Przejdź do treści
Ekonomiczne Problemy Turystyki

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

nr 1 (33) 2016

Geoturystyka – nowe możliwości wykorzystania dziedzictwa ziemi w turystyce. Studium przypadku Krainy Wygasłych Wulkanów W Sudetach Zachodnich

DOI: 10.18276/ept.2016.1.33-24
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:1644-0501
eISSN:2353-3188
Autorzy: Edyta Pijet-Migoń
Wyższa Szkoła Bankowa we Wrocławiu
Słowa kluczowe: geoturystyka geoedukacja dziedzictwo Ziemi turystyka zrównoważona
Data publikacji całości:2016
Liczba stron:12 (301-312)
OAI-PMH:Metadane
Cited-by (Crossref) ?: Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań.
CC BY-SA Open Access DOAJ
Kod QR

Abstrakt

Wzrost zainteresowania możliwościami wykorzystania dziedzictwa Ziemi na potrzeby rozwoju turystyki skłania do rozważań, czy geoturystyka jest nową formą turystyki, czy tylko nowym terminem określającym turystykę uprawianą już dawniej, związaną z odwiedzaniem miejsc interesujących pod względem geologicznym. Studium przypadku Krainy Wygasłych Wulkanów w Sudetach Zachodnich, obszaru kreującego swoją markę i produkt turystyczny oparte na wulkanicznej przeszłości geologicznej, uzasadnia traktowanie geoturystyki jako nowej formy turystyki. Od niedawna akcentowany jest bowiem poznawczy charakter odwiedzania obiektów związanych z dziejami Ziemi i ścisłe powiązania z geoedukacją. Wyróżnikiem geoturystyki jest tworzenie odpowiedniej infrastruktury edukacyjnej. Początki geoturystyki  na badanym obszarze sięgają lat 90. XX w., ale jej rozwój przypada na ostatnią dekadę i jest związany głównie z działaniami oddolnymi, inicjowanymi przez liderów społeczności lokalnych.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (28)
  1. Birkenmajer, K., 1967, Bazalty dolnośląskie jako zabytki przyrody nieożywionej, „Ochrona Przyrody”, t. 32, s. 225–276.
  2. Bogdański, J., 2006, Geologiczny raj Krainy Wygasłych Wulkanów, Entis, Legnica.
  3. Cedro, B., Mianowicz, K., Zawadzki, D., 2009, Ocena walorów geoturystycznych stanowisk pochodzenia wulkanicznego Gór i Pogórza Kaczawskiego, w: Problemy turystyki i rekreacji, red. M. Dutkowski, t. 2, Uniwersytet Szczeciński, Szczecin, s. 25–35.
  4. Grocholski, A., Jerzmański, J., 1975, Zabytki paleowulkanizmu na Dolnym Śląsku w świetle ochrony przyrody, Ochrona Przyrody, t. 40, s. 291–340.
  5. Grocholski, A., Wiśniewski, E., 1995, Przewodnik geologiczny po Parku Krajobrazowym Chełmy na Pogórzu Kaczawskim, Państwowy Instytut Geologiczny, Wrocław.
  6. Hose T.A., 1995, Selling the story of Britain’s Stone, „Enviromental Interpretation”, vol. 10 (2), s. 16–17.
  7. Idziak, W., 2008, Wymyśleć wieś od nowa, Fundacja Wspomagania Wsi, Koszalin.
  8. Janeczek, J., Kozłowski, K., Żaba, J., 1991, Zbieramy minerały i skały. Przewodnik po Dolnym Śląsku, Wydawnictwo Geologiczne, Warszawa.
  9. Kowalczyk, A. (red.), 2010, Turystyka zrównoważona, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
  10. Maciejak, K., Maciejak, M., 2007, Złoto. ABC poszukiwacza. Od baraniego runa do wykrywaczy metali, GoldCentrum, Złotoryja.
