Przejdź do treści

Autobiografia Literatura Kultura Media

Autobiografia Literatura Kultura Media
nr 2 (21) 2023
Statystyki OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
130
Publikacje
323
H-index
5
I10-index
0
Średnia cytowań (2 lata)
0,04
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 3 2018: 0 2019: 4 2020: 9 2021: 17 2022: 17 2023: 27 2024: 16 2025: 23 2026: 13 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017323
2018260
2019304
2020319
20213017
20222517
20233427
20242716
20252923
2026013

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)

Nostalgie posthistorii, blizny postpamięci – (o)znaczanie nieobecności, (prze)pisanie utraty w "Mapie" Barbary Sadurskiej

DOI: 10.18276/au.2023.2.21-09
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

W artykule badam formę narracyjną powieści Mapa Barbary Sadurskiej, sytuując jej problematykę w kontekście badań z zakresu postpamięci, studiów nad traumą i widmontologii. Na podstawie spostrzeżeń Dominicka LaCapry i Victorii Aarons dotyczących poetyki typowej dla utworów fikcjonalnych trzeciego pokolenia stawiam tezę o podwójnym charakterze opracowania autobiograficznego doświadczenia nieobecności za pośrednictwem narracyjnych trybów charakterystycznych dla fabulacyjnej prozy postmodernistycznej i postmemorialnej powieści generacyjnej. Sadurska podejmuje próbę opowiedzenia/oznaczenia nieobecnej historii, wykorzystując z jednej strony praktykę kodowania traumy typową dla pamięci protetycznej, z drugiej zaś odwołując się do motywu postmemorialnej blizny, traumatycznego punctum będącego śladem etnicznej przynależności i znamieniem rodzinnego dziedziczenia – formy jednocześnie materialnej i symbolicznie niedookreślonej, a zatem bliskiej paradoksom widmontologii.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (20)
  1. Aarons, Victoria, Alan L. Berger. Third-Generation Holocaust Representation. Trauma, History, and Memory. Evanston: Northwestern University Press, 2017.
  2. Aarons, Victoria, red. Third-Generation Holocaust Narratives. Memory in Memoir and Fiction. Lanham: Lexington Books, 2016.
  3. Alfandry, Rony, Judith Tydor Baumel-Schwartz, red. Psychoanalytic and Cultural Aspects of Trauma and The Holocaust. Between Postmemory and Postmemorial Work. London–New York: Routledge, 2023.
  4. Alphen, Ernst van. „Archiwa wizualne jako historia preposteryjna”, tłum. Łukasz Zaremba. W: tegoż, Krytyka jako interwencja. Sztuka, pamięć, afekt, red. Katarzyna Bojarska, 127–148. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2019.
  5. Bar-On, Dan. Fear and Hope: Three Generations of the Holocaust. Cambridge–London: Harvard University Press, 1995.
  6. Czapliński, Przemysław. „Nieepicki model prozy w literaturze najnowszej”. Teksty Drugie 5 (1996): 68–84.
  7. Grochowski, Grzegorz. Tekstowe hybrydy. Literackość i jej pogranicza. Wrocław: Funna, 2014.
  8. Hirsch, Marianne. „Objects of Return”. W: tejże, The Generation of Postmemory. Writing and Visual Culture after the Holocaust, 203–225. New York: Columbia University Press, 2012.
  9. Hirsch, Marianne. „Surviving Images”. W: tejże, The Generation of Postmemory. Writing and Visual Culture after the Holocaust, 103–125. New York: Columbia University Press, 2012.
  10. LaCapra, Dominick. „Coetzee, Sebald, and the Narrative of Trauma”. W: History, Literature, Critical Theory, 54–94. Ithaca–London: Cornell University Press, 2013.
  11. LaCapra, Dominick. „Historia, psychoanaliza, teoria krytyczna”. W: tegoż, Historia w okresie przejściowym. Doświadczenie, tożsamość, teoria krytyczna. Tłum. Katarzyna Bojarska, 75–77. Kraków: Universitas, 2009.
  12. LaCapra, Dominick. Historia w okresie przejściowym. Doświadczenie, tożsamość, teoria krytyczna. Tłum. Katarzyna Bojarska. Kraków: Universitas, 2009.
  13. LaCapra, Dominick. „Studia nad traumą: jej krytycy i powikłane losy”. W: tegoż, Historia w okresie przejściowym. Doświadczenie, tożsamość, teoria krytyczna. Tłum. Katarzyna Bojarska, 116. Kraków: Universitas, 2009.
  14. LaCapra, Dominick. „Trauma, nieobecność, utrata”. Tłum. Katarzyna Bojarska. W: Antologia studiów nad traumą, red. Tomasz Łysak, tłum. Tomasz Bilczewski, Katarzyna Bojarska, Jan Burzyński, Anna Kowalcze-Pawlik, Agnieszka Rejniak-Majewska, 59–107. Kraków: Universitas, 2015.
  15. Lang, Jessica. „Narrating the Past in a Different Language. Teaching the Holocaust through Third-Generation Fiction”. W: New Directions in Jewish American and Holocaust Literatures. Reading and Teaching, red. Victoria Aarons, Holli Levitsky, 223–240. Albany: Suny Press, 2019.
  16. McGlothlin, Erin. Second-Generation Holocaust Literature: Legacies of Survival and Perpetration. New York: Camden House, 2006.
  17. Sadurska, Barbara. Mapa. Kraków: Nisza, 2019.
  18. Scholes, Robert E. The Fabulators. New York: Oxford University Press, 1967.
  19. Schwab, Gabriele. Haunting Legacies. Violent Histories and Transgenerational Trauma. New York: Columbia University Press, 2010.
  20. Uniłowski, Krzysztof. „Czym są fabulacje i dlaczego się je lekceważy?”. W: tegoż, Prawo krytyki. O nowoczesnym i ponowoczesnym pojmowaniu literatury, 16. Katowice: Wydawnictwo FA-art., 2013.