„Białość uczuć” – siostrzane elegie Han Kang i Annie Ernaux

W artykule analizuję siostrzane elegie noblistek - „Białą elegię” Han Kang i „Drugą córkę” Annie Ernaux. Siostrzeństwo dotyczy zarówno tematu, jak i poetyki pamięci autobiograficznych utworów. Elegijne pisanie staje się próbą wskrzeszenia zmarłych sióstr i aktem ofiarowania im własnego życia poprzez literaturę. Wspólna struktura uczuć osadzona jest na powtarzających się siostrzanych kategoriach: antyjęzyk, biel, sobowtórka, wskrzeszenie. Splot dwóch osobistych zapisów doświadczenia widmowej egzystencji „dziecka zastępczego”, kreśli strukturę pojęć widmostrzanego idiomu pisarek. Do analizy tekstów korzystam z teorii afektywnej, widmokrytyki i badań nad pamięcią.