Przejdź do treści
Ekonomiczne Problemy Turystyki

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

Znaczenie agroturystyki w dochodowości gospodarstw rolnych na przykładzie Polski południowo-wschodniej

DOI: 10.18276/ept.2017.2.38-07
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Jednym z rodzajów działalności gospodarczej na obszarach wiejskich jest agroturystyka, która rozwija się w ścisłym związku z funkcją rolniczą. W artykule oceniono znaczenie agroturystyki jako czynnika aktywizacji wsi i źródła uzyskiwania dodatkowych dochodów na obszarach wiejskich Polski południowo--wschodniej. Opracowanie prezentuje wyniki badań ankietowych dotyczących m.in. oceny możliwości podejmowania działalności agroturystycznej oraz dochodów z niej uzyskiwanych. W pracy zawarto również ocenę perspektyw rozwoju agroturystyki na badanym obszarze. Rozwój agroturystyki przynosi rolnikom dodatkowe dochody. Ta forma ich uzyskiwania jest bardzo popularna wśród rolników w wielu krajach, również tych najbardziej rozwiniętych. Przeciętnie agroturystyka w Polsce południowo-wschodniej zapewnia 20–30% dochodów gospodarstw rolnych. Niemal 6% właścicieli badanych gospodarstw określiła wzrost dochodów pod jej wpływem na 40–50%.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (15)
  1. Bański, J. (2000). Rolnicze obszary opóźnione w rozwoju. Czasopismo Geograficzne, 71 (1), 3–21.
  2. Bański J. (red.). (2016). Atlas obszarów wiejskich w Polsce. Warszawa: IGiPZ PAN.
  3. Bednarek-Szczepańska, M., Bański. J. (2014). Lokalizacyjne uwarunkowania oferty gospodarstw agroturystycznych w Polsce. Przegląd Geograficzny, 86 (2), 243–260.
  4. Dębniewska, M., Tkaczuk, M. (1997). Agroturystyka – koszty, ceny, efekty. Warszawa: POLTEX.
  5. GUS (2012). Charakterystyka gospodarstw rolnych. Powszechny Spis Rolny 2010. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
  6. GUS (2015). Dochody i warunki życia ludności Polski. Raport z badań EU-SILC 2014 rok. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny.
  7. Jasińska, E. (2008). Indywidualne gospodarstwa rolne w świetle danych rachunkowych z lat 1952–2001. Warszawa: Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej – Państwowy Instytut Badawczy.
  8. Musiał, W., Wojewodzic, T. (2009). Regionalne zróżnicowanie rolnictwa rodzinnego (wybrane aspekty). W: Problemy społeczne i ekonomiczne drobnych gospodarstw rolnych w Europie. Kraków: CDR.
  9. Pałka, E. (2004). Uwarunkowania i kierunki rozwoju agroturystyki na Kielecczyźnie. Kielce: Wydawnictwo Akademii Świętokrzyskiej.
  10. Pałka, E. (2014). Wpływ otoczenia instytucjonalnego na rozwój gospodarstw agroturystycznych w wielofunkcyjnym regionie Gór Świętokrzyskich. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczego. Seria Rolnictwo, 599 (CVIII), 29–42. Sznajder, M., Przezbórska, L. (2006). Agroturystyka. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne.
  11. Wilkin, J., Błąd, M., Klepacka, D. (red.). (2006). Polska strategia w procesie kształtowania polityki Unii Europejskiej wobec obszarów wiejskich i rolnictwa. Warszawa: IRWiR PAN.
  12. Wojciechowska, J. (2006). Bilans efektów rozwoju agroturystyki. Turyzm, 16 (2), 65–74.
  13. Wojciechowska, J. (2009). Procesy i uwarunkowania rozwoju agroturystyki w Polsce. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
  14. Woźniak, A. (2005). Socjologiczna analiza turystyki – poszukiwanie syntezy. Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy. Turystyka i Rekreacja, 3, 45–52.
  15. Zawadka, J. (2010). Ekonomiczno-społeczne determinanty rozwoju agroturystyki na Lubelszczyźnie (na przykładzie wybranych gmin wiejskich). Warszawa: Wydawnictwo SGGW.