  11. Maciejakowie K. i K., 2006, Na tropach dawnego górnictwa Gór i Pogórza Kaczawskiego. Przewodnik, GoldCentrum, Złotoryja.
  12. Migoń, P., 2012, Geoturystyka, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
  13. Migoń, P., 2014a, Atrakcje geoturystyczne Krainy Wygasłych Wulkanów, Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Partnerstwo Kaczawskie, Mściwojów.
  14. Migoń, P., 2014b, Naturalni rzeźbiarze powierzchni Ziemi. Przyrodnicza ścieżka edukacyjna Wąwóz Myśliborski w PK „Chełmy”, Dolnośląski Zespół Parków Krajobrazowych, Wrocław.
  15. Migoń, P., Pijet-Migoń, E., 2010, Problemy udostępniania turystycznego obiektów wulkanicznego dziedzictwa Ziemi na przykładzie Pogórza Kaczawskiego, Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Bankowej we Wrocławiu nr 17, Wrocław, s. 129–151.
  16. Migoń, P., Pijet-Migoń, E.,2015, Overlooked Geomorphological Component of Volcanic Geoheritage – Diversity and Perspective for Tourism Industry, Pogórze Kaczawskie Region, SW Poland, Geoheritage, DOI 10.1007/s12371-015-0166-8.
  17. Mika, M., 2007, Formy turystyki poznawczej, w: Turystyka, red. W. Kurek, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, s. 198–232.
  18. Newsome, D., Dowling, R.K., 2005, The scope and nature of geotourism, w: Geotourism, Elsevier ButterworthHeinemann, red. R.K. Dowling, D. Newsome, Oxford, s. 3–25.
  19. Newsome, D., Dowling, R.K., 2010, Opportunity and tourism significance, w: Global Geotourism Perspectives, red. R.K. Dowling, D. Newsome, Goodfellow Publishers, Oxford, s. 230–247.
  20. Osadczuk, A., Osadczuk, K., 2008, Szanse i perspektywy rozwoju geoturystyki jako nowej formy postrzegania obiektów przyrody nieożywionej i poznawania zjawisk naturalnych, w: Problemy turystyki i rekreacji, red. M. Dutkowski, t. 1, Uniwersytet Szczeciński, Szczecin, s. 131–141.
  21. Pijet-Migoń, E., Migoń, P., 2009, Projekt „W krainie wygasłych wulkanów” szansą dla rozwoju turystyki zrównoważonej na Pogórzu Kaczawskim, w: Rola turystyki w gospodarce regionu, vol. II. Usługi turystyczne jako podstawa gospodarki turystycznej, Wyższa Szkoła Handlowa we Wrocławiu, Wrocław, s. 338–345.
  22. Pijet-Migoń, E., Migoń, P., 2014, Turystyka w kreatywnej wsi – studium przypadku wsi Dobków na Pogórzu Kaczawskim, Rozprawy Naukowe Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, Wrocław, nr 46, s. 129–139.
  23. Rogowski, M., 2014, Produkty geoturystyczne Sudetów jako unikatowa oferta regionu, „Studia Periegetica” nr 2(12), Poznań, s. 93–107.
  24. Różycka, M., 2014, Atrakcyjność geoturystyczna okolic Wojcieszowa w Górach Kaczawskich, „Przegląd Geologiczny”, t. 62, nr 10/1, s. 514–520.
  25. Słomka, T., Kicińska-Świderska, A., 2004, Geoturystyka – podstawowe pojęcia, „Geoturystyka”, nr 1, s. 5–7.
  26. Staffa, M., Mazurski, K.R, Pisarski, G., Czerwiński, J., 2002, Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 7, Pogórze Kaczawskie, I-Bis, Wrocław.
  27. Wiśniewski, E., Horoszko, T., 2013a, Park Krajobrazowy „Chełmy”, DZPK, Myślibórz – Wrocław.
  28. Wiśniewski, E., Horoszko, T., 2013b, Śladami dawnego górnictwa. Przewodnik turystyczny po Leszczynie. DZPK Wrocław.