Перейти к содержимому
Colloquia Theologica Ottoniana
38/2022
OpenAlex

Данные относятся к этой статье или главе.

Запись найдена в базе

Цитирования
0
Библиографические ссылки
3

Данные получены:

Показаны последние доступные данные. Обновление ожидается или не удалось.

Открыть источник (новая вкладка)

Для всего журнала по данным OpenAlex.

Цитирования
154
Публикации
322
H-index
5
I10-index
1
Средняя цитируемость (2 года)
0,21
Полученные цитирования по годам
График цитирований журнала. Точные значения доступны в таблице ниже. 2017: 9 2018: 2 2019: 9 2020: 10 2021: 10 2022: 21 2023: 15 2024: 21 2025: 14 2026: 8 2017 2026
Показать таблицу данных
Полученные цитирования по годам
ГодПубликацииЦитирования
2017289
2018302
2019209
20201610
20211710
20221121
20231115
20241221
20251214
202608

Данные загружены:

Что означают эти числа?

Публикации и цитирования охватывают записи, связанные с этим журналом в OpenAlex. H-индекс равен наибольшему числу h публикаций, каждая из которых цитируется не менее h раз. I10-индекс считает публикации с 10 и более цитированиями. График показывает цитирования, полученные в каждом году; текущий год неполный. Охват может отличаться от WNUS и других сервисов.

Средняя цитируемость за 2 года является показателем OpenAlex, а не Journal Impact Factor компании Clarivate.

Открыть в OpenAlex (новая вкладка)
OpenCitations

Данные относятся к этой статье или главе.

Цитирования
0

Данные получены:

Показаны последние доступные данные. Обновление ожидается или не удалось.

Открыть источник (новая вкладка)
DOAJ

Данные относятся к этой статье или главе.

Запись найдена в базе

Данные получены:

Открыть источник (новая вкладка)
Google Scholar

Ekofilozofia a filozofia prawa rozumianego jako forma symboliczna

DOI: 10.18276/cto.2022.38-11
Цитировать

Полный текст доступен

Абстракт

Celem artykułu jest określenie paradygmatu ekofilozofii w filozofii form symbolicznych w kontekście prawa. Konieczne zatem było przybliżenie, czym jest ekofilozofia, a także co leży w zakresie zainteresowań filozofii prawa. W pierwszej kolejności przedstawiono symboliczne uniwersum jako punkt wyjścia do poszukiwań tego paradygmatu. Świat, w którym żyje animal symbolicum, znacząco różni się od świata innych organizmów, gdyż tylko człowiek żyje w symbolicznym uniwersum, świecie składającym się nie tylko z materialnej rzeczywistości, ale także wśród licznych sieci utkanych przez symbole, takie jak język, mit, religia. W związku z tym człowiek inaczej poznaje rzeczywistość, a także ją współtworzy. Następnie przedstawiono bliżej filozofię form symbolicznych Ernsta Cassirera ze szczególnym uwzględnieniem prawa. Filozof wskazywał na przyrodę jako sferę praworządności, uznawał mądrość przyrody objawiającą się harmonijnością i bioróżnorodnością. Poszukiwał źródeł naturalnych praw człowieka. Człowiek jako animal symbolicum powinien przyczyniać się do współtworzenia tego wielkiego dzieła stworzenia, w tym poprzez działania prawe moralnie, a także stanowienie odpowiedniej treści prawa. Tym samym zgodnie z filozofią form symbolicznych w odniesieniu do ekologii, naczelną zasadą-paradygmatem w relacji człowiek–przyroda powinna być zasada odpowiedzialności osobistej, społeczeństwa i państwa za przyrodę. Zasadę tę nazwałam paradygmatem pneumocentryzmu ekofilozofii. Następnie poszukiwałam akceptacji bądź odrzucenia tej zasady, w tym w orzecznictwie sądowym w Polsce. Zauważyłam, że w pewien sposób istnienie tej zasady jest uznawane za pożądane, jednakże jej wdrożenie może stać się trudnym zadaniem dla ludzkości z uwagi m.in. na chęć człowieka do szybkiego zaspokajania potrzeb i wiarę w przyszłe możliwości technologiczne, które mają zredukować jego niszczące działanie wobec przyrody w teraźniejszości.
Просмотр PDF

Открыть PDF

Библиография (22)
  1. Cassirer E., Esej o człowieku. Wstęp do filozofii kultury, Warszawa 1977.
  2. Cassirer E., Tragedia kultury, „Prace kulturoznawcze” 10 (2007), s. 38–58.
  3. Cassirer E., Naturalistyczne i humanistyczne uzasadnienie filozofii kultury, „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej” 56 (2011), s. 317–342.
  4. Coskun D., Law as Symbolic Form: Ernst Cassirer and the Anthropocentric View of Law, Dordrecht 2007.
  5. Franciszek, Encyklika Laudato si’ Ojca Świętego Franciszka poświęcona trosce o wspólny dom, 24 maja 2015.
  6. Hull Z., Ekofilozofia – przedmiot i pole problemowe, „Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria” 3 (2012), s. 235–248.
  7. Kmiecik A., Logika ogólna i transcendentalna Immanuela Kanta, „Filo-Sofija” 4 (2004), s. 27–46.
  8. Krupa G., Paradygmat dialogiczny we współczesnej filozofii, w: Poglądy i myśli filozoficzne, red. K. Maciąg, E. Chodźko, Lublin 2020, s. 58–81.
  9. Lorenz K., Odwrotna strona zwierciadła. Próba historii naturalnej ludzkiego poznania Warszawa 1977.
  10. Łaciak P., Struktura i rodzaje poznania a priori w rozumieniu Kanta i Husserla, Katowice 2003.
  11. Łepko Z., Etologiczne inspiracje ekofilozofii, w: Ochrona środowiska społeczno- -przyrodniczego w filozofii i teologii, red. J.M. Dołęga, J.W. Czartoszewski, A. Skowroński, Warszawa 2001, s. 135–164.
  12. Rakoczy B., Prawo ochrony przyrody, Warszawa 2009.
  13. Skowroński A., Ekofilozofia – jako praktyczna filozofia przyrody, „Roczniki Filozoficzne” 54 (2006) 1, s. 355–359.
  14. Strzelecki R., Odpowiedzieć Byciu. Odpowiedzieć Innemu. Perspektywy etyki fenomenologicznej i etyki dialogicznej, rozprawa doktorska, Uniwersytet Jagielloński, Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego 2010, https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/bitstream/handle/item/38779/strzelecki_odpowiedziec_byciu_odpowiedziec_innemu.pdf?sequence=1&isAllowed=y (dostęp: 16.02.2022).
  15. Suchodolski B., Kształt życia, Warszawa 1982.
  16. Szmulik B., Prawa człowieka – pojęcie, geneza oraz klasyfikacja, w: Dylematy praw człowieka, red. T. Gardocka, J. Sobczak, Toruń 2008, s. 443–453.
  17. Tatarkiewicz W., Historia filozofii, t. 3, Warszawa 1968.
  18. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2021 r. w sprawie o sygn. akt III CZP 27/20.
  19. Wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt II Ca 1111/17.
  20. Wyrok Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 28 maja 2021 roku, sygn. akt I C 105/20.
  21. Z teorii i filozofii prawa Zygmunta Ziembińskiego, red. S. Wronkowska, Łódź 2007.
  22. Żywczok A., Więź człowieka ze środowiskiem naturalnym. Rekonstrukcja i interpretacja dorobku naukowego Bogdana Suchodolskiego, „Przegląd Pedagogiczny” 1 (2020), s. 65–84.