyczne Hart przedstawiono jako przykład dynamicznie rozwijającej się koncepcji posthumanistycznej płciowości/seksualności (posthuman sexuality). Proces realizacji tego dokumentalnego filmu ujęto jako podróż autoterapeutyczną.

PDF

Pobierz PDF

Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia

Chandler, Raymond. Głęboki sen. Tłum. Beata Długajczyk. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie,2009.
Cixous, Hélène. „Śmiech Meduzy”. Tłum. Anna Nasiłowska. Teksty Drugie: teoria literatury, krytyka,interpretacja 4/5/6 (1993): 147–166.
Endersby, Jim. Orchid: a Cultural History. Chicago–London: The University of Chicago Press, 2016.
Hart, Phoebe. „Orchid Love”. W: New Philosophies of Sex and Love. Thinking Though Desire, red. Sarah LaChance Adams, Christopher M. Davidson, Caroline R. Lundquist, 169–184. London–New York: Rowman & Littlefield International, 2017.
Hart, Phoebe. Orchids: Intersex and Identity in Documentary. Dostęp 30.07.2019. https://www.academia.edu/21221085/Orchids_intersex_and_identity_in_documentary.
Hart, Phoebe. Orchids. My Intersex Adventure. Dostęp 05.08.2019. https://www.youtube.com/watch?v=h8v-WSuhFjk.
Hasło: „posthuman sexuality”. W: Posthuman Glossary, red. Rosi Braidotti, Maria Hlavajova, 355– 359. London–New York: Bloomsbury, 2018.
Owidiusz. Metamorfozy. Tłum. Anna Kamieńska, Stanisław Stabryła. Wrocław: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1995.
Posso, Karl. Artful Seduction. Homosexuality and the Problematics of Exile. European Humanities Research Centre: University of Oxford, 2003.
Ziemińska, Renata. Niebinarne i wielowarstwowe pojęcie płci. Warszawa: Wydawnictwo PWN, 2018.