Pisanie jako działanie. Kroniki Margaret Atwood, Ursuli Le Guin i Ingi Iwasiów

W artykule autorka omawia kronikarskie relacje, w których Ursula Le Guin, Margaret Atwood i Inga Iwasiów przywołują własne doświadczenie, by przełożyć je na heterogeniczną relację dotyczącą życia społecznego. Autorka analizuje rozproszone artykuły, wykłady, recenzje, relacje ze spotkań, felietony i eseje, w których intelektualistki wyrażają swój sprzeciw wobec rugowania kobiet z przestrzeni publicznej, a przy tym odnotowują daty powstania swoich tekstów. Wybrane pisarki łączy pozycja intelektualistki i feministki. Ich działalność w sferze publicznej wpisuje się w akademicki, intelektualny aktywizm, o który apelowała socjolożka Patricia Hill Collins, badając możliwe ścieżki transferu wiedzy wypracowanej na uczelniach wyższych do środowisk, w których ta wiedza ma znaczenie praktyczne. Autorka artykułu ukazuje, jak ze splotu tych rozważań tworzą się projekt zmian i interwencja w sprawie wykluczonych, słabych, skrzywdzonych. Kronikarskie zapiski przypominają w tym wymiarze nie tyle zaangażowaną w rewolucję publicystykę, ile mają formę typową dla pisanych przez nie powieści: autorki stawiają w nich nieoczywiste pytania i nie podsuwają gotowych rozwiązań.