| 1. | Bęben W., Quo vadis Papuo Nowa Gwineo?, w: Ecclesia in Oceania. Wybrane problemy Kościoła w Oceanii w świetle posynodalnej adhortacji Jana Pawła II, red. J. Różański, Warszawa 2006, s. 223–257. |
| 2. | Burzawa W., „Bikman” w Papui Nowej Gwinei a proces inkulturacji, w: Ecclesia in Oceania. Wybrane problemy Kościoła w Oceanii w świetle posynodalnej adhortacji Jana Pawła II, red. J. Różański, Warszawa 2006, s. 184–191. |
| 3. | Górski J., Inkulturacja, „Bielsko-Żywieckie Studia Teologiczne” 1 (1996), s. 183–192. |
| 4. | Górski J., Janeczek S., Inkulturacja w teologii, w: Encyklopedia katolicka, t. 7, red. S. Wielgus i in., Lublin 1997, kol. 235–237. |
| 5. | Jan Paweł II, Adhortacja apostolska „Ecclesia in Oceania”, Rzym 2001. |
| 6. | Jan Paweł II, Adhortacja apostolska „Pastores dabo vobis”, Rzym 1992. |
| 7. | Jan Paweł II, Encyklika „Fides et ratio”, Rzym 1998. |
| 8. | Piotrowski J., Historia powstania oraz główne idee teologiczne adhortacji Ecclesia in Oceania, w: Ecclesia in Oceania. Wybrane problemy Kościoła w Oceanii w świetle posynodalnej adhortacji Jana Pawła II, red. J. Różański, Warszawa 2006, s. 93–105. |
| 9. | Sobór Watykański II, Dekret o apostolstwie świeckich „Apostolicam actuositatem”, Rzym 1965. |
| 10. | Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna o Objawieniu Bożym „Dei Verbum”, Rzym 1965. |
| 11. | Zięba M., Ecclesia in Oceania, http://www.centrumjp2.pl/wikijp2/index.php?title=Ecclesia_in_Oceania (dostęp: 5.04.2016). |