Colloquia Theologica Ottoniana
Nawroty brzmieniowe w ewangelii wg św. Marka w kilku nowszych przekładach wersetów 33-50 z rozdziału 9
DOI: 10.18276/cto.2017.2-06
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1731-0555 |
| eISSN: | 2353-2998 |
| Autorzy: |
Grzegorz
Kubski
Wydział Pedagogiczno-Artystyczny UAM w Kaliszu Uniwersytet Adama Mickiewicza, Poznań |
| Słowa kluczowe: | Ewangelia według św. Marka Mk 9 33–50 przekład retoryka eufonia geminacje |
| Data wydania numeru / monografii: | 2017 |
| Liczba stron: | 23 (103-125) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
Abstrakt
W artykule przedmiotem dokładniejszego badania jest perykopa zawarta w wersetach 33–50 rozdziału 9 Markowej Ewangelii. To nie tyle ogólne cechy stylu są przedmiotem opisu oraz refleksji, co jednostkowe środki literackiego opracowania perykopy, jej artystycznego wykończenia korzystającego z niektórych możliwości współbrzmienia wyrazów, a wyzyskanego lub pominiętego przez tłumaczy. Badanym materiałem są przekłady Ewangelii wg św. Marka na język polski, których autorami są redaktorzy-modyfikatorzy tłumaczenia o. Walentego Prokulskiego SJ w V wydaniu Biblii Tysiąclecia, tłumacz z zespołu Biblii paulistów, Roman Brandstaetter, ks. Marian Wolniewicz, Czesław Miłosz, o. Franciszek Sieg SJ (którego tekst stanowi w tym artykule główne źródło cytowania). Dobór autorów przekładów ma tutaj tę specyfikę, iż czterej spośród nich są także (a nawet w dwóch wypadkach głównie) poetami. Są to Brandstaetter, Miłosz, o. Sieg, ks. Wolniewicz. Dwa pozostałe zaś tłumaczenia pretendują wśród współczesnych polskich katolików do miana najpowszechniej używanych w nauczaniu Kościoła lokalnego
Podgląd PDF
Bibliografia (25)
- Bartnicki R., Ewangelie synoptyczne. Geneza i interpretacja, Warszawa 2003.
- Brandstaetter R., Księgi Nowego Przymierza. Przekłady biblijne z języka greckiego, Kraków 2004.
- Chmiel J., Interpretacja Starego Testamentu w kerygmacie apostolskim o zmartwychwstaniu Jezusa. Studium hermeneutyczne, Kraków 1979.
- Czerski J., Ewangelie synoptyczne. W aspekcie literackim, historycznym i teologicznym, Opole 1996.
- Ewangelia według Marka, tłum. C. Miłosz, Poznań 1981.
- Ewangelia według św. Marka, tłum. F. Sieg, Warszawa 2014.
- Godyń J., Wstęp, w: tenże, Od Adama i Ewy zaczynać. Mały słownik biblizmów języka polskiego, Kraków–Warszawa 1995.
- Grecko-polski Nowy Testament, tłum. R. Popowski, M. Wojciechowski, Warszawa 1993.
- Gutt E.-A., Dystans kulturowy a przekład, tłum. A. Pokojska, Kraków 2004.
- Kantor M., Struktury dośrodkowe i odśrodkowe w poezji biblijnej. Ps 120–134, Kraków 1998.
- Koziara S., Polszczyzna biblijna w poszukiwaniu wzorca stylowego (doświadczenia i współczesność), w: Polszczyzna biblijna. Między tradycją a współczesnością, red. S. Koziara, W. Przyczyna, t. 1, Tarnów 2009.
- Lausberg H., Retoryka literacka. Podstawy wiedzy o literaturze, tłum. A. Gorzkowski, Bydgoszcz 2002.
- Matuszczyk B., O potrzebie modernizacji języka religijnego w przekładach biblijnych, w: Polszczyzna biblijna. Między tradycją a współczesnością, red. S. Koziara, W. Przyczyna, t. 2, Tarnów 2009.
- Meynet R., Język przypowieści biblijnych, tłum. A. Wałęcki, Kraków 2005.
- Mędala S., Ewangelia według świętego Jana. Rozdziały 1–12, Częstochowa 2010.
- Nida E.A., Language Structure and Translation. Essays…, California 1975.
- Paciorek A., Ewangelia według świętego Mateusza. Rozdziały 1–13, Częstochowa 2004.
- Paciorek A., Ewangelia według świętego Mateusza. Rozdziały 14–28, Częstochowa 2008.
- Pawelec A., Anafora a przekład, w: Mała encyklopedia przekładoznawstwa, red. U. Dąmbska-Prokop, Częstochowa 2000.
- Pismo Święte Nowego Testamentu, Poznań 1984.
- Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Częstochowa 2008.
- Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Poznań 2000.
- Popowski R., καὶ , w: tenże, Wielki słownik grecko-polski Nowego Testamentu, Warszawa 1995.
- The Greek New Testament, red. K. Aland, M. Black i in., Stuttgart 1975.
- Ziomek J., Retoryka opisowa, Wrocław–Warszawa 1990.



