Podstawy rozwoju geoturystyki na Wyspach Kanaryjskich ze szczególnym uwzględnieniem Lanzarote

Celem opracowania jest analiza uwarunkowań rozwoju geoturystyki na Wyspach Kanaryjskich. Zamierzeniem autorów było także wykazanie, że obfitujący w walory wypoczynkowe archipelag stanowi jednocześnie odpowiednie miejsce do uprawiania geoturystyki. W kontekście głównego celu autorzy analizują szereg innych kwestii dotyczących turystyki na badanym terenie, w tym wielkość ruchu turystycznego oraz motywy przyjazdów turystów. Wyspy Kanaryjskie kojarzone są głównie z wyjazdami wypoczynkowymi po „słońce i plażę”. Bez wątpienia region pod tym względem spełnia oczekiwania turystów, o czym świadczy ruch turystycznych, który w 2013 r. osiągnął ponad 12 ml osób rocznie. Przyjezdni chętnie korzystają z uroków i możliwości wypoczynku, jakie daje Ocean Atlantycki oraz tutejsze plaże. Niektórzy goście doceniają również obecność atrakcji turystycznych, które bazują na poznawaniu obiektów i procesów geologicznych. Efekty wulkanicznej przeszłości archipelagu widoczne są na każdej z wysp. Szczególnie wartościowe pod tym względem są Teneryfa z najwyższych szczytem Pico del Teide (3718 m n.p.m.) i Lanzarote z Parkiem Narodowym Timanfaya (Parque Nacional de Timanfaya). Należy podkreślić, że poza wyjątkową atrakcyjnością turystyczną to jedno z najciekawszych miejsc na świecie do studiowania zagadnień związanych z wulkanologią. Potwierdzeniem, że Lanzarote jest doskonałym terenem do uprawiania geoturystyki, są też plany powołania geoparku (Lanzarote and Chinijno Islands Geopark). Jego powstanie zapewne przyczyni się do wzmocnienia atrakcyjności turystycznej i postrzegania tej wyspy jako obszaru, na którym podejmowane są działania mające na celu rozwój turystyki zrównoważonej.