Zum Inhalt springen
Ekonomiczne Problemy Turystyki

Vorher: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

nr 3 (35) 2016
OpenAlex

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Datensatz in der Datenbank gefunden

Zitate
1
Literaturangaben
0
Zitate nach Jahren
JahrZitate
20241

Daten abgerufen:

Die zuletzt verfügbaren Daten werden angezeigt. Eine Aktualisierung steht aus oder ist fehlgeschlagen.

Quelle ansehen (neuer Tab)
Crossref

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Datensatz in der Datenbank gefunden

Zitate
1

Daten abgerufen:

Die zuletzt verfügbaren Daten werden angezeigt. Eine Aktualisierung steht aus oder ist fehlgeschlagen.

Quelle ansehen (neuer Tab)
OpenCitations

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Zitate
1

Daten abgerufen:

Die zuletzt verfügbaren Daten werden angezeigt. Eine Aktualisierung steht aus oder ist fehlgeschlagen.

Zitierende Veröffentlichungen
  1. 10.35784/teka.7040 (2024)
Quelle ansehen (neuer Tab)
Google Scholar

Przemiany ośrodka wypoczynkowego w Arłamowie i ich wpływ na ruch turystyczny

DOI: 10.18276/ept.2016.3.35-20
Zitieren

Der Volltext ist verfügbar

Abstract

Arłamów na Pogórzu Przemyskim jest jednym z najbardziej znanych ośrodków wypoczynkowych w woj. podkarpackim. Jego historia sięga odległych czasów PRL. Przez lata był obiektem zamkniętym, dostępnym tylko dla ówczesnych elit. Po 1989 r. był nieco zapomniany i wymagający remontu. Zmiana właściciela i dopływ kapitału rozpoczęły okres znacznych inwestycji. Działania te były szeroko komentowane w branży turystycznej w regionie. Wielu wątpiło w sukces ekonomiczny tej inwestycji, jednak obecnie obiekt ten należy do najnowocześniejszych w woj. podkarpackim i cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem gości z Polski i z zagranicy. „Wyjątkowy hotel w wyjątkowym miejscu” – to jedna z najczęściej pojawiających się opinii na temat kompleksu. Celem opracowania jest przedstawienie przemian, jakie dokonały się w ośrodku wypoczynkowym w Arłamowie, oraz ich wpływu na ruch turystyczny. Badania pokazują, że inwestycja w przebudowę ośrodka wypoczynkowego w Arłamowie była dobrym pomysłem. Znacznie zwiększyła się liczba gości (od 5570 średnio w roku w latach 1999–2009 do ponad 33 tys. w 2014 r.) oraz polepszył się stopień wykorzystania pokoi (z 34,7% w latach 2005–2009 do 50,8% w 2014 r., a w lipcu 2014 r. nawet do 85,2%). Udało się połączyć luksus hotelu o standardzie czterech gwiazdek z dzikością Pogórza Przemyskiego. Zachowano niektóre elementy, które nawiązują do czasów PRL i są atrakcją turystyczną (np. pokój Lecha Wałęsy), ale zadbano równocześnie o rozbudowę strefy spa, zaplecza rekreacyjnego itp.
PDF-Vorschau

