Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia
Ранее: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia
Rola opcji call w obligacjach zamiennych
DOI: 10.18276/frfu.2016.4.82/1-50
Цитировать
Полный текст доступен
| ISSN: | 2450-7741 |
| eISSN: | 2300-4460 |
| Авторы: | Damian Kaźmierczak |
| Ключевые слова: | finansowanie obligacje zamienne opcja call opcja put |
| Дата публикации всего выпуска: | 2016 |
| Количество страниц: | 12 (601-612) |
| OAI-PMH: | Метаданные |
| Cited-by (Crossref) ?: | Включите JavaScript для получения данных о цитировании. |
Абстракт
Celem artykułu jest identyfikacja przyczyn wykorzystania opcji call w obligacjach zamiennych. Analiza obejmowała 956 emisji długu hybrydowego z wbudowaną klauzulą call i put/call przeprowadzonych w latach 2004–2014 przez przedsiębiorstwa produkcyjno-usługowe mające swoją siedzibę w Stanach Zjednoczonych. Okazało się, że emitentami obligacji zamiennych z opcją call są spółki zdecydowanie mniej rentowne, ale w większym stopniu zaangażowane w realizację nowych inwestycji w porównaniu do firm, które decydują się na emisję obligacji put/call. Dołączenie opcji call najprawdopodobniej ma umożliwić im przedterminowe wymuszenie konwersji na obligatariuszach, jeżeli realizowane projekty inwestycyjne przyczynią się do poprawy ich wyników finansowych. Z kolei głównym motywem emisji obligacji put/call wydaje się chęć uniknięcia przez zarząd emisji niedowartościowanych akcji i podwyższenie kapitału własnego w późniejszym terminie. Emitenci mogą dołączać opcję call w celu zagwarantowania sobie możliwości przedterminowego wykupu obligacji, gdyby inwestorzy nie zdecydowali się na realizację opcji konwersji.
Просмотр PDF
Библиография (13)
- Brennan M., Kraus A. (1987). Efficient Financing under Asymmetric Information. Journal of Finance, 42 (5), 1225–1243.
- Brennan M.J., Schwartz E.S. (1988). The Case for Convertibles. Journal of Applied Corporate Finance, 1 (2), 55–64.
- Chemmanur T., Simonyan K. (2010). What Drives the Issuance of Putable Convertibles: Risk-Shifting, Asymmetric Information, or Taxes? Financial Management, 39 (3), 1027–1068.
- Ekkayokkaya P., Gemmill G., Koufopoulos K. (2012). Why are Some Issues of Convertibles Callable and Others Not? Pobrano z: http://ssrn.com/abstract=2158237 (25.04.2016).
- Green R.C. (1984). Investment Incentives, Debt, and Warrants. Journal of Financial Economics, 13 (1), 115–136.
- Isagawa N. (2000). Convertible Debt: an Effective Financial Instrument to Control Managerial Opportunism. Review of Financial Economics, vol. 9 (12), 15–26.
- Isagawa N. (2002). Callable Convertible Debt under Managerial Entrenchment. Journal of Corporate Finance, 8 (3), 255–270.
- Jung M., Sullivan M.J. (2009). The Signaling Effects Associated with Convertible Debt Design. Journal of Business Research, 62 (12), 1358–1363.
- Korkeamaki T., Moore W.T. (2004). Convertible Bond Design and Capital Investment: The Role of Call Provisions. The Journal of Finance, 59 (1), 391–405.
- Mayers D. (1998). Why Firms Issue Convertible Bonds: The matching of Financial and Real Investment Options. Journal of Financial Economics, 47 (1), 83–102.
- Mayers D. (2000). Convertible Bonds Matching Financial and Real Options. Journal of Applied Corporate Finance, 13 (1), 8–21.
- Nyborg K. (1995). Convertible Debt as Delayed Equity: Forced versus Voluntary Conversion and the Information Role of Call Policy. Journal of Financial Intermediation, 4 (4), 358–395.
- Stein J.C. (1992). Convertible Bonds as Backdoor Equity Financing. Journal of Financial Economics, 32 (1), 3–21.

