Struktura specjalizacji eksportowej a proces konwergencji państw Unii Europejskiej

Cel – W niniejszym artykule podejmuje się tematykę konwergencji państw UE w oparciu o analizę struktury specjalizacji eksportowej. Celem artykułu jest identyfikacja przewag komparatywnych w eksporcie państw UE z uwzględnieniem grup towarowych według stopnia zaawansowania technologicznego, a następnie ich analiza w kontekście konwergencji eksportowej, a pośrednio także technologicznej państw UE. Metodologia badania – Okres przyjęty do analizy to lata 1995–2014. Metoda badawcza wykorzystana w pracy to klasyczne miary konwergencji sigma i beta oparte na ujawnionych przewagach komparatywnych w eksporcie. Dane statystyczne wykorzystane w pracy pochodzą z bazy UNCTAD. Wynik – Wykazano, iż na obszarze Unii Europejskiej występuje duża rozbieżność specjalizacji eksportowej poszczególnych państw. Trudno mówić o procesie konwergencji. Występuje ona jedynie w przypadku jednej grupy towarowej, tzw. high tech – towary elektryczne i elektroniczne. Wyraźnie zwiększa się dyspersja rozkładu innych towarów z grupy high tech. Ten sam trend widoczny jest w eksporcie towarów motoryzacyjnych. W przypadku pozostałych badanych grup towarowych struktura specjalizacji eksportowej nie uległa zasadniczym zmianom. Oryginalność/wartość – Analiza zależności pomiędzy specjalizacją eksportową a konwergencją okazała się zasadna. Konwergencja ma kluczowe znaczenie dla procesu integracji europejskiej. Wnioski wynikające z badań mogą mieć charakter aplikacyjny.