Przejdź do treści

Autobiografia Literatura Kultura Media

Autobiografia Literatura Kultura Media
nr 2 (13) 2019

Archiwum procesu twórczego – podejście genetyczne w badaniach dzieł sztuki

DOI: 10.18276/au.2019.2.13-01
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:2353-8694
Autorzy: MARLENA WILCZAK ORCID
Uniwersytet Warszawski, Wydział „Artes Liberales” Sorbonne Université/CNRS, Eur’Orbem
Słowa kluczowe: krytyka genetyczna archiwum dokument osobisty proces twórczy
Data publikacji całości:2019
Liczba stron:12 (7-18)
OAI-PMH:Metadane
Cited-by (Crossref) ?: Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań.
CC BY-SA Open Access DOAJ ERIH PLUS Diamond Discovery Hub
Kod QR

Abstrakt

W niniejszym artykule została szkicowo przedstawiona polska recepcja dokonań francuskiej szkoły krytyki genetycznej. Zwrócono uwagę na przydatność tej metodologii w badaniach nad archiwami artystów, w tym nad rzucającym światło na proces twórczy piśmiennictwem autobiograficznym. W kolejnej części artykułu zreferowano rozwijające się aktualnie we Francji podejścia wykorzystujące metody krytyki genetycznej w badaniach nad archiwami tworzenia.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (38)
  1. Antoniuk, Mateusz. „Osoba i przed-tekst”. W: Osoba czy tekst?, red. Agnieszka Bielak, 31–63. Lublin: Wydawnictwo KUL, 2015.
  2. Antoniuk, Mateusz. „Przybranie formy z dawna wyglądanej (dosięganej / obiecanej / wysnowanej…). Brulion Czesława Miłosza – próba lektury”. Teksty Drugie 3 (2014): 29–48.
  3. Archiwa i bruliony pisarzy. Odkrywanie, red. Prussak, Maria, Paweł Bem, Łukasz Cybulski. Warszawa: Wydawnictwo IBL PAN, 2017.
  4. de Biasi, Pierre-Marc. Genetyka tekstów. Tłum. Filip Kwiatek, Maria Prussak. Warszawa: Wydawnictwo IBL PAN, 2015.
  5. de Biasi, Pierre-Marc. „Pour une génétique généralisée: l’approche des processus dans les arts et les sciences”. W: L’oeuvre comme processus, red. Pierre-Marc de Biasi, Anne Herschberg Pierrot, 283–305. Paris: CNRS, 2017.
  6. Dawidowicz-Chymkowska, Olga. Przez kreślenie do kreacji. Analiza procesu twórczego zapisanego w brulionach dzieł literackich. Warszawa: Wydawnictwo IBL PAN, 2007.
  7. Dziadek, Adam. „Notatniki Aleksandra Wata z Beinecke Library (Wstęp)”. W: Aleksander Wat, Notatniki, oprac. Adam Dziadek, Jan Zieliński, 9–15. Warszawa–Katowice: Wydawnictwo IBL PAN–UŚ, 2015.
  8. Goliński, Zbigniew. Edytorstwo – tekstologia: przekroje. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1969.
  9. Górski, Konrad. Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich. Warszawa: PWN, 1975.
  10. Grochowiak, Stanisław. Wiersze niepublikowane, oprac. Grażyna Grochowiakowa. Warszawa: Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza, 2017.
  11. Jakobi, Marianne. Jean Dubuffet et fabrique du titre. Paris: CNRS, 2006.
  12. Jaworski, Stanisław. „Francuska krytyka genetyczna”. W: Kryzys czy przełom. Studia z teorii i historii literatury, red. Magdalena Lubelska, Anna Łebkowska, 189–195. Kraków: Universitas, 1994.
