PROBLEMATYKA BEZPIECZEŃSTWA ENERGETYCZNEGO POLSKI NA TLE UNII EUROPEJSKIEJ

Globalna sytuacja makroekonomiczna i rozwój technologiczny w sposób naturalny zwiększają zapotrzebowanie na energię i surowce energetyczne na świecie. Bezpieczeństwo energetyczne powinno być najwyższym priorytetem każdego państwa. Gaz ziemny oraz ropa naftowa są głównymi paliwami energetycznymi wspólnoty Unii Europejskiej. Prognozuje się, że udział gazu ziemnego w strukturze konsumpcji energii pierwotnej w krajach Wspólnoty będzie miał trend narastający. Powyższe założenia przybliżają do wniosków, że gaz ziemny oraz ropa naftowa pozostaną surowcami najsilniej uzależniającymi Unię Europejską od importu energii. Bezpieczeństwo energetyczne Polski powinno uwzględniać dywersyfikację źródeł dostaw surowców energetycznych oraz możliwość wykorzystania zasobów własnych. Polska jako członek Unii Europejskiej aktywnie uczestniczy w programie wspólnotowej polityki energetycznej. Wdraża jej główne cele na rynku krajowym, mając na uwadze posiadane zasoby własne oraz uwarunkowania technologiczne w zakresie posiadanej infrastruktury: dystrybucji oraz wytwarzania. W ramach powyższego zagadnienia przedstawiona została analiza obecnie podejmowanych kroków, dotycząca zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego oraz zaproponowano kluczowe działania podnoszące jego poziom. Odnawialne źródła energii, takie jak energia wiatrowa i słoneczna, będą również uważane za część kompleksowego rozwoju dywersyfikacji proponowanych działań. Autorzy mają na celu uwypuklenie ryzyka i zaproponowanie kluczowych działań w celu poprawy bezpieczeństwa.