Tadeusz Różewicz: Śladami Bonhoeffera – próba interpretacji filozoficznej na przykładzie wiersza nauka chodzenia

Poniższy szkic jest próbą rekonstrukcji myśli teologiczno-etycznej Dietricha Bonhoeffera na podstawie wiersza Tadeusza Różewicza Nauka chodzenia. Poeta z całego dorobku teologa wybiera teksty więzienne, mówiące być może najwięcej o człowieku, gdy spogląda on śmierci prosto w oczy. Tradycja takich tekstów poczynając od Platońskiego Sokratesa po Boecjusza jest dość spora a ich waga nie do przecenienia. I tak wydaje się to również być w przypadku i tych tekstów więziennych. Zwróćmy uwagę na motywy po które sięga poeta objaśniając ich źródłowy kontekst: odejście Boga w odróżnieniu od jego śmierci, dorosłość (Mündikeit), negatywność i majeutyczność przekazu ewangelicznego, naśladowanie Chrystusa (Nachfolge), bycie odpowiedzialnym w bezbożnym świecie poza wszelką retoryką nagrody i kary.