Autobiografia Literatura Kultura Media
Kryminalne gry z czytelnikiem
DOI: 10.18276/au.2015.1.4-15
Zitieren
Der Volltext ist verfügbar
| ISSN: | 2353-8694 |
| Autoren: |
Julia
Poświatowska
Uniwersytet Szczeciński |
| Schlüsselbegriffe: | literatura kryminalna kategoria gry proces lektury czytelnik |
| Erscheinungsdatum der Ausgabe / Monografie: | 2015 |
| Seitenanzahl: | 13 (219-231) |
| OAI-PMH: | Metadaten |
 
 
 
| |
Abstract
Praca stanowi analizę najnowszej publikacji Mariusza Kraski Prosta sztuka zabijania. Figury czytania kryminału poświęconej opisowi różnych modeli oddziaływania literatury kryminalnej na czytelnika, a przede wszystkim doświadczeniu czytania dla przyjemności. Rozpatrując proces czytania jako swoistą strategiczną grę między czytelnikiem a autorem i tekstem, Kraska analizuje potencjalne scenariusze kryminalnych lektur, które prezentuje przy użyciu figur uzależnienia, uwodzenia, śledzenia i interpretacji. Tekst gdańskiego badacza to próba stworzenia kompleksowej analizy kategorii gry w kontekście gatunku powieści kryminalnej, stanowiąca nowatorskie spojrzenie na ten gatunek literatury.
PDF-Vorschau
Bibliographie (19)
- Atwood Margaret, Morderstwo w ciemności. W: tejże, Morderstwo w ciemności, przeł. Anna Żukowska-Maziarska, Bellona, Warszawa 2009.
- Balcerzan Edward, Powracająca fala autobiografizmu. W: tegoż, Kręgi wtajemniczenia. Czytelnik. Badacz. Tłumacz. Pisarz, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1982.
- Caillois Roger, Powieść kryminalna. W: tegoż, Odpowiedzialność i styl. Eseje, przeł. Jan Błoński, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1967.
- Caillois Roger, Gry i ludzie, przeł. Anna Tatarkiewicz, Maria Żurawska, Oficyna Wydawnicza Volumen, Warszawa 1997.
- Culler Jonathan, Konwencja i oswojenie, przeł. Ignacy Sieradzki. W: Znak, styl, konwencja, wybór i wstęp Michał Głowiński, Czytelnik, Warszawa 1977.
- Druga złota era powieści kryminalnej – wywiad z Mariuszem Kraską, http://zbrodniawbibliotece.pl/pogawedki/3744,drugazlotaerapowiescikryminalnej-wywiadzmariuszemkraska/.
- Eco Umberto, Apokaliptycy i dostosowani. Komunikacja masowa a teorie kultury masowej, przeł. Piotr Salwa, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2010.
- Głowiński Michał, Cztery typy fikcji narracyjnej. W: Teoretycznoliterackie tematy i problemy, red. Janusz Sławiński, Ossolineum, Wrocław 1986.
- Hanuszewska Elżbieta, Konwencja autobiografizmu w powieściach kryminalnych Joanny Chmielewskiej, „Acta Universitatis Nicolai Copernici. Filologia Polska” nr 60 (2004), s. 113–141.
- Kraska Mariusz, Prosta sztuka zabijania. Figury czytania kryminału, Fundacja Terytoria Książki, Gdańsk 2013.
- Martuszewska Anna, Radosne gry. O grach/zabawach literackich, Słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2007.
- Merivale Patricia, Sweeney Susan E., The Game’s of Afoot. On the Trail of the Metaphysical Detective Story. W: Detecting Texts. The Metaphysical Detective Story from Poe to Postmodernism, red. Patricia Merivale, Susan E. Sweeny, University of Pennsylvania Press, Philadelphia 1999.
- Moczkodan Rafał, Gry z czytelnikiem według Stefana Themersona, czyli o lekturze „Wykładu profesora Mmaa”. W: Gry z czytelnikiem. Między konwencją a strategią, red. Maria Jakitowicz, Rafał Moczkodan, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2001.
- Suits Bernard, Grasshopper: Games, Life and Utopia, Broadview Press, Toronto 1978.
- Stadnik Małgorzata, Autobiografizm jako cecha gatunkowa oraz komunikacyjna literatury popularnej na przykładzie twórczości Joanny Chmielewskiej, „Autobiografia. Literatura. Kultura. Media”
- 2014, nr 1 (2), s. 207–219.
- Swoboda Tomasz, Zakrzywienie przestrzeni reprezentacji. Parę słów o metalepsie, „Teksty Drugie” 2005, nr 5, s. 183–194.
- Van Dine S.S., Twenty Rules for Detective Stories, „American Magazine”, September 1928.
- Žižek Slavoj, Logika powieści detektywistycznej, przeł. Joanna Pomorska, „Pamiętnik Literacki” 1990, z. 3.