Autobiografia Literatura Kultura Media
Statystyki OpenAlex
Dla całego czasopisma, według OpenAlex.
- Cytowania
- 130
- Publikacje
- 323
- H-index
- 5
- I10-index
- 0
- Średnia cytowań (2 lata)
- 0,04
Pokaż dane w tabeli
| Rok | Publikacje | Cytowania |
|---|---|---|
| 2017 | 32 | 3 |
| 2018 | 26 | 0 |
| 2019 | 30 | 4 |
| 2020 | 31 | 9 |
| 2021 | 30 | 17 |
| 2022 | 25 | 17 |
| 2023 | 34 | 27 |
| 2024 | 27 | 16 |
| 2025 | 29 | 23 |
| 2026 | 0 | 13 |
Dane pobrane:
Co oznaczają te liczby?
Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.
Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.
Zapiski z (przechodniości) bezradności
DOI: 10.18276/au.2016.2.7-08
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2353-8694 |
| Autorzy: |
Hanna
Serkowska
Uniwersytet Warszawski |
| Słowa kluczowe: | zapiski cierpienie choroba śmierć dom opieki |
| Data wydania numeru / monografii: | 2016 |
| Liczba stron: | 9 (115-123) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
 
 
| |
Abstrakt
Zapiski z nocnych dyżurów Jacka Baczaka (1995) często odczytywane są jako tekst transgresyjny
wobec zakazu obrazowania cierpienia, a autorowi zarzuca się wykorzystanie cierpienia
innych dla osiągnięcia estetycznych celów. To książka w polskiej literaturze bezprecedensowa
i jak dotąd bez kontynuatorów. Zapiski Baczaka, notującego ból, cierpienie i samotność
umierających w domu opieki dla przewlekle chorych, zapisującego własną i ich bezradność
wobec nieuchronnego, bezowocnie tropiącego bezimiennego „Sprawcę”, pozostają tekstem
osobnym na tle rodzimego mikrokanonu literatury o domach opieki i domach starców, od
Stanisława Grochowiaka po Mariusza Sieniewicza.
Podgląd PDF
Bibliografia (19)
- Aries Philippe, Rozważania o historii śmierci, przeł. z fr. Katarzyna Marczewska, Oficyna Naukowa, Warszawa 2007.
- Baczak Jacek, Byłem dobrym salowym. Z Jackiem Baczakiem rozmawia Anna Karoń-Ostrowska, „Więź” 1999, nr 2, s. 92–93.
- Baczak Jacek, Dług wobec moich umarłych. Rozmowa z Jackiem Baczakiem, w: Stanisław Bereś, Historia literatury polskiej w rozmowach XX–XXI w., WAB, Warszawa 2002 (pierwodruk: „Dyk¬cja” 1997, nr 5, s. 27–32).
- Baczak Jacek, Zapiski z nocnych dyżurów, Times, Bielsko-Biała 1995.
- Bonowicz Wojciech, Kronikarz zamierającego życia, „Nowy Nurt” 1995, nr 22, s. 7.
- Czaja Dariusz, Twarze, twarze, twarze…, „Konteksty” 1996, nr 1–2, s. 158.
- Czapliński Przemysław, Mikrologi ze śmiercią, Biblioteka Literacka Poznańskich Studiów Poloni¬stycznych, Poznań 2001.
- Grochowiak Stanisław, Chłopcy. Dramat z życia sfer starszych, w: Stanisław Grochowiak, Lęki poranne. Dramaty, wybór i wstęp Anna Burzyńska, IBL PAN, Warszawa 2012, s. 31–87.
- Groen Hendrik, Małe eksperymenty ze szczęściem. Sekretny dziennik Hendrika Groena, lat 83 i ¼, Albatros, Warszawa 2016.
- Hennelowa Józefa, Felieton niesprawiedliwy, „Tygodnik Powszechny” 1995, nr 35, s. 16.
- Jaworski Krzysztof, Pod prąd, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1999.
- Legeżyńska Anna, Gest pożegnania. Szkice o poetyckiej świadomości elegijno-ironicznej, Wydawnic¬two UAM, Poznań 1999.
- Morawiec Arkadiusz, Estetyczne, metafizyczne, etyczne. O „Zapiskach z nocnych dyżurów” Jacka Baczaka, w: tenże, Polityczne, prywatne, metafizyczne. Szkice o literaturze polskiej ostatnich dzie¬sięcioleci, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2014.
- Nowacki Dariusz, Dręczące pytania, „Kresy” 1996, nr 1, s. 165–167.
- Odija Daniel, Klub seniorów, w: Daniel Odija, Podróże w miejscu, Wydawnictwo Agora, Słupsk 2000, s. 23–25.
- Rudzka Zyta, Białe klisze, Akapit, Katowice 1991.
- Sarton Amy, As we are now [1973], The Women’s Press Limited, London 1983.
- Sieniewicz Mariusz, Rebelia, W.A.B., Warszawa 2007.
- Świrszczyńska Anna, Poezja, zebrał i przedmową poprzedził Czesław Miłosz, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1997.