Colloquia Theologica Ottoniana
KWALIFIKACJE REKTORA WYŻSZEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO
DOI: 10.18276/cto.2017.1-02
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1731-0555 |
| eISSN: | 2353-2998 |
| Autorzy: |
Jerzy
Adamczyk
Wyższe Seminarium Duchowne w Radomiu |
| Słowa kluczowe: | formacja diecezja biskup wyższe seminarium kluczowe: rektor |
| Data wydania numeru / monografii: | 2017 |
| Liczba stron: | 14 (21-34) |
| OAI-PMH: | Metadane |
Abstrakt
Niniejszy artykuł podejmuje kwestię kwalifikacji rektora wyższego seminarium duchownego w aspekcie kanonicznym. Najpierw ogólnie ukazano przepisy mówiące o zdatności do pełnienia urzędu rektora seminarium. Następnie skoncentrowano się na problematyce przymiotów ludzkich rektora seminarium. Z kolei przedstawiono walory duchowe rektora. Wreszcie skupiono się na zaletach naukowych i praktycznych kapłana pełniącego tę funkcję.
Podgląd PDF
Bibliografia (18)
- Concilium Oecumenicum Vaticanum II, Decretum de Institutione sacerdotali „Optatam Totius” 28.10.1965, nr 5, „Acta Apostolicae Sedis” 58 (1966), s. 713–727, tekst polski: Sobór Watykański II, Konstytucje, dekrety, deklaracje. Tekst polski. Nowe tłumaczenie, Poznań 2002, s. 288–301.
- Conferenza Episcopale Italiana, La formazione dei presbiteri nella Chiesa italiana. Orientamenti e norme per i seminari (terza edizione), 4.11.2006, „Notiziario della Conferenza Episcopale Italiana” 40 (2006), nr 10, s. 289–435.
- Congregación para el Culto Divino y la Disciplina de los Sacramentos, Carta circular sobre los escrutinios acerca de la idoneidad de los candidatos a las sagradas Órdenes 10.11.1997, „Notitiae” 33 (1997), s. 495–506.
- Congregaticio pro Episcopis, Direttorio per il ministero pastorale dei vescovi, 22.02.2004, Città del Vaticano 2004, tekst polski: Kongregacja do spraw Biskupów, Dyrektorium o pasterskiej posłudze biskupów „Apostolorum Successores”, Kielce 2005.
- Congregazione per L’educazione Cattolica, Direttive „Tra i vari mezzi” sulla preparazione degli educatori nei seminari, 4.11.1993, w: Enchiridion Vaticanum, t. 13, Bologna 1995, nr 1734–1775.
- Ioannes Paulus PP. II, Adhortatio apostolica postsynodalis „Pastores dabo vobis”, 25.03.1992, „Acta Apostolicae Sedis” 84 (1992), s. 657–804.
- Pius PP. XI, Litterae encyclicae „Ad catholici sacertotii” (20.12.1935), „Acta Apostolicae Sedis” 28 (1936), s. 5–53.
- Pius PP. XII, Epistula apostolica „Volvidos cinco”, 23.04.1947, „Acta Apostolicae Sedis” 39 (1947), s. 285–289.
- Sacra Congregatio pro Episcopis, Directorium „Ecclesiae imago” de pastorali ministerio Episcoporum, 22.02.1973, w: Enchiridion Vaticanum, t. 4, Bologna 1997, nr 1945–2328, tekst polski: Posoborowe Prawodawstwo Kościelne, t. 6, z. 1, red. E. Sztafrowski, Warszawa 1975, nr 10370–11035.
- Sacra Congregazione per L’educazione Cattolica, Ratio fundamentalis institutionis sacerdotalis, 6.01.1970, „Acta Apostolicae Sedis” 1970, s. 321–384, editio apparata post Codicem iuris canonici promulgatum, 19.03.1985, Typis Polyglottis Vaticanis 1985.
- Brugnotto G., Il seminario maggiore: autentica comunità ecclesiale. Annotazioni teologico-canonistiche, „Quaderni di diritto ecclesiale” 14 (2001), nr 3, s. 227–249.
- Coccopalmerio F., La formazione al ministero ordinato, „Quaderni di diritto ecclesiale” 14 (1990), nr 1, s. 6–17.
- Comentario exegético al Código de Derecho Canónico, t. 2, cz. II, red. A. Marzoa, J. Miras, R. Rodríguez-Ocaña, Pamplona 19962.
- Diccionario General de Derecho Canónico, t. 6, red. J. Otaduy, A. Viana, J. Sedano, Pamplona 2012.
- Francia A., Lo statuto giuridico del rettore di seminario nell’attuale legislazione canonica, Roma 2007.
- Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego, t. 1, ks. 1: Normy ogólne, red. J. Krukowski, Poznań 2003.
- Laghi P., La formazione dei sacerdoti alla luce della „Pastores dabo vobis”, „�Seminarium” 33 (1993), s. 124–134.
- Montini P., L’ammissione al seminario di candidati usciti o dimessi da seminari o istituti di vita consacrata, „Quaderni di diritto ecclesiale” 14 (2001), nr 3, s. 291–307.



