Turystyczne regiony transgraniczne – problematyka badawcza na przykładzie granicy trzech państw (Peru, Brazylii i Kolumbii) w zachodniej Amazonii

Współpraca transgraniczna przynosi sąsiadującym ze sobą państwom wiele korzyści gospodarczych. Dotyczy to także turystki, której rozwój po obu stronach granicy sprawia, że zwiększają się obroty w handlu, gastronomii, hotelarstwie i w sektorze usług turystycznych, poprawia się stan infrastruktury komunikacyjnej i rosną dochody miejscowej ludności. W wypadku regionów peryferyjnych, trudno dostępnych ze względu na położenie i słabo zaludnionych, warunkiem rozwoju usług turystycznych jest współpraca transgraniczna. Polega ona przede wszystkim na zmniejszeniu utrudnień formalnych przy przekraczaniu granicy, a także na realizacji wspólnych inwestycji turystycznych i transportowych. Amazonia przyciągała podróżników od czasu, gdy przybyli tu pierwsi Europejczycy. Dziś jej przyroda i społeczeństwo fascynują turystów. Coraz większa liczba touroperatorów organizuje w Amazonii wycieczki turystyczne. Biura podróży oferują zwiedzanie miast nad Amazonką, wycieczki do selwy, rozwija się ekoturystyka i etnoturystyka. Autorzy analizują uwarunkowania rozwoju turystyki w regionie Leticia-Tabatinga-Santa Rosa, u zbiegu granic kolumbijskiej, brazylijskiej i peruwiańskiej, przez pryzmat historii tego regionu.