Przejdź do treści
Europa Regionum

Propozycja przestrzennej metodyki oceny obciążenia przestrzeni miejskiej reklamą zewnętrzną na przykładzie miasta Polic

DOI: 10.18276/er.2018.37-06
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Reklamy zewnętrzne zdominowały centra współczesnych miast, oddziałując na odbiorcę poprzez formę, wielkość i sposób przekazu. Generują one obciążenie wizualne i wpływają na ład przestrzenny, co skłania do opracowania narzędzi umożliwiających miastom ocenę ich estetyki. Ważną rolę odgrywają w tej kwestii analizy wizualne, których zdecydowana większość opiera się na metodach jakościowych i ma charakter liniowy. W artykule przedstawiono wariant metody oceny wizualnej o charakterze obszarowym, opierający się nie tylko na wrażeniach subiektywnych, ale również na danych ilościowych uzyskanych w wyniku pomiarów liczby nośników. Analizę obciążenia prowadzono, opierając się na układzie punktów badawczych rozmieszczonych w 200-metrowych odstępach na siatce ulic Polic, w których dominuje zabudowa wielorodzinna o otwartym charakterze. Proponowana metoda badawcza umożliwiła wykonanie oceny wpływu nośników reklamowych na kompozycję oraz odbiór przestrzeni miejskiej, a zebrane wyniki pozwoliły na wizualizację przestrzennego rozkładu obciążenia reklamą zewnętrzną, tworząc całościowy obraz estetyki miasta.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (13)
  1. Asanowicz, A. (1988). Percepcja jako czynnik kształtujący formę architektoniczną. Białystok: Wydawnictwo Politechniki Białostockiej.
  2. Bajerowski, T. (1991). Ocena, ochrona i kształtowanie krajobrazu wiejskiego, jako składnik programowania prac urządzeniowo-rolnych. Praca doktorska, nieopublikowana. Olsztyn.
  3. Balon, J. (2011). Wyróżnianie atrybutów atrakcyjności krajobrazu jako metoda oceny obszarów cennych przyrodniczo. Architektura. Czasopismo Techniczne, 17 (108), 213–227.
  4. Bręcz, S. (2016). Społeczne uwarunkowania rewitalizacji spolaryzowanej społeczności Polic. W: J. Skwronek, Innowacyjne rozwiązania rewitalizacji terenów zdegradowanych (s. 307– 317). T. 8. Katowice, Lędziny: Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych, Centrum Badań i Dozoru Górnictwa Podziemnego.
  5. Daniel, T.C., Boster, R. (1976). Measuring Landscape Esthetics: The Scenic Beauty Estimation Method. USD A Forest Service Research Paper INT-167. Fort Collins: Rocky Mountain Forest and Range Experiment Station.
  6. Litwin, U., Bacior, S., Piech, I. (2009). Metodyka waloryzacji i oceny krajobrazu. Pobrane z: http://vlp.com.ua/files/02_72.pdf (1.12.2015).
  7. Liwak, A. (2006). Historia reklamy, czyli jak to było na początku. Pobrane z: http://obserwator. come.uw.edu.pl/Reklama-historia_-_Agnieszka_Liwak-popr.pdf (6.11.2015).
  8. Mordwa, S. (2009). Krzywa wrażeń dla ulicy Piotrkowskiej w Łodzi, Acta Universitatis Lodziensis. Folia Geographica Socio-oeconomica, 10, 112–137.
  9. Mozer, A. (2001). Język informacyjny wielkiego miasta na przykładzie centrum Warszawy. Studia Regionalne i Lokalne, 2–3 (6), 87–112.
  10. Myga-Piątek, U. (2007). Kryteria i metody oceny krajobrazu kulturowego w procesie planowania przestrzennego na tle obowiązujących procedur prawnych. W: M. Kistowski, B. Korwel-Lejkowska (red.), Waloryzacja środowiska przyrodniczego w planowaniu przestrzennym (s. 101–110). Gdańsk, Warszawa: Instytut Geografii Uniwersytetu Gdańskiego, Polska Asocjacja Ekologii Krajobrazu, Komitet „Człowiek i Środowisko” przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk.
  11. Polska, A. (2011). Oceny estetyczne krajobrazu. Prace Komisji Krajobrazu Kulturowego, 1, 25–37.
  12. Rabiej, S. (2014). Metody Heat oraz Hot Spot do reprezentacji zjawiska na mapach. Pobrane z: http://gisplay.pl/70-gis/4786-metody-heat-oraz-hot-spot-do-reprezentacji-zjawiska-na- -mapach.html (3.12.2015).
  13. Wejchert, K. (1993). Przestrzeń wokół nas. Katowice: Fibak Noma Press.