Finansowanie nieodsetkowe polskich przedsiębiorstw – analiza sektorowa

Cel – Celem badania jest analiza struktury finansowania polskich przedsiębiorstw, ze szczególnym akcentem na finansowanie inne niż dłużne, tzn. nieodsetkowe. Wielkość takiego finansowania określa skalę efektów dźwigniowych, wynikających z obecności nieopisywanych w literaturze dźwigni nieodsetkowych. Metodologia badania – Badanie przeprowadzono na dużej próbie około 15 tysięcy firm za okres 2006–2015. W pracy analizowano trzy wskaźniki struktury pasywów: zobowiązań ogółem, zadłużenia oraz zobowiązań nieodsetkowych, w podziale na wielkość firmy oraz jej przynależność sektorową. Wynik – W badanym okresie majątek firm finansowany był zobowiązanymi nieodsetkowymi w około 30% – niemal dwukrotnie więcej niż skala finansowania długiem. W odróżnieniu od długu, wielkość zobowiązań nieodsetkowych jest mocno skorelowana z koniunkturą gospodarczą. Wielkość firmy jest powiązana ze skalą finansowania nieodsetkowego, przy czym zależność ta jest ujemna, gdy wielkość mierzona jest przez aktywa, i dodatnia (z wyjątkiem firm największych), gdy miernikiem są przychody. Mniejsza skala finansowania nieodsetkowego dla firm z największymi przychodami wynika z obecności w próbie firm budowlanych i produkcyjnych. Dla sektora transportu i handlu zależność ta jest pełna. Oryginalność/wartość – Wykazanie ścisłej monotoniczności między wielkością przychodów i finansowaniem nieodsetkowym (nieobecnej dla całej próby) dla firm handlowych oraz transportowych stanowi platformę dla dalszych badań nad nieopisywaną w literaturze i trudno identyfikowalną dla całej próby dźwignią nieodsetkową, wywołaną przez finansowanie nieodsetkowe.