  13. Jaworski, Stanisław. „Piszę, więc jestem”. O procesie twórczym w literaturze. Kraków: Universitas, 1993.
  14. Jaworski, Stanisław. „Skreślenia – gry tekstowe Tadeusza Różewicza”. Przestrzenie Teorii 6 (2006): 24–31.
  15. Kruszewski, Wojciech. „Przedmiot edycji: brulion. Z doświadczeń francuskiej szkoły krytyki genetycznej”.
  16. W: W kręgu sztuki edytorskiej, red. Diana Gajc, Kinga Nepelska, 11–20. Lublin: Wydawnictwo KUL, 2007.
  17. Kruszewski, Wojciech. Rękopisy i formy. Badanie literatury jako sztuka odnajdywania pytań. Lublin: Wydawnictwo KUL, 2010.
  18. Kuniczuk-Trzcinowicz, Agnieszka. Czytane pod skreśleniem. Sienkiewiczowskie bruliony nowel jako wskazówki do analizy procesu twórczego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Sub Lupa, 2017.
  19. La Fabrique du titre. Nommer les oeuvres d’art, red. de Biasi, Pierre-Marc, Marianne Jakobi, Ségolène Le Men. Paris: CNRS, 2012.
  20. L’oeuvre comme processus, red. de Biasi, Pierre-Marc, Anne Herschberg Pierrot, Paris: CNRS, 2017.
  21. Lejeune, Philippe, Catherine Viollet. Genèses du «je». Manuscrits et autobiographie. Paris: CNRS, 2000.
  22. Mitosek, Zofia. „Od dzieła do rękopisu: o francuskiej krytyce genetycznej”. Pamiętnik Literacki 4 (1990): 393–403.
  23. Mitterand, Henri. „Critique génétique et histoire culturelle: les dossiers des Rougon-Macquart”. W: Naissance du texte, red. Louis Hay, 147–162. Paris: José Corti, 1989.
  24. Pasteur, Louis. Pasteur: cahiers d’un savant, oprac. Françoise Balibar, Marie-Laure Prévost. Paris: CNRS, 1995.
  25. Rodak, Paweł. Między zapisem a literaturą. Dziennik polskiego pisarza w XX wieku (Żeromski, Nałkowska,
  26. Dąbrowska, Gombrowicz, Herling-Grudziński). Warszawa: WUW, 2011.
  27. Rodak, Paweł. „Praktyki i gatunki piśmienne (ze szczególnym uwzględnieniem gatunków autobiograficznych)”.
  28. W: Communicare, Almanach Antropologiczny 4: Twórczość słowna / literatura.
  29. Performance, tekst, hipertekst, red. Grzegorz Godlewski, Agnieszka Karpowicz, Marta Rakoczy, Paweł Rodak, 70–81. Warszawa: WUW, 2014.
  30. Różewicz, Tadeusz. Kartoteka: skoroszyt. Wrocław: Instytut im. Jerzego Grotowskiego, 2011.
  31. Słowacki, Juliusz. Raptularz 1843–1849, oprac. Marek Troszyński. Warszawa: Topos, 1996.
  32. Solski, Zbigniew Władysław. Fiszki Tadeusza Różewicza. Technika kompozycji w dramacie i poezji. Opole: Instytut im. Jerzego Grotowskiego, 2011.
  33. Troszyński, Marek. „Rękopis 4D”. Teksty Drugie 3 (2014): 49–56.
  34. Troszyński, Marek. Słowacki poza kanonem. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria, 2014.
  35. Viatte, Françoise. Repentirs, katalog wystawy. Paris: Editions de la Réunion des musées nationaux, 1991.
  36. Werner, Michael. „Genèse et histoire, quelques remarques sur la dimension historique de la démarche génétique”. W: Leçons d’écriture. Ce que disent les manuscrits, red. Almuth Grésillon,
  37. Michael Werner, 277–294. Paris: Lettres Modernes Minard, 1985.
  38. Wiśniewska, Iwona. Wstęp do Wóz Żagornanta, Eliza Orzeszkowa, 5–70. Warszawa: Wydawnictwo IBL PAN, 2012.