PDF öffnen

Bibliographie (20)
  1. Arłamów – Perła Euroregionu Karpackiego – Rozmowa z Piotrem Korczakiem, prezesem zarządu spółki Hotel Arłamów SA z siedzibą w Arłamowie. Pobrane z: http://prestigemagazine.com.pl/archiwum-numerow/36-nr-1-34-2014/221-aramow-pera-euroregion-u-karpackiego-rozmowa-z-piotrem-korcz-akiem-prezesem- (20.10.2014).
  2. Badanie przyjazdowego ruchu turystycznego w wybranych miejscach recepcji turystycznej województwa podkarpackiego w okresie V–IX 2009 roku, praca zbiorowa wykonana pod kierunkiem dr. K. Szpary. (2009). Rzeszów: badanie wykonane przez Wyższą Szkołę Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie na zlecenie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego.
  3. Bereza, T. (2009). Strajk ustrzycki (grudzień 1980 – luty 1981). W: J. Izdebski, K. Kaczmarski, M. Krzysztofiński (red.), Bieszczady w Polsce Ludowej 1944–1989 (s. 373–388). Rzeszów: Instytut Pamięci Narodowej, Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w Rzeszowie.
  4. Białkowski, W., Sadecki, J. (2014). Arłamów bez kurtyny, Arłamów: Hotel Arłamów SA.
  5. Chmielowiec, P. (2009). Urząd Bezpieczeństwa i Służba Bezpieczeństwa w Bieszczadach. Struktury – ludzie – działalność. W: J. Izdebski, K. Kaczmarski, M. Krzysztofiński (red.), Bieszczady w Polsce Ludowej 1944–1989
  6. (s. 131–184). Rzeszów: Instytut Pamięci Narodowej, Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w Rzeszowie.
  7. Firlej, K., Spychalska, B. (2015). Wybrane uwarunkowania rozwoju branży hotelarskiej w Polsce. Roczniki Ekonomiczne Kujawsko-Pomorskiej Szkoły Wyższej w Bydgoszczy, Wydawnictwo Kujawsko-Pomorskiej Szkoły Wyższej w Bydgoszczy, nr 8, 202–221. http://www.booking.com (30. 10. 2015). http://www.trivago.pl (30. 10. 2015).
  8. Kryciński, S. (1997). Przemyśl i Pogórze Przemyskie. Przewodnik. Pruszków: Rewasz, Olszanica: BOSZ.
  9. Marszałek, E. (2005). Skarby podkarpackich lasów. Przewodnik po rezerwatach przyrody. Krosno: Ruthenus.
  10. Mileska, M.I. (1973–1978). Atrakcyjność turystyczna krajobrazów i regiony turystyczne. W: S. Leszczycki (red.), Narodowy Atlas Polski (nr 124). Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk: Wyd. PAN.
  11. Mirek, Z. (2012–2013). Poparcie uczestników konferencji: „Ochrona przyrody w Polsce wobec współczesnych wyzwań cywilizacyjnych” dla idei utworzenia Parku Narodowego Pogórza Karpackiego. Biuletyn Komitetu Ochrony Przyrody PAN, vol. 3–4, 100–101.
  12. Potaczała, K. (2012). Bieszczady w PRL-u. Olszanica: BOSZ.
  13. Rapacz, A., Mroczek-Czetwertyńska, A. (2014). Oferta usług spa & wellness przejawem aktywności innowacyjnej. W: G. Gołembski, A. Niezgoda (red.), Turystyka wobec zmian współczesnego świata. Zmiany, bariery, innowacje (s. 295–305). Poznań: Wyd. UE w Poznaniu.
  14. Rogalewska, B. (1973–1978). Zagospodarowanie turystyczne. W: S. Leszczycki (red.), Narodowy Atlas Polski (nr 125). Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk: Wyd. PAN.
  15. Runge, J. (2007). Metody badań w geografii społeczno-ekonomicznej – elementy metodologii, wybrane narzędzia badawcze, Katowice: Wyd. UŚ.
  16. Staszewski, K., Szarek, J. (red.). (2010). Obszary chronione województwa podkarpackiego. Księga dziedzictwa przyrodniczego. Rzeszów: Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju i Promocji Podkarpacia „Pro Carpathia”.
  17. Surdej, M. (2009). Między polityką a wypoczynkiem – wizyta Josipa Broz-Tito w Polsce w 1975 r. w aktach aparatu bezpieczeństwa PRL. W: J. Izdebski, K. Kaczmarski, M. Krzysztofiński (red.), Bieszczady w Polsce Ludowej 1944–1989 (s. 197–209). Rzeszów: Instytut Pamięci Narodowej, Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w Rzeszowie.
  18. Szostak, D. (2008). Hotelarstwo i gastronomia. W: A. Panasiuk (red.), Gospodarka turystyczna (s. 109–132). Warszawa, PWN.
  19. Turystyka w województwie podkarpackim w latach 2012 i 2013. (2014). Rzeszów: Urząd Statystyczny w Rzeszowie.
  20. Zajadacz, A. (2008). Ruch turystyczny jako przedmiot badań geograficznych. W: Z. Młynarczyk, A. Zajadacz (red.), Uwarunkowania i plany rozwoju turystyki, Tom II, Zasoby antropogeniczne, krajobraz, ruch turystyczny (s. 187– 209), Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.