Rola regionu Azji i Pacyfiku na światowym rynku walutowym

Cel – Artykuł poświęcono strukturze geograficznej rynku walutowego ze szczególnym uwzględnieniem regionu Azji i Pacyfiku. Dokonano w nim kompleksowej analizy forexu w ujęciu geograficznym. Teza badawcza zaproponowana przez autorki brzmi następująco: według wskaźnika udziału walut azjatyckich w globalnych obrotach forexu rola centrów finansowych zlokalizowanych w regionie Azji i Pacyfiku w światowych obrotach walutowych pozostaje od wielu lat stabilna, a więc rosnące znaczenie gospodarek azjatyckich w rankingu centrów finansowych nie jest współmierne z rozwojem zlokalizowanych w tym regionie rynków walutowych. Metodologia badania – Wykorzystano metodę syntezy oraz analizy danych statystycznych, zbieranych co trzy lata w ramach projektu Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS), współpracującego w tym celu z bankami centralnymi oraz instytucjami nadzorczymi poszczególnych krajów na świecie. Kolejne źródło, na którym opierają się badania realizowane w artykule, to dane pozyskiwane przez Z/Yen Institute, w ramach projektu cyklicznego tworzenia rankingu kluczowych centrów finansowych na świecie The Global Financial Centres Index (GFCI). Wynik – W kwietniu 2013 roku region Azji i Pacyfiku był odpowiedzialny za 21% dziennych obrotów walutowych, zajmując drugie miejsce w rankingu światowych obrotów walutowych i nawet w przypadku najpopularniejszej azjatyckiej waluty, jaką jest jen, nie udało się osiągnąć pozycji lidera. Udział w dziennych obrotach na rynku walutowym trzech największych azjatyckich ośrodków forexu był zaś niższy (łącznie 15,3%) niż osiągany przez Londyn i USA (Wielka Brytania – 41%, USA – 19%). Oryginalność/wartość – Porównanie stopnia rozwoju globalnych centrów finansowych położonych w regionie Azji i Pacyfiku z obrotami walutowymi na parach walutowych z udziałem dolara amerykańskiego, euro oraz jena japońskiego prowadzi do konkluzji, że centra położone w badanym regionie rozwijają się dynamicznie w zakresie otoczenia zewnętrznego i infrastruktury rozliczeniowo-transakcyjnej i coraz mniejszy dystans dzieli je od największych globalnych ośrodków finansowych, jednakże nie idzie w ślad za tym proporcjonalny wzrost wolumenu obrotów walutowych.